RSS

Auteursarchief: margali

Over margali

My nickname is Margali, but my true name is Marga. I write in dutch, mostly about cats, but also - sparingly - about myself. This blog is a means to keep family and friends informed. You won't find me on Facebook or Twitter but you're very welcome to visit this blog.

Ashmanti wat doe je nou toch?

Sinds ruim een maand vertoont Ashmanti een beetje vreemd gedrag. Op vaste tijden, meestal na het eten (maar niet altijd 😉 ) gaat hij schreeuwen en vervolgens loopt hij Sunny achterna. Volgt hem door het hele huis, en bespringt hem dan. Het lijkt bijna dekgedrag (?). Het wordt zelden knokken, maar ik vraag me echt af of dit iets betekent. Ik denk wel ergens aan, maar tja ….

Hij heeft namelijk al sinds een paar weken een plekje op z’n staart, ongeveer 5 cm vanaf de rug. Liesbeth noemde het “katerstaart” ….

tn_20180812_115925

Advertenties
 
5 reacties

Geplaatst door op augustus 17, 2018 in Gezondheid katten

 

Sunny was jarig!

tn_DSC04379

Gisteren 15 augustus is Sunneke 2 jaar geworden. En ik ben het vergeten ….. Ik had wel een excuus wat ik heb ’s middags met Ashmanti bij de dierenarts gezeten voor routine onderzoeken. We hebben bloedonderzoek, echo van de buik, en urineonderzoek gedaan. Twee jaar geleden is dat ook gedaan, mede vanwege de klachten van zijn zusje Dakotah die kort daarop overleed. En ook bij Ashmanti waren toch wat probleemgebieden en zat hij bv. tegen diabetes aan. Gisteren bleek dat hij echt in een heel prima conditie is. Alle knelpunten lijken opgelost, en meneerke doet het prima met zijn dieetvoer en een hulpmiddel om zijn ontlasting op gang te houden. We waren dus heel tevreden en opgelucht. Roesje was niet nodig, Ashmanti heeft het heel netjes en lief gedaan.  Liesbeth en Jonna, weer dank voor de geweldige manier waarop jullie Ashmanti hebben begeleid tijdens al die onderzoeken.

 
5 reacties

Geplaatst door op augustus 16, 2018 in Gezondheid katten, Sunny

 

Tags:

Nóg warmer

Het is nu bloedje warm op het balkon, ook in de schaduw. Over een uurtje moet ik echt naar binnen denk ik. Maar voorlopig hebben Ashmanti en Sun het gezellig samen in de kist …. mafkezen.

 
3 reacties

Geplaatst door op augustus 2, 2018 in Katten, Sunny

 

Update Poesje op straat

Marion, vrijwiller bij de SAZ, is werkelijk onbetaalbaar. Loopt de hele dag door de buurt met water en voer, kent alle plekjes, weet waar de vangkooien staan. Ze vertelde me net dat Poesje een adres heeft. Ze is ook “geholpen” maar is helaas niet in huis te houden en breekt steeds uit. Wordt heel vaak door een medewerker van de kinderboerderij in de buurt, waar Poesje ook vaak komt, weer naar huis gebracht 😀

Kortom: ik ben opgelucht, heb al een paar mensen in de buurt verteld dat ze een thuis heeft, en hoop nu maar dat het verder goed met haar gaat.

 
1 reactie

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld

 

Poesje op straat

Gisterochtend kwamen Jan en ik al vroeg thuis van onze strandwandeling. In een zijstraat parkeerde we de auto, en ik zag een klein wit poesje langs de huizen lopen, miauwend, zoekend of ze ergens naar binnen kon. Mijn hart slaat dan altijd over: een kat los in de binnentuinen is 1 ding, maar een kat los op straat, hier in deze buurt in Amsterdam, moet je niet doen. Ik ben toch maar doorgelopen want ze had een halsbandje om, en was niet broodmager. Toch voelde ik dat het niet goed zat.tn_20180730_101728Ik heb het met moeite gisteren uit m’n hoofd gezet, maar vanochtend ben ik gaan kijken en warempel, ze was nu vlak om de hoek in de straat achter de mijne. Op het trottoir met een leeg Sheba-tinnetje dat ze blijkbaar van iemand gekregen had. Dekseltje lag er naast, alles brandschoon. Poesje is ontzettend lief en sociaal, heeft halsbandje om, maar ziet er groezelig uit met een wondje aan haar oor. Ik heb met 4 verschillende mensen gesproken die allemaal het poesje hebben zien lopen op straat, zeggen dat er soms door iemand wel iets te eten wordt neergezet, maar ze is van niemand wordt gezegd. Een oudere meneer kon me in gebrekkig nederlands vertellen dat dit zo al een langere tijd gebeurt.

Ik ben met de SAZ gaan bellen wat te doen. Heb afgesproken dat ik dagelijks op een vaste plek en tijd voer en water ga geven. Ik kan haar helaas niet naar een dierenarts brengen om te zien of ze een chip heeft, de dierenambulance komt alleen als het om een gewond of ziek dier gaat, maar de SAZ gaat me helpen gelukkig. Ze sturen een vrijwilliger langs om even te praten.

Nadat ik gebeld had ben ik terug gegaan, en de dame lag te spelen op de stoep met vliegjes. Ze kwam onmiddellijk aanrennen, ik hoefde niet eens met een blik met brokjes te rammelen (maar heb dat toch gedaan om haar te wennen aan het geluid zodat ik haar kan roepen). Ik heb haar een tinnetje natvoer gegeven dat vlot naar binnen ging, helemaal op. Bak water en brokjes neergezet aan de overkant tussen de struiken: ze moet dan wel oversteken maar dat doet ze denk ik toch al … en anders vegen de straatvegers het weg…

 

Inmiddels is Marion van de SAZ hier geweest. Heerlijk wat snel. Het blijkt werkelijk razend druk te zijn, overal zwerfkatten, kittens en een groeiend aantal katten met AIDS. Ik vertelde dat in 2005 de SAZ mij geholpen heeft met Missy, en dat ik de SAZ een geweldige stichting vind. We zijn samen weer naar de voerplek gegaan maar poesje was er niet meer. Lag ongetwijfeld ergens in de schaduw uit te buiken 😉 We hebben heel lang gekletst hier, kattenverhalen te over natuurlijk, en morgen gaan we samen opnieuw voeren. Hopelijk krijgen we poesje te pakken zodat Marion bij de dierenarts kan laten nakijken of poesje misschien een chip heeft. Wordt vervolgd.

 

 
2 reacties

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld, Katten

 

Koeler

Gelukkig, er waait wind, af en toe een klein buitje, en het is wat koeler. We leven nog …. 🙂 Voor mij was het alleen donderdag en vrijdag echt afzien met 35 graden, maar voor de katten was het de afgelopen tijd echt moeilijk. Toch hebben ze zich goed gehouden. Wat heerlijk – denk ik dan dankbaar – dat ik nu gezonde katten heb. Zelfs Ashmanti met z’n 9 jaar en een beetje zwakke darmen en blaas, deed het prima met wat extra hulp. Extra drinkbakken die zowaar gebruikt werden waren toch wel belangrijk. Ik heb alleen het hoognodige gedaan, wel elke dag getraind want m’n spieren werden behoorlijk kramperig (goed drinken Marga) … koken deed ik ’s ochtends. Ik ben nu voornamelijk vegetarisch gaan eten, kijken of dit keer mijn darmen het verdragen, maar het is nog echt zoeken naar de juiste hoeveelheden want ik kom aan. Ongelimiteerd groenten eten gaat dus niet …. ook daar moet ik maat in gaan houden 😦

Hier maar een greep uit wat foto’s van m’n skatjes:

 
5 reacties

Geplaatst door op juli 28, 2018 in Algemeen

 

Afscheid van Kimba

20180420_123450_resized

17 maart 2003 – 18 juli 2018

Gisteren was een trieste dag. Kimba, een schitterende kater, is heen gegaan.
Ik kwam onlangs in contact met Simone die Kimba met heel veel liefde en inzet jarenlang verzorgd heeft. Ze herkende veel in mijn verhalen over Benneke en schreef me. Gisteren is hij ingeslapen. Dit is de herdenkingsplek van Kimba.

20180720_222913_resized

Het verdriet van het overlijden van mijn geliefde Kimba

Mijn Kimba is niet meer en voor mij is dit een zo’n ingrijpende gebeurtenis. Ik had dit verwacht maar toch niet dat het zo hard is om je niet meer bij me te hebben. Mijn lieve Kimba, jaren hebben we lief en leed met elkaar gedeeld en plots ben je er niet meer. Ik weet niet echt of ik het heb zien aankomen, vind het nu wel heel onverwachts. Hoe dan ook, de pijn is diep, zelfs ondragelijk. Het overlijden van mijn geliefde Kimba, kwam voor mij als een grote klap. Je was niet zomaar een kat, voor mij was, ben je een familielid. Lieve Kimba je gaf mij onvoorwaardelijke liefde, vriendschap en trouw. En nu dat jij er niet meer bent is dit voor mij hartverscheurend. Mijn verdriet kan ik niet zomaar verwerken maar misschien leeft je mooie ziel nog ergens voort en hopelijk zien we elkaar weer terug? Misschien vind ik dan houvast en steun, want ik kan er niet tegen bij de gedachte, dat ik je nooit meer kan vasthouden, liefhebben, verzorgen en aaien.

Ik voel me bedroefd en alsof ik verweesd achter blijf. Ik weet dat dit een loodzware tijd wordt. Ik heb zo intens van je gehouden en plots ben je er niet meer – lieve, lieve schat, je hebt een verschrikkelijke leegte achterlaten. Het lijkt wel alsof iemand een stuk uit mijn hart heeft gescheurd. Overal kom ik dingen tegen die me aan je herinneren, je lief gezicht, je zachte voetjes, je hartjessnoepjes, zelfs de steentjes van je kattenbak – en weer barst ik in tranen uit…

De band tussen ons was zo innig en nu word ik opeens brutaal met dit vreselijke gemis geconfronteerd. Je betekende ALLES voor mij.

Simone

 

Lieve Simone, heel veel sterkte voor jullie allemaal.

 
17 reacties

Geplaatst door op juli 19, 2018 in Afscheid & rouw