RSS

Dit is genieten

tn_DSC02767

Voor veel mensen zal dit tropenweer een bezoeking zijn, maar voor mij is het heerlijk. ¬†Weinig pijn en geen kou in m’n lijf (ik heb het altijd wel ergens koud) dus ik geniet. Gisteren naar het strand geweest en zelfs heerlijk gezwommen. Het duurde wel een paar minuten voordat ik helemaal door was. Jan “dreigde” me even een handje te helpen maar stapte toen in een heel diep gat, verloor z’n evenwicht en ging bijna kopje onderūüėÄ

Een heel aparte kwal die we nog nooit gezien hebben. Lijkt wel een beetje tropisch.

 
1 reactie

Geplaatst door op augustus 25, 2016 in Buitenwereld, Fotografie

 

Pluk de dag!

want voordat je het weet is het weer zo:

tn_DSC02751

Ashmanti is eerst onder het bed gaan liggen toen het heel hard ging regenen, maar heeft nu besloten dat de bank toch gezelliger is:

 

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op augustus 21, 2016 in Buitenwereld, Katten

 

Oh wat heerlijk!

Ja inderdaad het weer is heerlijk. M’n plantjes doen het nog prima dus ik lig te genieten.

Verder ben ik vandaag met Quast en Ashmanti naar Liesbeth geweest. Ze moesten voor hun APK & vaccinatie en omdat ik Quast nog steeds niet 100% vind. Liesbeth had flink tijd uitgetrokken voor ons omdat we op alles voorbereid waren. Eerst even een update gegeven, ze was ongerust over dat boeket waar Quast van gesnoept had. Wat zat er in?? tja weet ik veel, geen lelies, narcissen of tulpen. Maar ik kon het me niet meer voor de geest halen behalve dat het heel mooi was.

Eerst dus maar Ashmanti op de tafel: hij is echt blakend van gezondheid. Had vanochtend zich wezenloos gespeeld met een balletje. Sinds zijn hoektanden eruit zijn¬†is hij echt een andere kat geworden. Goeie les zei Liesbeth: vaak wordt toch nog te lang gewacht met trekken, vraag je je af heeft hij nou pijn of geen pijn. ¬†Ashmanti moet wel afvallen maar daar wordt al aan gewerkt. Hij was vreselijk aan het spinnen, was heel gemoedelijk en vriendelijk en ontspannen na 1 Zylkene en een halve TelizenūüėČ ¬†Gevaccineerd en terug in de mand.

Toen Quast: uit de mand gehaald om te zien hoe hij zich gedroeg. Dat was ouderwets, eerst wat voorzichtig, later zeer ondernemend rondlopen en onderzoeken. Hij vindt de grote Hill’s weegschaal altijd erg fijn om tegenaan te schurken.Hij heeft zich een beetje overmatig gelikt op z’n achterpoten, heeft wat allergieplekjes op z’n lippen en boven z’n ogen. Heeft eosinofiel granuloom dat al heel lang goed onder controle was maar nu even opkomt. Mogelijk door verminderde weerstand door stress. Soort stapeleffekt van faktoren. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat hij niet zichzelf is, want dat ziet Liesbeth ook. Hij gedraagt zich als een volwassen rustige kat terwijl we allemaal weten dat Quast nooit volwassen zal worden en altijd een kitten blijft. ¬†Hij lijkt verder gezond: niks te merken van lichamelijke problemen. Niet eens koorts opgenomen: niet nodig. Ik noemde bloedonderzoek: niet nodig. Buik, klieren, alles voelt normaal.
Ook hij is gevaccineerd. Deed Liesbeth heel slim: allerlei soorten snoepjes op de tafel, hij was bezig met proeven, sprong er af toen ze met de naald kwam, dus toen maar alles op de grond gedaan. Daar lukte het naadloos.Quast wil gewoon de ruimte hebben. Ik ben bijna anderhalf uur binnen geweest …. gezellig als vanouds. Quast met een volle snoepjesbuik helemaal tevreden, Marga ook tevreden, en toen snel weer door Jan naar huis gebracht om nog lekker van de zon te genieten. De katermannen lagen zelfs tegen elkaar aan in het zonnetje.

tn_DSC02742

 
2 reacties

Geplaatst door op augustus 17, 2016 in Gezondheid katten, Streken van Quast

 

Tags:

Jakob troost Quast

Een paar dagen geleden kwamen Jakob en Eva terug van vakantie. Ze stonden direkt voor de deur met een bosje bloemen nog voor m’n verjaardag. Ik zei dat ik het h√©√©l erg gemist had dat ze geen liedje voor me hadden kunnen zingen maar dat ik heel blij was met de post die ze me gestuurd hadden: 2 brieven met een schitterende tekening.

