RSS

Categorie archief: Gezondheid

Eindelijk

Zo maar even iets positiefs…  Ik moest wel heel veel geduld hebben maar na 14-15 maanden is er een einde gekomen aan de snerpende brandende pijn langs de buitenkant van m’n benen en linkerarm. Ik kreeg het op m’n verjaardag vorig jaar, fijn cadeautje, en werd er soms helemaal gek van. Ik ben gewoon doorgegaan, ook met trainen: de pijn in m’n linkerbeen kon ik op de loopband er uit lopen, rechts lukte dat niet. Op een nacht werd ik wakker van de pijn in m’n linkerarm, Ibuprofen hielp niet, na ruim 2 uur hield ik het niet meer uit en ben zittend op de rand van m’n bed op die arm gaan beuken met m’n rechtervuist. Keihard, van boven naar beneden en weer terug. Toen ik ermee stopte was heel even de pijn nóg erger (dus ik dacht oh jee wat heb ik nu gedaan) en godswonder …… van het ene op het andere moment was het weg. Alleen nog een dof gevoel om aan te geven dat daar iets gebeurd was. Vraag me niet hoe het werkt, en doe het vooral niet zelf als je in zo’n situatie zit, maar bij mij werkt het. Ik heb nu massagetherapie en soms kan opeens die pijn in m’n arm opkomen. De therapeute past nu hetzelfde principe toe, maar dan door stevig te drukken. “Heb ik van jou geleerd”…. 😉 Volgens mij is het een heel natuurlijke methode: als je pijn hebt wrijf je er over waardoor de pijn vermindert. Bij mij is alleen wat meer kracht nodig blijkbaar.

Zo dat moest ik nu eindelijk eens even kwijt. Wat een opluchting. Door al die ellende heb ik nu wel gemerkt dat ik fysiek minder kan. Jan zegt: “ja je bent het afgelopen jaar achteruit gegaan”…. Ik had het niet zo in de gaten maar ik loop meestal als een oud vrouwtje door m’n huis, alles gaat veel trager. Ik heb daarom sinds een tijdje een huishoudelijk hulp, en oh wat heeft dat m’n leven veranderd. Heerlijk: doordat zij alles schoonmaakt heb ik energie voor andere dingen. We hebben nu de beginfase afgerond want er was erg veel achterstallig onderhoud. Ramen die al meer dan een jaar niet gelapt waren bv. Alles is nu schoon, ook de kasten van binnen. Ik heb uiteraard zelf ook hard gewerkt want er moest heel veel weg. Nu is m’n huis overzichtelijk en opgeruimd, en dat geeft meteen ook ruimte in je hoofd en een goed gevoel. En nee …. Sunny wordt niet weg gegooid, die mag blijven 😀

Er wordt gepoetst! Sunny zoekt een veilige plek …
Advertenties
 
3 reacties

Geplaatst door op november 24, 2018 in Gezondheid

 

Het gaat beter

Het vreemde gedrag van Ashmanti wordt geleidelijk minder. Er zijn zelfs 5 dagen geweest zonder geschreeuw en gestalk. Gisteren was het opeens weer even terug …. tja, ik waagde het om na de maaltijd van 18.00 uur niet eerst te gaan spelen met de heren maar direct aan mijn eigen eten te gaan beginnen. Het was immers een aantal dagen stil geweest 😀 Ashmanti én Sunny lieten luid en duidelijk horen dat dit niet getolereerd werd …. Ik denk wel dat er meer rust is bij A&S. Ze hebben zelfs ook samen op bed gelegen en Sun mocht “drinken” (heb ik een hele tijd niet gezien) terwijl Ashmanti hem waste.

Wel fijn ook voor de katten dat het minder warm is. Voor mij is het nu een beetje te koud maar met dikke sokken en shirt met lange mouwen ben ik wel tevreden. Buiten zitten doe ik niet en ik ben bang dat het misschien wel een beetje voorbij is.  Hoewel … september kan nog aardig weer geven.

Intussen merk ik dat ik het eigenlijk best druk heb. Als ik terug kijk snap ik niet hoe ik vroeger zo lang op de been ben gebleven met mijn bejaarde moeder die hier inwoonde, met 3 zieke katten, met mijn eigen fysieke problemen, en dan nog met een part-time baan. De complete instorting was dan ook onvermijdelijk. Nu doe ik alles rustiger, ik hoef niet meer te jakkeren, en ik kan ook iets uitstellen tot morgen desnoods. Heeft me jaren gekost maar ik begin overeind te krabbelen. Het helpt enorm dat ik nu 3 gezonde katten heb maar het is nog steeds hard werken aan mezelf. De laatste weken is me duidelijk geworden dat ik zal moeten accepteren hoe het nu is: verbeteren is niet meer mijn doel maar blijft misschien best wel mogelijk omdat ik nog steeds werk aan mijn conditie. Dat geeft wel enigszins ontspanning hoewel ik moet toegeven dat ik soms nog gefrustreerd ben. Zoals nu …. ik zit lekker op de bank te tikken op mijn laptop, en ik moet stoppen omdat ik niet meer kan zitten. Grrrr….

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op augustus 29, 2018 in Gezondheid, Sunny

 

Quast is er klaar voor

Vanochtend werd de hometrainer bezorgd. Helemaal in elkaar gezet al, prachtig om te zien. Hij is best groot maar omdat het een “slank” apparaat is valt het niet zo op. Ik kan tv kijken als ik er op zit, er zit zelfs bluetooth op waar ik geen gebruik van maak. Muisstil door de magnetische weerstand, heel mooie kleine display. Prima om na een tijdje zitten en rusten weer even te bewegen …. een rondje om de eettafel lopen wordt zo saai 😀

 
4 reacties

Geplaatst door op februari 2, 2018 in Buitenwereld, Gezondheid, Streken van Quast

 

Tags: ,

Bewegen

Al sinds 2007 ben ik aan het bewegen/aangepast sporten. Eerst jarenlang in het Jan van Breemen Instituut, sinds anderhalf jaar zonder begeleiding in een gewone Gym. Het bevalt me enorm goed dat ik tussen gezonde sporters bezig ben, en het werkt ook stimulerend. Het is er heel gemoedelijk, krachtpatsers hebben vaak iemand op sleeptouw die ze begeleiden heb ik gemerkt. Ging ik eerst 3x per week, tegenwoordig ga ik iedere dag. Prima manier om de pijn uit m’n lijf te krijgen want ik heb nog steeds erg last van hernia-achtige pijn in m’n rug en vooral m’n linkerbeen. Na het sporten is dat meestal over.

M’n oude hometrainer had ik in de slaapkamer staan. Als ik echt desperaat van de pijn was ging ik daar op zitten en even fietsen, maar oh wat was dat ding krakkemikkig. Op mijn Gym hebben ze een fiets staan die ik heel bijzonder vind: de Keiser M3i Total Body Trainer. Een combinatie eigenlijk van fiets en crosstrainer (voor de armen dan). Beeldschoon van vormgeving, heel compact, er bestaat maar 1 model zowel voor professioneel als particulier gebruik, dus hij is echt heel degelijk. Ik heb besloten dat ik mezelf dit apparaat cadeau doe. Niet alleen goed tegen de pijn maar ook om even stress kwijt te raken. Hopelijk komt hij volgende week …. Ach, andere mensen gaan skieën …. 😀

Keiser M3 Total Body Trainer

 
2 reacties

Geplaatst door op januari 26, 2018 in Buitenwereld, Gezondheid

 

Tags: ,

Brrrrr ….

Ik zit hier op de bank met een electrisch kussen en 4 lagen fleecedeken. De cv staat te stampen maar ik blijf koud. Even wat afleiding zoeken dus 😉

De afgelopen 2 dagen ben ik lopend naar de gym gegaan en op de terugweg langs AH voor wat boodschapjes. Vandaag was het beter om te fietsen want de trottoirs zijn hier spekglad. En ik moest een half uur fietsen naar de tandarts. Heb al maanden pijn bij het kauwen  op precies dezelfde plek waar ik een jaar geleden ook pijn had en waar een wortel gebroken bleek. Inmiddels staat er een brug op en was ik een half jaar pijnvrij. Helaas …. weer pijn. De tandarts heeft wat bijgeslepen en alles opnieuw gecheckt, en nu maar weer afwachten. Kletsnat geregend en steenkoud kwam ik thuis. Geen katjes die op schoot willen … ze liggen allemaal opgerold boven de verwarming of tegen elkaar aan.

Ander probleem dat ik heb is m’n rug, al sinds begin augustus. Hernia-achtige verschijnselen, maar het is geen hernia …. naast manuele therapie ben ik nu ook met acupunctuur begonnen. Het doet nog niks voor de pijn, maar wel ben ik – behalve nu dan 😅 – veel warmer dan daarvoor. De beste manier om de pijn op te heffen is de gym. Ik begin met 15 minuten op de loopband en dan zakt het. Kwestie van geduld hebben denk ik: op een gegeven moment gaat de boel in die ruggegraat wel weer settelen. Artrose is een fijn iets … als je lang genoeg wacht is het zodanig versleten dat het geen pijn meer doet.

Gek genoeg zeg ik nog steeds dat het goed gaat hier. Mentaal ben ik veel beter hoewel ik moet toegeven dat ik wel baal van de pijn. Het lijkt gewoonweg niet te mogen. Kwestie dus van leren om nu tevreden te zijn mét de pijn. Ik heb de lichtgordijnen hangen met wat nep guirlandes. Sunny doet z’n best maar krijgt het er niet af.

20171206_163002

Lastig om te bloggen op m’n tablet. Ik hoop dat de foto’s lukken. Hier nog een vrij unieke foto van 3 skatjes op schoot:

20171102_213149

 
4 reacties

Geplaatst door op december 13, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Het gaat goed hier

Eindelijk voel ik me – in het 3e jaar therapie – stukken beter en kan ik met een soort nieuw gevoel naar alles om me heen kijken. Dat is voor mij uniek en ik ben er dankbaar voor. En ook trots …. want het is keihard werken geweest.

Ik heb de laatste kamers van m’n huis geschilderd, en de antieke deurknoppen opgeknapt. Ze waren flink beschadigd en het hout was grijs uitgebeten. Likje antracietkleurige matte verf doet wonderen plus een beetje goudverf op het koper. Wat mij betreft ben ik nu wel klaar (@ Mieke: hoe ver ben jij al? 😉 😉 )

tn_DSC04074

Het heeft alles bij elkaar anderhalf jaar geduurd geloof ik, met een lange onderbreking vanwege de komst van Sunny.

Met de katjes gaat het prima. Ik heb Ashmanti sinds vorige week op de Zylkene staan want er waren een paar vuurwerkbommen afgegaan en hij was weer panisch. Na een hele dag onder het bed heb ik hem er onder uit gevist met behulp van deze snoepjes van Animonda (met dank aan Amitsa en haar verzorgers 😀 : de katten zijn er dol op, en de dierenwinkel heeft ze nu op de toonbank staan).

tn_DSC04072

Langzamerhand begint het hier te stabiliseren. Sunny is volwassener aan het worden, maar z’n energie is nog steeds enorm, en ik moet iedere dag nog met hem spelen. Anders gaat hij “zieken”…. Quast houdt zich prima staande: fikse worstelpartijen soms maar hij wint het nu meestal en gaat even later lekker relaxed wat spelen of bij mij knuffelen. Het zal voorlopig nog wel met ups en downs gaan, maar ik heb er vertrouwen in. Sunny is een schatje met heel veel pit. Quast is ontzettend lief maar heeft door Sunny meer zelfvertrouwen gekregen.

 
6 reacties

Geplaatst door op december 2, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Ik weet het niet ….

Wat wil ik eigenlijk nog met dit weblog ….? Al sinds 2003 heb ik geschreven, eerst aarzelend op Blogger maar later hier met groeiend enthousiasme. Heel lang is dit blog me dierbaar geweest en heeft het me ook door moeilijke tijden heen geholpen.

