RSS

Categorie archief: Buitenwereld

Update Poesje op straat

Marion, vrijwiller bij de SAZ, is werkelijk onbetaalbaar. Loopt de hele dag door de buurt met water en voer, kent alle plekjes, weet waar de vangkooien staan. Ze vertelde me net dat Poesje een adres heeft. Ze is ook “geholpen” maar is helaas niet in huis te houden en breekt steeds uit. Wordt heel vaak door een medewerker van de kinderboerderij in de buurt, waar Poesje ook vaak komt, weer naar huis gebracht 😀

Kortom: ik ben opgelucht, heb al een paar mensen in de buurt verteld dat ze een thuis heeft, en hoop nu maar dat het verder goed met haar gaat.

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld

 

Poesje op straat

Gisterochtend kwamen Jan en ik al vroeg thuis van onze strandwandeling. In een zijstraat parkeerde we de auto, en ik zag een klein wit poesje langs de huizen lopen, miauwend, zoekend of ze ergens naar binnen kon. Mijn hart slaat dan altijd over: een kat los in de binnentuinen is 1 ding, maar een kat los op straat, hier in deze buurt in Amsterdam, moet je niet doen. Ik ben toch maar doorgelopen want ze had een halsbandje om, en was niet broodmager. Toch voelde ik dat het niet goed zat.tn_20180730_101728Ik heb het met moeite gisteren uit m’n hoofd gezet, maar vanochtend ben ik gaan kijken en warempel, ze was nu vlak om de hoek in de straat achter de mijne. Op het trottoir met een leeg Sheba-tinnetje dat ze blijkbaar van iemand gekregen had. Dekseltje lag er naast, alles brandschoon. Poesje is ontzettend lief en sociaal, heeft halsbandje om, maar ziet er groezelig uit met een wondje aan haar oor. Ik heb met 4 verschillende mensen gesproken die allemaal het poesje hebben zien lopen op straat, zeggen dat er soms door iemand wel iets te eten wordt neergezet, maar ze is van niemand wordt gezegd. Een oudere meneer kon me in gebrekkig nederlands vertellen dat dit zo al een langere tijd gebeurt.

Ik ben met de SAZ gaan bellen wat te doen. Heb afgesproken dat ik dagelijks op een vaste plek en tijd voer en water ga geven. Ik kan haar helaas niet naar een dierenarts brengen om te zien of ze een chip heeft, de dierenambulance komt alleen als het om een gewond of ziek dier gaat, maar de SAZ gaat me helpen gelukkig. Ze sturen een vrijwilliger langs om even te praten.

Nadat ik gebeld had ben ik terug gegaan, en de dame lag te spelen op de stoep met vliegjes. Ze kwam onmiddellijk aanrennen, ik hoefde niet eens met een blik met brokjes te rammelen (maar heb dat toch gedaan om haar te wennen aan het geluid zodat ik haar kan roepen). Ik heb haar een tinnetje natvoer gegeven dat vlot naar binnen ging, helemaal op. Bak water en brokjes neergezet aan de overkant tussen de struiken: ze moet dan wel oversteken maar dat doet ze denk ik toch al … en anders vegen de straatvegers het weg…

 

Inmiddels is Marion van de SAZ hier geweest. Heerlijk wat snel. Het blijkt werkelijk razend druk te zijn, overal zwerfkatten, kittens en een groeiend aantal katten met AIDS. Ik vertelde dat in 2005 de SAZ mij geholpen heeft met Missy, en dat ik de SAZ een geweldige stichting vind. We zijn samen weer naar de voerplek gegaan maar poesje was er niet meer. Lag ongetwijfeld ergens in de schaduw uit te buiken 😉 We hebben heel lang gekletst hier, kattenverhalen te over natuurlijk, en morgen gaan we samen opnieuw voeren. Hopelijk krijgen we poesje te pakken zodat Marion bij de dierenarts kan laten nakijken of poesje misschien een chip heeft. Wordt vervolgd.

 

 
2 reacties

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld, Katten

 

Die bak staat niet goed!

Vanochtend om 6 uur opgestaan om de katten rustig hun voer te geven en te kammen. Daarna moesten ze de kamer in, 3 kattenbakken in de achterkamer, en toen stonden de schilders om 7 uur al voor m’n neus. Toen ze om 3 uur weg gingen heb ik de deuren weer opengezet, bakken op hun plaats gezet, en ja hoor …. precies wat ik dacht: zowel Ashmanti als Sunny gingen als een speer richting bak en deden grote plassen. Ze hebben het dus gewoon opgehouden. Want de bakken stonden niet waar ze hoorden te staan….

Er wordt vaak onderschat hoe belangrijk de plek van een bak is. Ik heb er jarenlang maar 2 gehad, in de poezenkamer. Toen Sunny erbij kwam heb ik een derde in de hal gezet, waar er vroeger ook altijd eentje stond. Bij de ingang naar de keuken. Ideaal als ik een plas van Benneke moest opvangen. Ik deed dan alsof ik druk in de keuken bezig was, hij ging zitten en ik deed een paar stappen en duwde een kommetje onder z’n kont. Perfekte plek voor een bak. En dat vinden de katten ook. Vanaf het moment dat die 3e bak daar stond zijn ze vooral dáár op te vinden.

Nou ja, we zullen het nog een paar dagen moeten volhouden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op juni 26, 2018 in Buitenwereld, Katten

 

Behelpen

Momenteel zit ik te kamperen in m’n huis. De buitenboel wordt geschilderd, dus het pand staat in de steigers. En tegelijk is m’n aanrecht met spoelbak geschuurd en in een nieuwe coating gezet. Dat laatste betekent dat ik nu al ruim een week m’n keuken niet kan gebruiken omdat eerst de spoelbak goed moest drogen. En nu de coating gisteren is aangebracht moet ik nog 4 dagen wachten. Deur dicht want anders springen de katten er op met hun scherpe nageltjes.

tn_DSC04332

Ik heb dus een noodkeukentje in de eetkamer gemaakt. Water moet ik uit de slaapkamer aan de voorkant halen, maar ook daar moet de deur dicht omdat er geschilderd wordt. Kortom: ik loop heen en weer tussen kamers met dienbladen in m’n handen. Want als er gewerkt wordt moet er koffie zijn natuurlijk (ik ben nog ouderwets). De katten waren eerst behoorlijk gepikeerd door die dichte deuren, nu weten ze niet beter en kijken ze hun ogen uit als er kerels langs de ramen lopen of ze rare geluiden uit de slaapkamer horen komen 😉

 
3 reacties

Geplaatst door op juni 19, 2018 in Buitenwereld, Katten

 

Quast is er klaar voor

Vanochtend werd de hometrainer bezorgd. Helemaal in elkaar gezet al, prachtig om te zien. Hij is best groot maar omdat het een “slank” apparaat is valt het niet zo op. Ik kan tv kijken als ik er op zit, er zit zelfs bluetooth op waar ik geen gebruik van maak. Muisstil door de magnetische weerstand, heel mooie kleine display. Prima om na een tijdje zitten en rusten weer even te bewegen …. een rondje om de eettafel lopen wordt zo saai 😀

 
4 reacties

Geplaatst door op februari 2, 2018 in Buitenwereld, Gezondheid, Streken van Quast

 

Tags: ,

Bewegen

Al sinds 2007 ben ik aan het bewegen/aangepast sporten. Eerst jarenlang in het Jan van Breemen Instituut, sinds anderhalf jaar zonder begeleiding in een gewone Gym. Het bevalt me enorm goed dat ik tussen gezonde sporters bezig ben, en het werkt ook stimulerend. Het is er heel gemoedelijk, krachtpatsers hebben vaak iemand op sleeptouw die ze begeleiden heb ik gemerkt. Ging ik eerst 3x per week, tegenwoordig ga ik iedere dag. Prima manier om de pijn uit m’n lijf te krijgen want ik heb nog steeds erg last van hernia-achtige pijn in m’n rug en vooral m’n linkerbeen. Na het sporten is dat meestal over.

M’n oude hometrainer had ik in de slaapkamer staan. Als ik echt desperaat van de pijn was ging ik daar op zitten en even fietsen, maar oh wat was dat ding krakkemikkig. Op mijn Gym hebben ze een fiets staan die ik heel bijzonder vind: de Keiser M3i Total Body Trainer. Een combinatie eigenlijk van fiets en crosstrainer (voor de armen dan). Beeldschoon van vormgeving, heel compact, er bestaat maar 1 model zowel voor professioneel als particulier gebruik, dus hij is echt heel degelijk. Ik heb besloten dat ik mezelf dit apparaat cadeau doe. Niet alleen goed tegen de pijn maar ook om even stress kwijt te raken. Hopelijk komt hij volgende week …. Ach, andere mensen gaan skieën …. 😀

Keiser M3 Total Body Trainer

 
2 reacties

Geplaatst door op januari 26, 2018 in Buitenwereld, Gezondheid

 

Tags: ,

Ik ben pisgiftig!

Als Amsterdammer moet ik me dagelijks op de fiets een weg banen door een jungle van  medeweggebruikers. De fietspaden zijn vaak levensgevaarlijk en overbevolkt, vooral door mensen die tijdens het fietsen rustig zitten te appen of te bellen en dus totaal niet letten op wat er om hen heen gebeurt. De wandeling die Jan en ik maken op het strand van Wijk aan Zee is daarom altijd een verademing: even los van drukte, gevaar, opletten op alles om je heen. Genieten van het geluid van de golven, de ruimte, de meeuwen. Zo hoor het er uit te zien:

 

Gisteren was het strand vergeven van grote groepen fietsers op mountainbikes. Ze reden keihard, je kon geen halve meter van je pad afwijken zonder eerst heel goed over je schouder te kijken want voor je het wist werd je ingehaald door een kolonne fietsen. Ik hield m’n hart van voor de honden die nu gewoon mogen loslopen en rennen …. herhaaldelijk zag ik bijna botsingen. Weg rust ….

De laatste weken was het al merkbaar drukker met fietsers maar gisteren spande de kroon. Toen we terugliepen over de best wel steile opgang naar boven naar de parkeerplaats kwam het bijna tot een uitbarsting. Een grote groep kwam keihard aanfietsen, moest afremmen vanwege een slagboom zodat er maar 1 persoon tegelijk doorheen kon, de mannen sprongen vervolgens weer op de fiets en vlogen naar beneden terwijl wij ons net naar boven worstelden. Pas op! riepen ze ook nog … punt 1 is het een voetpad, punt 2 mogen ze voetgangers niet in gevaar brengen. ASO’s zijn het …. Mensen in groepen …. ik haat het: opeens verdwijnt elk individueel besef van verantwoordelijkheid (ervan uitgaande dat er onder die mannen misschien wel een paar met verantwoordelijkheidsgevoel zaten) en komt er een soort anonieme massa op je af waar je door geplet wordt als je niet oppast … Jan had er bijna  eentje van z’n fiets getrapt, ik liep pal achter hem met m’n armen wijd uit elkaar, terrein claimend.

Ik weet niet wat er met de wereld om me heen aan de hand is, maar de agressie neemt hand over hand toe, en het ergste is dat ik merk dat ik zelf ook daardoor feller word. BAH !

 
6 reacties

Geplaatst door op januari 8, 2018 in Buitenwereld