RSS

Eerlijk zijn?

Sinds 2003 schrijf ik regelmatig in m’n blog. Vrij voorzichtig meestal maar toch wel zo dat ik niet alleen iets over m’n katten vertel maar ook over mezelf. Want ik ben meer dan een kattenliefhebber. Mijn blog is er voor mij en ook daardoor soms een handig naslagwerk ;).

Vorig jaar augustus kreeg ik een soort paniekaanvall. Doodeng omdat het plotseling gebeurde en ik er geen controle over had. Daardoor realiseerde ik me dat het niet goed ging: ik voelde me totaal opgebrand, doodmoe, kreeg woedeaanvallen om het minste of geringste, en uiteindelijk stelde ik mijn eigen diagnose: “een bijna-burnout”. Niet vreemd na jarenlang ver over m’n grenzen gaan, en dan vooral als mantelzorger.

Ik heb maatregelen genomen en ben grenzen gaan stellen. Dat was ontzettend pijnlijk omdat het mensen betrof om wie ik heel veel gaf, maar ik kon niet anders. Ook de zorg voor mijn broer moest veranderen: ik kon daar niet mee stoppen maar die zorg werd wel beperkter. En ik ging proberen om het woord “leuk” weer te introduceren in m’n leven, vandaar bijvoorbeeld mijn reis naar Seattle,

Een burnout (zo noem ik het gemakshalve maar) kan heel lang duren, en ik weet dus dat het een lang traject is dat ik heb te gaan. Ik ervaar het als een ontdekkingsreis, en accepteer dat het met vallen en opstaan gaat. De enorme hoeveelheid hobbels op m’n pad in de aanloop naar m’n vertrek naar Seattle zorgde ervoor dat ik steeds opnieuw moest bijstellen. Maar uiteindelijk is het me gelukt en ben ik gegaan.

chelanphoto2

De 2 weken bij m’n zusje en haar man waren zorgeloos, en vooral vrij van verantwoordelijkheid. Heerlijk. Ik was dan ook vast van plan om dat gevoel thuis zoveel mogelijk vast te houden. Maar uiteraard is de realiteit anders. Een week geleden ging het weer bijna mis na een moeilijk telefoontje. Ik wist dit keer precies wat er gebeurde en waarom, dus ik ben niet terug bij af maar zit in een fikse dip. En opnieuw heb ik orde op zaken gesteld. Waar het precies naar toe gaat weet ik niet maar ik heb goede moed. Vandaag heb ik – tot nu toe – een prima dag ;)

Ik schrijf dit nu maar eens op, omdat ik weet dat er lezers zijn die dit aangaat. Klinkt cryptisch maar hierdoor begrijpen ze het denk ik een beetje beter.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op mei 27, 2015 in Buitenwereld

 

Totáál ontregeld!

Want waar is de wasmachine gebleven?

Sinds 1 mei al zit ik met een kapotte wasmachine. Vorig jaar oktober nieuw gekocht. Die wasmachine heeft een dubbel funktie: hij wast (als-ie het doet) en is vooral een uitkijkpost voor Quast en Ashmanti als het eten wordt klaargemaakt (mijn eten of hun eten). En nu vanochtend is die wasmachine eindelijk opgehaald. Het onderdeel dat vervangen moet worden blijkt niet alleen niet bij de reparateur in voorraad, maar ook niet bij de fabriek zelf in Italie. Moet nog gemaakt worden. Levertijd ongeveer begin juni …. jaja. Ik wil dus een andere machine van een ander merk. Wordt bekeken.

A

A

Intussen zijn de heren hier dus de kluts kwijt. Ik heb van een stuk boekenkast een provisorisch kastje/uitkijkpost gemaakt. Hopelijk voldoet het :D en anders krijg ik denk ik ontslag …. Hopelijk komt er volgende week een eind aan de handwasjes en hoef ik de bovenburen niet meer te vragen of ik hun wasmachine mag gebruiken voor een grote was. Quast betrapte ik zojuist weer in een keukenkastje …. nee, Quast daar vind je die wasmachine niet ;)

A

 
3 reacties

Geplaatst door op mei 23, 2015 in Buitenwereld, Streken van Quast

 

Eerst niks, nu alles ….

Vanavond:

A

A

A

 
4 reacties

Geplaatst door op mei 18, 2015 in Katten, Streken van Quast

 

Quast wordt weer zichzelf

Hij is langzaamaan weer zichzelf aan het worden. Nog niet helemaal, want ik vind hem nog vrij tam. Maar hij doet af en toe weer eens iets ondeugends, en ligt tot vreugde van Dakotah weer op schoot.

‚

A

 
1 reactie

Geplaatst door op mei 16, 2015 in Streken van Quast

 

Nat en koud

Wij vinden dit geen leuk weer …..

§

§

 
2 reacties

Geplaatst door op mei 16, 2015 in Buitenwereld

 

Rare Quast

Zoals ik hieronder al schreef: Quast is zichzelf niet sinds ik terug ben. De eerste avond leken alle katten niet te beseffen dat ik terug was, maar de volgende avond leek het als vanouds: Quast en Dakotah kwamen ‘s avonds heerlijk op schoot en Ashmanti ging bovenin de grote krabton liggen. Maar daarna was het over. Quast was afstandelijk, en de laatste dagen leek hij zelfs wel een beetje gedeprimeerd. Dakotah ging zonder Quast dan maar naast me op haar catnip-kussen liggen.

Ik had steeds gezegd dat de ragdolls stressgevoelig zijn maar dat Quast zich nergens iets van aan trekt en gewoon z’n gang gaat. Dat klopte ook want bij de kattenoppas lag hij heel veel op schoot en knuffelde hij vaak. Maar misschien heeft hij toch meer last gehad van mijn vakantie dan ik dacht? Vandaag werd ik het een beetje zat …. en in een ingeving gaf ik hem een Zylkene door z’n avondvoer. Een uurtje later ging ik op de bank zitten en opeens was hij er als de kippen bij: snel op schoot, waardoor Dakotah er ook bij kroop en het weer ouderwets was. Hij is nu opeens heel genoeglijk.

A

‚

‚

 
2 reacties

Geplaatst door op mei 15, 2015 in Streken van Quast

 

Voor het eerst in 4 maanden!

Vandaag hoefde Dakotah voor het eerst in 4 maanden geen pil te slikken. Gisteren vroeg ik Liesbeth of ik de Prednoral kon gaan afbouwen nu ik weer terug van vakantie ben. En of ze op nierdieet moest. Maar ja ….. ik wist natuurlijk ook wel dat nog niet gecontroleerd was of die bacteriele blaasontsteking tijdens mijn vakantie nu echt genezen was. Dus eerst urinecontrole. Ik maakte een afspraak voor volgende week want met ál m’n ervaring met plas opvangen leek het me toch onmogelijk om dat bij Dakotah te doen. Ze is erg schichtig voor me in bepaalde situaties, en ze doet echt in 3-4 seconden een plasje.

Vanochtend om 5 uur werd ik wakker, en dacht aan de stress (en kosten) van een taxirit volgende week. Stond op, zette een pot koffie, zette de 2 kattenbakken met de opening tegen de muur en ging aan m’n computer werken. Om 7 uur ontbijt voor de katten gemaakt, bakken terug gezet, en toen ging de een na de ander met hoge nood op de bak. Ook de dame ;)  en ik was er snel genoeg bij. Dus kon ik met een plas op de fiets naar de DAP. Het was dus tóch gelukt.

Controle viel goed uit: de blaasontsteking is genezen, soortelijk gewicht was opnieuw 1.050 dus op dit moment zit Dakotah in fase 1 van nierfalen doordat er castst gezien zijn. ook is 1 nier afwijkend van vorm. Voorlopig geen nierdieet, en ik kan nu gaan afbouwen met de Prednoral.

tn_DSC00880

Ook heb ik een gloednieuw dieetvoer meegekregen: Hill’s Presciption Diet Metabolic Urinary. Zo nieuw dat ik er nog nergens iets van kan vinden, en ik meen dat de Sterkliniek de eerste is die het in huis heeft. Ashmanti en Quast krijgen allebei al heel lang Metabolic natvoer om goed op gewicht te blijven, en daarnaast krijgt Ashmanti ook de Metabolic brokken. In plaats daarvan heb ik nu de nieuwe variant Metabolic Urinary meegekregen. Hij heeft namelijk een gevoelige blaas is gebleken tijdens de jaarwisseling. En na een westerstorm onlangs ging hij ook stressplassen. Eens kijken of deze nieuwe variant iets uitmaakt. Het ziet er precies hetzelfde uit als de gewone Metabolic, en het wordt met smaak gegeten.

 
4 reacties

Geplaatst door op mei 13, 2015 in Gezondheid katten

 

Tags: ,

 
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.