En nu …. jullie hebben natuurlijk gemerkt dat ik stilgevallen ben. Er gebeurt best veel met mij persoonlijk waar ik niet over schrijf: het gaat nu goed met mij. Ik ben tevreden over de afgelopen paar jaar, maar het is hard werken geweest en nog ….. Ik ben inmiddels gepensioneerd – raar idee – en gek genoeg maakt dat een heel groot verschil. Zat ik eerst jarenlang in de WAO, nu krijg ik AOW. Een paar letters door elkaar gehusseld … het maakt een wereld van verschil. Ik hou nu niet meer m’n handje op, hoef geen verantwoording af te leggen. Ik heb dat blijkbaar stilletjes toch als een belasting ervaren. Voelde me niet schuldig, maar ook niet makkelijk. Nu ben ik bevrijd, heb alle oude dossiers weg gegooid.

Begin augustus raakte ik in de lappenmand. En ik zit er nog steeds in … Het een na het ander kreeg ik op m’n bordje, ik voelde me als een boksbal. Fikse rugproblemen begin augustus, een week later een heel zware verkoudheid die me nog steeds kwelt, en tot overmaat van ramp een fikse buikgriep vorige week. Het heerst …. zei de dokter waar ik uiteindelijk maar naar toe ging. En die andere dingen? ik heb gewoon vette pech. De buikgriep is nu over, ik ben vandaag weer naar de sportschool gegaan (zwabberdezwabber op loodzware benen) en dat ging tot m’n verbazing best goed. Kortom: ik pak de draad weer een beetje op.

Een andere reden voor mijn zwijgen is dat ik nu gezonde katten heb. Sunny is nu bijna 14 maanden en wordt een heerlijke knul. Het gaat steeds beter tussen hem en Quast, die flink afgevallen is door het vele rennen en jakkeren. Ook kan Quast nu steeds beter stoeien zonder direkt over de rooien te gaan. Ashmanti stond vorige week tot m’n stomme verbazing opeens bovenop de kamerkast …. nog nooit gezien. Zelfs hij is aktief geworden – helaas is hij niet ook mooi afgevallen, daar is hij toch te lui voor. Hij is nog wel steeds de mama/papa voor Sunny die ook nog steeds mag “drinken” bij hem.

Achteraf bezien is het gelukkig toch een goeie beslissing geweest om Sunny als kitten in huis te halen. Ik moet toegeven dat hij als kitten tekort gekomen is doordat de anderen toch flink ouder zijn. Daar heb ik me op verkeken, had m’n hoop gevestigd op speelse Quast maar die zag het toch echt anders … en deed niet mee. Ik heb zelfs een keer een kattengedragsdeskundige hier gehad voor een gesprek: “ik vraag je hulp voor mij, niet voor Sunny”…. Ik had geen ervaring met kittens, had geen energie om zelf te spelen, maar uiteindelijk was dàt toch echt het enige dat als verbeterpunt naar voren kwam. De inrichting hier is prima, in elke kamer kan tot grote hoogte geklommen worden, vluchtplekken genoeg, kittenproof balkon. Ik kreeg het advies om af en toe – als ik weg ging bv – Sunny apart te zetten zodat de anderen even tot rust konden komen. En ik moest met hem gaan spelen … dus dat ben ik toch maar gaan doen. Natuurlijk wilde Sun dat vooral ’s avonds als ik doodmoe naar bed wilde … maar het bleek wel te werken. Hij was daarna rustig en ging lekker slapen bij Ashmanti of bij mij op schoot. En nu weet hij het precies: als hij een soort indianenkreet geeft komt Marga (meestal) overeind en wordt er even met een hengel of muisje gespeeld 😀 Als we gaan slapen is het groot feest: ik verkreukel een stuk of 10 pagina’s krantenpapier zodat er een berg ontstaat, en gooi daar een flinke hand brokjes op. Zoeken maarrrrr ….

Intussen weet ik al schrijvende nog steeds niet wat ik verder wil, maar jullie zijn een beetje bijgepraat. Ik heb nog wat foto’s gemaakt:

 
6 reacties

Geplaatst door op oktober 7, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny