RSS

Brrrrr ….

Ik zit hier op de bank met een electrisch kussen en 4 lagen fleecedeken. De cv staat te stampen maar ik blijf koud. Even wat afleiding zoeken dus 😉

De afgelopen 2 dagen ben ik lopend naar de gym gegaan en op de terugweg langs AH voor wat boodschapjes. Vandaag was het beter om te fietsen want de trottoirs zijn hier spekglad. En ik moest een half uur fietsen naar de tandarts. Heb al maanden pijn bij het kauwen  op precies dezelfde plek waar ik een jaar geleden ook pijn had en waar een wortel gebroken bleek. Inmiddels staat er een brug op en was ik een half jaar pijnvrij. Helaas …. weer pijn. De tandarts heeft wat bijgeslepen en alles opnieuw gecheckt, en nu maar weer afwachten. Kletsnat geregend en steenkoud kwam ik thuis. Geen katjes die op schoot willen … ze liggen allemaal opgerold boven de verwarming of tegen elkaar aan.

Ander probleem dat ik heb is m’n rug, al sinds begin augustus. Hernia-achtige verschijnselen, maar het is geen hernia …. naast manuele therapie ben ik nu ook met acupunctuur begonnen. Het doet nog niks voor de pijn, maar wel ben ik – behalve nu dan 😅 – veel warmer dan daarvoor. De beste manier om de pijn op te heffen is de gym. Ik begin met 15 minuten op de loopband en dan zakt het. Kwestie van geduld hebben denk ik: op een gegeven moment gaat de boel in die ruggegraat wel weer settelen. Artrose is een fijn iets … als je lang genoeg wacht is het zodanig versleten dat het geen pijn meer doet.

Gek genoeg zeg ik nog steeds dat het goed gaat hier. Mentaal ben ik veel beter hoewel ik moet toegeven dat ik wel baal van de pijn. Het lijkt gewoonweg niet te mogen. Kwestie dus van leren om nu tevreden te zijn mét de pijn. Ik heb de lichtgordijnen hangen met wat nep guirlandes. Sunny doet z’n best maar krijgt het er niet af.

20171206_163002

Lastig om te bloggen op m’n tablet. Ik hoop dat de foto’s lukken. Hier nog een vrij unieke foto van 3 skatjes op schoot:

20171102_213149

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op december 13, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Het gaat goed hier

Eindelijk voel ik me – in het 3e jaar therapie – stukken beter en kan ik met een soort nieuw gevoel naar alles om me heen kijken. Dat is voor mij uniek en ik ben er dankbaar voor. En ook trots …. want het is keihard werken geweest.

Ik heb de laatste kamers van m’n huis geschilderd, en de antieke deurknoppen opgeknapt. Ze waren flink beschadigd en het hout was grijs uitgebeten. Likje antracietkleurige matte verf doet wonderen plus een beetje goudverf op het koper. Wat mij betreft ben ik nu wel klaar (@ Mieke: hoe ver ben jij al? 😉 😉 )

tn_DSC04074

Het heeft alles bij elkaar anderhalf jaar geduurd geloof ik, met een lange onderbreking vanwege de komst van Sunny.

Met de katjes gaat het prima. Ik heb Ashmanti sinds vorige week op de Zylkene staan want er waren een paar vuurwerkbommen afgegaan en hij was weer panisch. Na een hele dag onder het bed heb ik hem er onder uit gevist met behulp van deze snoepjes van Animonda (met dank aan Amitsa en haar verzorgers 😀 : de katten zijn er dol op, en de dierenwinkel heeft ze nu op de toonbank staan).

tn_DSC04072

Langzamerhand begint het hier te stabiliseren. Sunny is volwassener aan het worden, maar z’n energie is nog steeds enorm, en ik moet iedere dag nog met hem spelen. Anders gaat hij “zieken”…. Quast houdt zich prima staande: fikse worstelpartijen soms maar hij wint het nu meestal en gaat even later lekker relaxed wat spelen of bij mij knuffelen. Het zal voorlopig nog wel met ups en downs gaan, maar ik heb er vertrouwen in. Sunny is een schatje met heel veel pit. Quast is ontzettend lief maar heeft door Sunny meer zelfvertrouwen gekregen.

 
4 reacties

Geplaatst door op december 2, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Vandaag denk ik aan Ben

Op 19 november 2008 moest ik Ben laten gaan. Hij en ik waren zó close met elkaar, we hadden zo veel meegemaakt, en hij heeft mij zo heel veel geleerd, vooral over mezelf. Ik denk met liefde en dankbaarheid aan hem ….

DSCN0815

 
5 reacties

Geplaatst door op november 19, 2017 in Afscheid & rouw, Vroeger

 

De kids worden groot

Gisterochtend om 10 uur stonden Jacob en Eva aan de deur. Ze vroegen of ze mochten komen spelen. Blijkbaar hadden ze nog een dag extra vakantie. Ik was van plan een deur te repareren zodat hij geschilderd kon worden maar dat kon ik natuurlijk uitstellen. Eva wilde meteen aan de slag: ze wilde de borstel om overal de kattenharen weg te halen. Oh zei Jacob, dan zal ik Sunny bezig houden. Eva ging echt als een wervelwind door m’n huis: prullenbakken legen, kussens, nestjes, mandjes …. alles kreeg een beurt. Ik heb naderhand toch maar weer de speeltjes terug gelegd want er ontstond muiterij onder de katten….

Opeens realiseerde ik me dat de kids echt groter worden toen Jacob woordelijk een liedje op de radio mee zong en even een paar leuke “moves” maakte…. 😉 Dus vroeg ik hem of hij me wilde helpen met de deur. Hij kreeg een verfschraper in z’n handen, ik moest hem voordoen hoe hij de oude gebarsten plamuur moest weg halen en liet hem toen z’n gang gaan. De troep werd later door Eva opgeruimd (hoezo klassieke rolverdeling …)

En toen kwam er nog een welverdiende boterham en een mooie Disney natuurfilm “Bears” waar ook Quast grote belangstelling voor had.

Al met al een onverwachte leuke ochtend … toen de kids weer naar boven vertrokken hadden we hier de middag nodig om bij te komen 😀

 
5 reacties

Geplaatst door op oktober 31, 2017 in Jacob-Eva

 

Gezonde katten

Heerlijk! Vorige week zijn we met z’n allen naar Liesbeth geweest. Ze heeft ruim de tijd genomen, dierenarts Jonna zorgde voor de andere consulten anders had ik me een beetje schuldig gevoeld.

Ashmanti zag er goed uit: bekkie zonder tanden vertoont geen stomatitis, en tja …. hij is een klein beetje te zwaar. Hij is dikke maatjes met Sunny, de komst van die kleine heeft hem helemaal opgekikkerd.

Quast is in 1 jaar tijd 1 kilo afgevallen, maar dat is wel in een rustig tempo gegaan. Twee maanden terug heb ik z’n urine laten controleren omdat ik toch een beetje ongerust was over dat afvallen (het is ook nooit goed 😉 ) en die urine was prima. Geen nierproblemen, geen diabetes. Hij is gewoon véél aktiever geworden is nu mijn verklaring, Liesbeth kon verder niets ontdekken. Hij blijft soms problemen houden met Sunny. Tot de komst van die kleine was Quast natuurlijk de clown en ondeugd in huis, en hij werd absoluut niet belemmerd door die 2 luie ragdolls. Nu is dat veranderd en is er concurrentie. Het lastige is dat Sunny behoorlijk vasthoudend is en maar langzaam lijkt te leren. Nu het volop najaar is lijkt hij wat last te hebben van hormoontjes …. is mijn gevoel …. want hij is wat vechterig. Quast moet soms volop aan de bak, maar wordt ook wel zelfbewuster hierdoor. Ik kan soms een kluwen grauwende katten zien, op een gegeven moment loopt Sunny dan weg, en 2 minuten later zit Quast heel zoet met een beessie te spelen …. Ik merk wel dat als ik minder of niet met Sunny speel (bv toen ik zo lang ziek was) er absoluut meer herrie is tussen Sunny en Quast. Ik heb nog steeds een taak wat dat betreft.

En Sunny werd ook goedgekeurd natuurlijk. Hij ziet er prachtig uit, en heeft inderdaad een wat gevoelige darm. Ik was hem al net als de andere katten wat Iso-Gel door het natvoer gaan geven en sindsdien doet hij keurige drollen ipv keiharde keuteltjes en snippertjes die ik overal in de bak vond. Vond Liesbeth gelukkig een prima plan. Het is ontzettend fijn om dan weer tevreden thuis te komen, geen zorgen, portemonnee ook blij 😉

Hier nog even Sunny die het voor elkaar krijgt om de bekleding van een radiatormandje te verwijderen zonder dat het frame op de grond valt …

 
4 reacties

Geplaatst door op oktober 28, 2017 in Gezondheid katten

 

Tags:

Ik weet het niet ….

Wat wil ik eigenlijk nog met dit weblog ….? Al sinds 2003 heb ik geschreven, eerst aarzelend op Blogger maar later hier met groeiend enthousiasme. Heel lang is dit blog me dierbaar geweest en heeft het me ook door moeilijke tijden heen geholpen.

En nu …. jullie hebben natuurlijk gemerkt dat ik stilgevallen ben. Er gebeurt best veel met mij persoonlijk waar ik niet over schrijf: het gaat nu goed met mij. Ik ben tevreden over de afgelopen paar jaar, maar het is hard werken geweest en nog ….. Ik ben inmiddels gepensioneerd – raar idee – en gek genoeg maakt dat een heel groot verschil. Zat ik eerst jarenlang in de WAO, nu krijg ik AOW. Een paar letters door elkaar gehusseld … het maakt een wereld van verschil. Ik hou nu niet meer m’n handje op, hoef geen verantwoording af te leggen. Ik heb dat blijkbaar stilletjes toch als een belasting ervaren. Voelde me niet schuldig, maar ook niet makkelijk. Nu ben ik bevrijd, heb alle oude dossiers weg gegooid.

Begin augustus raakte ik in de lappenmand. En ik zit er nog steeds in … Het een na het ander kreeg ik op m’n bordje, ik voelde me als een boksbal. Fikse rugproblemen begin augustus, een week later een heel zware verkoudheid die me nog steeds kwelt, en tot overmaat van ramp een fikse buikgriep vorige week. Het heerst …. zei de dokter waar ik uiteindelijk maar naar toe ging. En die andere dingen? ik heb gewoon vette pech. De buikgriep is nu over, ik ben vandaag weer naar de sportschool gegaan (zwabberdezwabber op loodzware benen) en dat ging tot m’n verbazing best goed. Kortom: ik pak de draad weer een beetje op.

Een andere reden voor mijn zwijgen is dat ik nu gezonde katten heb. Sunny is nu bijna 14 maanden en wordt een heerlijke knul. Het gaat steeds beter tussen hem en Quast, die flink afgevallen is door het vele rennen en jakkeren. Ook kan Quast nu steeds beter stoeien zonder direkt over de rooien te gaan. Ashmanti stond vorige week tot m’n stomme verbazing opeens bovenop de kamerkast …. nog nooit gezien. Zelfs hij is aktief geworden – helaas is hij niet ook mooi afgevallen, daar is hij toch te lui voor. Hij is nog wel steeds de mama/papa voor Sunny die ook nog steeds mag “drinken” bij hem.

Achteraf bezien is het gelukkig toch een goeie beslissing geweest om Sunny als kitten in huis te halen. Ik moet toegeven dat hij als kitten tekort gekomen is doordat de anderen toch flink ouder zijn. Daar heb ik me op verkeken, had m’n hoop gevestigd op speelse Quast maar die zag het toch echt anders … en deed niet mee. Ik heb zelfs een keer een kattengedragsdeskundige hier gehad voor een gesprek: “ik vraag je hulp voor mij, niet voor Sunny”…. Ik had geen ervaring met kittens, had geen energie om zelf te spelen, maar uiteindelijk was dàt toch echt het enige dat als verbeterpunt naar voren kwam. De inrichting hier is prima, in elke kamer kan tot grote hoogte geklommen worden, vluchtplekken genoeg, kittenproof balkon. Ik kreeg het advies om af en toe – als ik weg ging bv – Sunny apart te zetten zodat de anderen even tot rust konden komen. En ik moest met hem gaan spelen … dus dat ben ik toch maar gaan doen. Natuurlijk wilde Sun dat vooral ’s avonds als ik doodmoe naar bed wilde … maar het bleek wel te werken. Hij was daarna rustig en ging lekker slapen bij Ashmanti of bij mij op schoot. En nu weet hij het precies: als hij een soort indianenkreet geeft komt Marga (meestal) overeind en wordt er even met een hengel of muisje gespeeld 😀 Als we gaan slapen is het groot feest: ik verkreukel een stuk of 10 pagina’s krantenpapier zodat er een berg ontstaat, en gooi daar een flinke hand brokjes op. Zoeken maarrrrr ….

Intussen weet ik al schrijvende nog steeds niet wat ik verder wil, maar jullie zijn een beetje bijgepraat. Ik heb nog wat foto’s gemaakt:

 
6 reacties

Geplaatst door op oktober 7, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Afscheid van Muis

muis-feb2017
24-12-1998 + 21-09-2017

Gistermiddag is Muis vredig ingeslapen. Muis was een oneindig lief poesje dat haar hele leven bij Maddy en Wim heeft gewoond. De laatste 2 jaar bleek ze nierpatiente maar dankzij goeie zorg en haar eigen karaktertje is ze toch bijna 19 jaar geworden. Deze week bleek dat het niet meer ging en gisteren is de dierenarts thuis gekomen om haar in te slapen. Vreselijk voor haar baasjes om haar te moeten missen; ze was zo geliefd en was altijd klaar voor knuffels.

De laatste uurtjes voordat ze haar rust kreeg kon ze nog genieten van het zonnetje:

Maddy en Wim heel veel sterkte met dit verlies, en met de grote stilte die gevallen is. Ze is voor altijd in jullie hart.

 
4 reacties

Geplaatst door op september 22, 2017 in Afscheid & rouw