Natuurlijk moesten de kids ook even de katten gedag zeggen. Terwijl ik met papa en mama stond te praten kwam Jakob even later naar me toe. Hij zei dat hij met Quast gepraat had en hem getroost had omdat hij had gehoord dat Quast verdrietig was over Dakotah. Hij had tegen Quast gezegd: “Dakotah blijft leven zolang je aan haar denkt”…..
En Eva zei toen: Dakotah is mijn lievelingspoesje en ze zit in m’n hart.

Deze kinderen zijn zulke schatten ….

 
2 reacties

Geplaatst door op augustus 16, 2016 in Dakotah, Jakob-Eva

 

Weer een beetje terug

Het lijkt er op dat Quast weer een beetje de oude wordt. Hij begroette Jan enthousiast, terwijl hij de afgelopen weken gewoon in z’n nest bleef liggen en geen belangstelling had. Dit keer kwam hij kijken, sprong hij bovenop de gitaar plus versterker die Jan meegebracht had en maakte zelfs een koprol. Het lijkt wel alsof tezamen met die bladertroep ook z’n rotgevoel (door wat dan ook veroorzaakt) uitgekotst heeft. Hij meldt zich nu ook weer bij de slaapkamerdeur als de wekker gaat.

 
2 reacties

Geplaatst door op augustus 15, 2016 in Streken van Quast

 

Stukje van de puzzel

Gisteren was ik echt ongerust over Quast. Vandaag gaat het beter. Zou dit een oorzaak kunnen zijn? Gevonden in een hoekje op het balkon: een uitgekotste prop groene blaadjes

Gestolen uit een boeket dat ik voor m’n verjaardag kreeg. ‘s Nachts zette ik dat weg, maar blijkbaar heeft hij toch kans gezien om te gaan grazen. Ik denk niet dat daarmee alles verklaard is want z’n anders-dan-anders gedrag duurt al zo’n 2 weken. Maar ik ben blij dat hij zich beter lijkt te voelen.

 
2 reacties

Geplaatst door op augustus 12, 2016 in Streken van Quast

 

Je vraagt je toch af ….

…. zou het¬†weer¬†dit jaar nog een beetje beter worden? of gaat deze natte ellende naadloos over in winter en kou? Ik heb de hoop opgegeven. Ja ik weet het, ze zeggen dat het volgende week woensdag 26 graden wordt, maar ze hebben al zoveel gezegd. Ik geef het op om m’n planten te beschermen tegen al dat water … de bakken staan tegen de gevel en ik laat ze daar maar.

Afgelopen dinsdag ben ik 65 geworden, een beetje vreemd idee. Een paar ontzettend gezellige bezoekjes van dierbare mensen gehad, meer hoefde ik niet. Hartverwarmende kaarten, en natuurlijk ook 2 tekeningen van de kids vanuit hun vakantieadres verstuurd. Kortom: ik voelde me flink in het zonnetje gezet.

Maar nu maak ik me¬†een beetje zorgen om Quast. Het is 6 weken geleden dat Dakotah overleed, na een paar weken leek alles hier wel weer z’n draai te vinden en vooral Ashmanti was weer heerlijk aan het spelen met z’n balletje. Sinds een week of twee ben ik niet happy met Quast. Hij gedraagt zich vreemd. Eten en drinken, plassen en poepen gaat allemaal goed, maar hij is teruggetrokken, weinig enthousiast, ligt voornamelijk in de mand op de krabton bij z’n schaap. Als ‘s ochtends de wekker afloopt en ik de slaapkamerdeur open doe kwam hij altijd naar binnen rennen, nu blijft hij liggen waar hij ligt. Vanochtend kwam ik thuis met grote tassen met boodschappen. Hij is er altijd als de kippen bij, loopt mee en gaat meteen helpen uitpakken en opruimen zodat ik hem de keuken uit moet zetten. Nu bleef hij op de krabton liggen en kwam niet eens kijken. Het jengelen als een klein kind dat hij eerder deed is gestopt, hij komt soms wel even op schoot maar is vaak al snel weer vertrokken. Kortom: ik ben m’n Quassie kwijt …. ¬†Een week geleden lag hij nog heerlijk ontspannen. De 2e foto is van vandaag.

tn_DSC02705 tn_DSC02720

 
1 reactie

Geplaatst door op augustus 11, 2016 in Gezondheid katten

 
 
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.