RSS

Missy Almina

Augustus 2005: de bouwvak was begonnen. In de achtertuinen schreeuwde al een week lang een katje, dag en nacht, onophoudelijk.
Ik voelde dat ze schreeuwde van de honger, en ging kennis maken met de achterburen. Hun zoon Ilkay beloofde om voer neer te zetten. Het geschreeuw hield op. Ik probeerde haar zelf te vangen, maar dat mislukte.
Missy werd gevangen in de vangkooi door de Stichting Zwerfkatten Amsterdam. Ze schrok zich te pletter en vloog tegen de wanden op. Een deken over de kooi bracht haar meteen tot rust. Van de vangkooi werd ze overgezet in een transportkooi en aan mij overgedragen. Ilkay poseerde met de kooi, trots en opgelucht . 

Dit katje liep al maandenlang in de tuinen. Niemand wist van wie ze was. Ze at mee uit bakjes voer die een goedwillende mevrouw neerzette, maar deze mevrouw was op vakantie gegaan en nu verhongerde Missy.
We brachten haar naar Voorburg, naar Cattery van ’t Dekkershof. Missy werd met open armen ontvangen door Ellen en Arie, en eerst geisoleerd in een leegstaand katerverblijf gezet om tot rust te komen.
Al meteen kon Ellen haar aanhalen, en even onderzoeken: ze schatte haar op ongeveer 7 maanden, beetje uitgedroogd, erg slank, en niet voelbaar zwanger. Diezelfde avond naar de dierenarts, waar ze geënt, ontwormd en gechipt werd. Volgens hem was ze al geruime tijd buiten: ze zat vol met kleine wondjes, en haar pootjes waren erg groezelig.
Met een afspraak voor sterilisatie voor de week daarop werd ze verder gezond verklaard. We hadden al van tevoren afgesproken dat alle kosten voor mijn rekening zouden zijn.

De volgende dag kon Missy al naar binnen, en maakte ze kennis met de andere katten en honden. Missy gedroeg zich voorbeeldig. Alsof ze er thuishoorde. Lag lekker in de klimboom, snuffelde eens aan een hond die ze tegenkwam. Af en toe een grom of een blaas van de andere katten maar meer niet. 
Een week later kreeg ik een prachtig verjaardagscadeautje: na enig heen en weer gepraat kreeg ik te horen dat Missy mocht blijven bij Ellen en Arie, en dat ze dus niet naar een ander thuis zou hoeven. Afspraak was wel dat Missy’s medische verzorging gedurende haar hele leven geheel voor mijn rekening zou blijven. Op die manier werd Missy dus eigenlijk een “uitzet”-poes: ze logeert nu op permanente basis.

Update: op 2 december 2020 heeft Ellen haar meegenomen naar de dierenarts en heeft ze haar rust gekregen, na een prachtig leven in een veilig thuis met heel veel vriendjes.

Missy heeft haar eigen weblog

 

Reacties zijn gesloten.

 
%d bloggers liken dit: