RSS

Categorie archief: Katten

Frisse neus

tn_DSC04137

Dit is Ashmanti’s idee van “even luchten” 😀  Hij gaat zwijgend voor de dichte deur zitten (terwijl hij makkelijk door het luikje kan) en wacht tot ik hem buiten laat. Maar dat buiten komt meestal niet verder dan de deurmat als het koud of nat is. Hopeloos.

Hij laat tegenwoordig ook zijn snack van 10 uur bij zich op bed bezorgen …. ik heb nog nooit zo’n luie kat gehad. Gelukkig laat Sun hem af en toe nog lekker rennen en uit z’n dak gaan.

Advertenties
 
4 reacties

Geplaatst door op januari 20, 2018 in Katten

 

Nieuwe klimbomen

Gisteren werden de nieuwe CatPalace bomen bezorgd. Ik kijk er met gemengde gevoelens naar. De (ruim 20 jaar) oude bomen waren stabieler …. als een huis …. en het tapijt was heel sterk en onzichtbaar bevestigd. Deze nieuwe bomen hebben tapijt waarvan ik me afvraag hoe sterk het is. Natuurlijk zitten er overal nog losse draadjes tapijt bij de randen. Maar die randen zie je dus duidelijk zitten, niet verzonken. De 2 bovenste plateaus van de grote boom zitten vast genoeg voor de katten, maar niet zo vast als in de vorige boom. Ik zal moeten oppassen als ik de boom even wil omtrekken of verplaatsen. En de kids kunnen er niet meer op zitten zoals ze vroeger deden. Ik heb er zélf wel op gezeten …. 😀

Bovendien was de kleine boom blijkbaar in een plas beland – merkte ik achteraf – en dus staat hij nog op klossen, nu praktisch droog gelukkig. De bladeren zien er mooi uit, maar zijn niet meer zoals de oude “demontabel”. Als er nu iets afbreekt is het stuk. Maar de blaadjes zijn prachtig bevestigd en maken het tot een pronkstuk voor de huiskamer zoals dat zo mooi heet. Afwachten maar …. “vroegah was alles beter”… ?

 
2 reacties

Geplaatst door op december 31, 2017 in Katten

 

Tags: ,

Kerstcadeautjes

Inmiddels zijn we een paar dagen verder maar ik moest eerst even bekomen van alles. We hebben een leuke kerst gehad. Een week vooraf kwamen de kids om te spelen en Eva om alvast schoon te maken want “oh oh, wat liggen er weer veel kattenharen”!! Ja Eva, als ik jou niet had werd het hier een beestenbende 😀

Op 2e kerstdag had ik een huis vol met familie. Ik had lekker maar wel makkelijk gekookt en het eten was een groot succes. Quast was de hele middag en avond aan het entertainen …. hij ging van schoot naar schoot. Sunny daarentegen hield lang afstand maar kwam later toch ook voorzichtig kijken. Ashmanti geloofde het wel.

Voor mij was het een memorabele dag: zodra het bezoek koffie met iets lekkers kreeg en ik een hap nam van een met creme gevuld mini-gebakje voelde ik iets hards in m’n mond. Ja hoor …. mijn kies was voor meer dan de helft afgebroken. Die rottige achterste kies waar ik al 6 maanden niet mee kon kauwen en waar niks aan te ontdekken viel. Van schrik durfde ik nauwelijks nog te eten. De volgende dag bleek de tandarts de hele week vrij te hebben, maar per ongeluk nam hij de telefoon op en ik mocht meteen komen. Hij was heel blij dat ik het afgebroken stuk had bewaard: het was een inlay/halve kroon, helemaal intact, die nu weer stevig op m’n kies zit. Probleem opgelost! Gisteren nog fikse napijn maar vanochtend voor het eerst in 6 maanden weer pijnvrij gegeten … echt een heerlijk kerstcadeautje.

En als het goed is komen er deze week nog 2 nieuwe CatPalace klimbomen, precies dezelfde modellen als er nu al ruim 20 jaar staan. Ik hoop dat het gaat lukken, dan ben ik eindelijk van de uitvallende bladeren af want die vallen nu bij bosjes naar beneden …. en de tunnels zijn helemaal kaal gekrabd.

 

 
1 reactie

Geplaatst door op december 28, 2017 in Algemeen, Jacob-Eva, Katten

 

Brrrrr ….

Ik zit hier op de bank met een electrisch kussen en 4 lagen fleecedeken. De cv staat te stampen maar ik blijf koud. Even wat afleiding zoeken dus 😉

De afgelopen 2 dagen ben ik lopend naar de gym gegaan en op de terugweg langs AH voor wat boodschapjes. Vandaag was het beter om te fietsen want de trottoirs zijn hier spekglad. En ik moest een half uur fietsen naar de tandarts. Heb al maanden pijn bij het kauwen  op precies dezelfde plek waar ik een jaar geleden ook pijn had en waar een wortel gebroken bleek. Inmiddels staat er een brug op en was ik een half jaar pijnvrij. Helaas …. weer pijn. De tandarts heeft wat bijgeslepen en alles opnieuw gecheckt, en nu maar weer afwachten. Kletsnat geregend en steenkoud kwam ik thuis. Geen katjes die op schoot willen … ze liggen allemaal opgerold boven de verwarming of tegen elkaar aan.

Ander probleem dat ik heb is m’n rug, al sinds begin augustus. Hernia-achtige verschijnselen, maar het is geen hernia …. naast manuele therapie ben ik nu ook met acupunctuur begonnen. Het doet nog niks voor de pijn, maar wel ben ik – behalve nu dan 😅 – veel warmer dan daarvoor. De beste manier om de pijn op te heffen is de gym. Ik begin met 15 minuten op de loopband en dan zakt het. Kwestie van geduld hebben denk ik: op een gegeven moment gaat de boel in die ruggegraat wel weer settelen. Artrose is een fijn iets … als je lang genoeg wacht is het zodanig versleten dat het geen pijn meer doet.

Gek genoeg zeg ik nog steeds dat het goed gaat hier. Mentaal ben ik veel beter hoewel ik moet toegeven dat ik wel baal van de pijn. Het lijkt gewoonweg niet te mogen. Kwestie dus van leren om nu tevreden te zijn mét de pijn. Ik heb de lichtgordijnen hangen met wat nep guirlandes. Sunny doet z’n best maar krijgt het er niet af.

20171206_163002

Lastig om te bloggen op m’n tablet. Ik hoop dat de foto’s lukken. Hier nog een vrij unieke foto van 3 skatjes op schoot:

20171102_213149

 
4 reacties

Geplaatst door op december 13, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Het gaat goed hier

Eindelijk voel ik me – in het 3e jaar therapie – stukken beter en kan ik met een soort nieuw gevoel naar alles om me heen kijken. Dat is voor mij uniek en ik ben er dankbaar voor. En ook trots …. want het is keihard werken geweest.

Ik heb de laatste kamers van m’n huis geschilderd, en de antieke deurknoppen opgeknapt. Ze waren flink beschadigd en het hout was grijs uitgebeten. Likje antracietkleurige matte verf doet wonderen plus een beetje goudverf op het koper. Wat mij betreft ben ik nu wel klaar (@ Mieke: hoe ver ben jij al? 😉 😉 )

tn_DSC04074

Het heeft alles bij elkaar anderhalf jaar geduurd geloof ik, met een lange onderbreking vanwege de komst van Sunny.

Met de katjes gaat het prima. Ik heb Ashmanti sinds vorige week op de Zylkene staan want er waren een paar vuurwerkbommen afgegaan en hij was weer panisch. Na een hele dag onder het bed heb ik hem er onder uit gevist met behulp van deze snoepjes van Animonda (met dank aan Amitsa en haar verzorgers 😀 : de katten zijn er dol op, en de dierenwinkel heeft ze nu op de toonbank staan).

tn_DSC04072

Langzamerhand begint het hier te stabiliseren. Sunny is volwassener aan het worden, maar z’n energie is nog steeds enorm, en ik moet iedere dag nog met hem spelen. Anders gaat hij “zieken”…. Quast houdt zich prima staande: fikse worstelpartijen soms maar hij wint het nu meestal en gaat even later lekker relaxed wat spelen of bij mij knuffelen. Het zal voorlopig nog wel met ups en downs gaan, maar ik heb er vertrouwen in. Sunny is een schatje met heel veel pit. Quast is ontzettend lief maar heeft door Sunny meer zelfvertrouwen gekregen.

 
6 reacties

Geplaatst door op december 2, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Ik weet het niet ….

Wat wil ik eigenlijk nog met dit weblog ….? Al sinds 2003 heb ik geschreven, eerst aarzelend op Blogger maar later hier met groeiend enthousiasme. Heel lang is dit blog me dierbaar geweest en heeft het me ook door moeilijke tijden heen geholpen.

En nu …. jullie hebben natuurlijk gemerkt dat ik stilgevallen ben. Er gebeurt best veel met mij persoonlijk waar ik niet over schrijf: het gaat nu goed met mij. Ik ben tevreden over de afgelopen paar jaar, maar het is hard werken geweest en nog ….. Ik ben inmiddels gepensioneerd – raar idee – en gek genoeg maakt dat een heel groot verschil. Zat ik eerst jarenlang in de WAO, nu krijg ik AOW. Een paar letters door elkaar gehusseld … het maakt een wereld van verschil. Ik hou nu niet meer m’n handje op, hoef geen verantwoording af te leggen. Ik heb dat blijkbaar stilletjes toch als een belasting ervaren. Voelde me niet schuldig, maar ook niet makkelijk. Nu ben ik bevrijd, heb alle oude dossiers weg gegooid.

Begin augustus raakte ik in de lappenmand. En ik zit er nog steeds in … Het een na het ander kreeg ik op m’n bordje, ik voelde me als een boksbal. Fikse rugproblemen begin augustus, een week later een heel zware verkoudheid die me nog steeds kwelt, en tot overmaat van ramp een fikse buikgriep vorige week. Het heerst …. zei de dokter waar ik uiteindelijk maar naar toe ging. En die andere dingen? ik heb gewoon vette pech. De buikgriep is nu over, ik ben vandaag weer naar de sportschool gegaan (zwabberdezwabber op loodzware benen) en dat ging tot m’n verbazing best goed. Kortom: ik pak de draad weer een beetje op.

Een andere reden voor mijn zwijgen is dat ik nu gezonde katten heb. Sunny is nu bijna 14 maanden en wordt een heerlijke knul. Het gaat steeds beter tussen hem en Quast, die flink afgevallen is door het vele rennen en jakkeren. Ook kan Quast nu steeds beter stoeien zonder direkt over de rooien te gaan. Ashmanti stond vorige week tot m’n stomme verbazing opeens bovenop de kamerkast …. nog nooit gezien. Zelfs hij is aktief geworden – helaas is hij niet ook mooi afgevallen, daar is hij toch te lui voor. Hij is nog wel steeds de mama/papa voor Sunny die ook nog steeds mag “drinken” bij hem.

Achteraf bezien is het gelukkig toch een goeie beslissing geweest om Sunny als kitten in huis te halen. Ik moet toegeven dat hij als kitten tekort gekomen is doordat de anderen toch flink ouder zijn. Daar heb ik me op verkeken, had m’n hoop gevestigd op speelse Quast maar die zag het toch echt anders … en deed niet mee. Ik heb zelfs een keer een kattengedragsdeskundige hier gehad voor een gesprek: “ik vraag je hulp voor mij, niet voor Sunny”…. Ik had geen ervaring met kittens, had geen energie om zelf te spelen, maar uiteindelijk was dàt toch echt het enige dat als verbeterpunt naar voren kwam. De inrichting hier is prima, in elke kamer kan tot grote hoogte geklommen worden, vluchtplekken genoeg, kittenproof balkon. Ik kreeg het advies om af en toe – als ik weg ging bv – Sunny apart te zetten zodat de anderen even tot rust konden komen. En ik moest met hem gaan spelen … dus dat ben ik toch maar gaan doen. Natuurlijk wilde Sun dat vooral ’s avonds als ik doodmoe naar bed wilde … maar het bleek wel te werken. Hij was daarna rustig en ging lekker slapen bij Ashmanti of bij mij op schoot. En nu weet hij het precies: als hij een soort indianenkreet geeft komt Marga (meestal) overeind en wordt er even met een hengel of muisje gespeeld 😀 Als we gaan slapen is het groot feest: ik verkreukel een stuk of 10 pagina’s krantenpapier zodat er een berg ontstaat, en gooi daar een flinke hand brokjes op. Zoeken maarrrrr ….

Intussen weet ik al schrijvende nog steeds niet wat ik verder wil, maar jullie zijn een beetje bijgepraat. Ik heb nog wat foto’s gemaakt:

 
6 reacties

Geplaatst door op oktober 7, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Sleurmand

Sunny sleurt en trekt aan alle manden. Volgens mij wil hij er verder niks mee, gewoon trekken en sleuren. Hij loopt er vaak mee in z’n bek met z’n kop omhoog, alsof hij een prooi te pakken heeft. Hij heeft wél een neiging om te willen bijten in zachte pluizige wollige dingen. Soms probeert hij een stukje los te trekken maar dat lukt niet. Gelukkig eet hij het niet op (pica). Zal wel verveling zijn, maar meer spelen met hem dan ik nu doe gaat echt niet … hij doet het er maar mee.

Je ziet trouwens Ashmanti kritisch kijken want het is zijn mand uit de poezenkamer die daar voor z’n neus weg gekaapt wordt….

 
7 reacties

Geplaatst door op juli 28, 2017 in Katten, Sunny