RSS

Mimi wil nog niet dood

29 Jun

mimiB26-6-2014

Dit is Mimi. Klik op de foto voor een korte video

Op de website van mijn dierenarts staat een gastcolumn van een jonge dierenarts die daar invalt. Onder andere over het feit dat ze aanloopt tegen het onvermogen, maar ook vaak de onwil, van mensen om hun huisdier een goede medische verzorging te geven, en hoe frustrerend dat is. Wachtend in de wachtkamer heb ik zelf daar ook wel eens dingen gehoord waar mijn tenen van gingen krommen, en waardoor ik me realiseerde hoe moeilijk ik het zelf zou vinden om hiermee geconfronteerd te worden.Maar er bestaat ook een andere kant. En die beschrijf ik nu. Mogelijk klinkt mijn irritatie en machteloosheid door m’n woorden heen. Het zij zo.

Via mijn video over spuitvoeren kwam op 30 mei een noodkreet binnen van Von over Mimi, haar 14 jarige poes met ernstig nierprobleem die door de dierenarts eigenlijk was “opgegeven” …. het voorzichtig gebrachte advies luidde “u moet eens gaan nadenken over euthanasie”. Daar was Von echter nog niet toe in staat, ze wilde proberen met behulp van spuitvoeren het nog 2 weken aan te zien. Het enige middel dat ze had meegekregen was Cerenia tegen misselijkheid. Lactulose tegen constipatie had ze al.

We zijn aan de slag gegaan. Opnieuw merkte ik hoezeer het helpt als er een vraagbaak/klankbord is waar iemand terecht kan. Het verzorgen van een nierkat is een rollercoaster. Toen ik wat vertrouwder was met de situatie kon ik wat opties noemen om Mimi te ondersteunen: Mirtazapine om de eetlust op te wekken (steeds vaker gebruikt bij nierkatten maar de nodige voorzichtigheid is wel geboden), en Ipakitine om de fosfor te verlagen. Teveel fosfor maakt misselijk, en door toevoeging aan het voer kon Yvonne desnoods ook ander dan dieetvoer proberen. Uiteraard moest dat overlegd worden met de dierenarts, en die gaf de middelen mee.

Zoveel mogelijk probeerde Von om Mimi zelf te laten eten, maar als het te weinig was werd er dieetvoer met de spuit bijgevoerd. Altijd met Ipakitine erbij. De Mirtazapine zorgde op de 1e dag voor een vrij aardige eetlust, maar de dagen erna kakte het weer in. Bovendien werd Mimi nogal onrustig ervan. Zowel de Mirtazapine als het spuitvoeren werden door Von als “niet natuurlijk” ervaren maar ze deed het wel. Afgelopen vrijdag werd een nieuwe bloedtest gedaan, 4-5 weken na de laatste test waarbij het woord euthanasie was gevallen. Dit keer waren de waarden sterk verbeterd (klik op afbeelding)

waarden mimi mei-juni 2014

Von was dolgelukkig toen ze de uitslag zag, maar toen ze later op de middag de dierenarts sprak zei die: “het ziet er niet goed uit …..” Alsof er een feestelijke luchtballon kapot klapte. Gelukkig bleek toen dat de dierenarts niet op de hoogte was van de vorige waarden  (door tijdgebrek?) en herstelde ze dat enigszins door Von alsnog te feliciteren. Dat een dierenarts niet in staat is om dagelijks als klankbord voor een nierkatverzorger te fungeren is logisch. Maar wees dan toch minstens een beetje supportive – niet alleen in het verschaffen van middelen, wat gelukkig wel lukte – maar vooral in een beetje actief meedenken in wat er nog mogelijk is. Dat zou zó meehelpen ….

Von weet heel goed dat zij en Mimi in geleende tijd leven, en dat álles wat je doet in dienst moet staan van Mimi. Als die aangeeft dat het genoeg is dan zal ze ook haar rust krijgen. Het dilemma waar Von nu voor komt te staan is dat door haar goede zorg Mimi sterker is geworden, en nu begint ze babbels te krijgen en te zeggen “smeer maar in je haar dat spuitvoer”…. En zo gaan we door ….

Advertenties
 
10 reacties

Geplaatst door op juni 29, 2014 in Gezondheid katten

 

10 Reacties op “Mimi wil nog niet dood

  1. mmld

    juni 29, 2014 at 8:27 pm

    Die video zegt een hoop, levenslust! Knok ervoor dames!

     
  2. Everdien

    juni 30, 2014 at 6:43 am

    Het is zeker het proberen waard het dier een kans te geven. Als je een goede band met je dier hebt ken je haar/hem en weet je vanuit je gevoel wat je nog kunt betekenen voor het dier. Von , geniet van Mimi in haar laatste levensfase die er tot nu toe nog heel prettig voor haar uitziet gezien de video.

     
  3. Katrina van Kampen

    juli 6, 2014 at 4:09 pm

    Mijn rooie kater “Ducky”wordt in september 14 jaar.Sinds zijn 10de heeft hij nierdiëet met wat later fortekor erbij. Eind december stond zijn nierwaarde op202. Dat was schrikken! De da vertelde mij, dat er een nieuw middel “semintra” was. Of ik het wilde proberen. Ducky toont leeftijdloos en is een te gekke kat: dus ja!! Na 2 maanden was de waarde naar 146 gedaald! Mimi heeft vast een leuk leventje in een leuk thuisje – groot gelijk, dat ze nog niet wil gaan hemelen. Misschien is dit iets voor haar?? Succes en nog veel plezier met haar!

     
    • margali

      juli 7, 2014 at 7:05 am

      Dag Katrina, dank je wel voor je reactie op Mimi’s verhaal. En wat fijn dat Ducky’s waarden door de Semintra zo waren gedaald. Ik moet dat middel nog steeds toevoegen aan de informatie op m’n website (loop daarmee een klein beetje achter 😦 )
      Voor Mimi was Fortekor (of Semintra) geen optie omdat haar crea waarde zo enorm hoog was. Het zou in die situatie teveel risico geven. Door middelen als Fortekor en Semintra kan de bloeddruk gaan dalen en de creatinine stijgen, en bij een zo hoge waarde wil je dat niet zien gebeuren.
      Maar als Mimi op miraculeuze wijze die laatste waarden kan vasthouden dan is het wel degelijk een optie denk ik.
      Ik vind het ontzettend aardig van je dat je de moeite nam om te reageren. Namens Vonne en Mimi hartelijk dank en heel veel geluk met Ducky. Hopelijk hebben jullie nog meen heel mooie tijd samen.
      groetjes, marga

       
  4. Helen

    augustus 20, 2014 at 8:21 am

    Ik heb het nu gelezen Marga en begrijp je irritatie voor de DA. Gelukkig hebben wij in Drachten het anders ervaren, De DA belde zelfs na 2 weken op om te vragen hoe het nu ging en beantwoorde al mijn vragen heel eerlijk. Ik hoop dat Mimi nog vooruit gaat dankzij jullie goede zorgen.

     
    • margali

      augustus 20, 2014 at 9:36 am

      Ach Helen, ik denk dat ieder mens al doende leert. Dat geldt voor mij (als ik kijk hoe ik door de jaren heen dingen over katten heb geleerd) en dat geldt ook voor dierenartsen. Bovendien heeft ieder mens z’n goeie en slechte momenten. Het is alleen lullig als je nét op een cruciaal moment het gevoel krijgt van “is er nou écht niks meer aan te doen?”. Maar gelukkig bleek dat het geval en gaat het nu wel beter met Mimi. De dierenarts was blij met het goede resultaat en helpt ook als het gaat om medicatie en supplementen etc. Yvonne houdt zich – met de gebruikelijke ups en downs – heel sterk en uiteindelijk is zij degene die bepaalt wat er gebeurt, en vindt wanneer het genoeg is.
      Sterkte Helen!!

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: