RSS

Spuitvoeren (“dwangvoeren”)

In 2012 maakte ik een video van het spuitvoeren van Coco. Een beetje onbeholpen omdat ik niemand had om de camera vast te houden. Deze video blijkt dagelijks meermalen bekeken te worden. Mijn dierenarts Liesbeth Winius laat de video soms zien aan mensen die een kat moeten gaan “dwangvoeren” en denken dat Liesbeth makkelijk praten heeft …. totdat ze zien dat het lang niet altijd een drama hoeft te zijn. Ook staat de video vermeld op de mooiste website over katten met nierproblemen die er bestaat: Tanya’s Comprehensive Guide to Feline Chronic Kidney Disease

Je kunt de video op YouTube bekijken (klik op het fotootje hieronder). Ik heb daar 2 video’s staan, bij de eerste van Coco staan onderstaande tips:

Spuitvoeren van Coco

spuitvoeren video deel 2

Dwangvoeren van een kat oftewel spuitvoeren hoeft lang niet altijd onder dwang te gebeuren. Met rust, geduld, oefenen en vooral NIET je kat vastklemmen wil het vaak op den duur goed lukken.

Wanneer ga je spuitvoeren? Normaal gesproken ga je een zieke kat die slecht of niet eet eerst proberen te verleiden met allerlei lekkere dingen, liefst natvoer omdat je dan meteen extra vocht geeft. Je kunt een lik spuitbus-slagroom proberen, een beetje tonijn op water, wat kittenvoer …. stukje gekookte kip of vis, plakjes rosbief etc etc. Maar als je kat hebt met een chronische ziekte, bijvoorbeeld een nierprobleem, dan krijg je hier vaak mee te maken en kan voeren of bijvoeren met de spuit een oplossing zijn. Een kat die niet eet gaat verzwakken en raakt meestal in een neerwaartse spiraal. “Niet eten” veroorzaakt meestal nog meer “niet eten”. Veel dierenartsen zijn geen voorstander van dwangvoeren, of spuitvoeren zoals ik het noem. Ze vinden dat je daarmee het eigen initiatief van je kat om te gaan eten verstoort of verhindert. Ikzelf heb die ervaring niet: ik zie vaak dat voeren met de spuit je kat over een drempel heen kan helpen zodat hij zelf de draad weer kan oppakken. Afhankelijk van de situatie/ziekte van je kat kun je de hoeveelheid doseren die je met de spuit geeft. Soms is een kat in het begin volledig afhankelijk van de spuit, en ga je – als je kat aan de beterende hand is – geleidelijk minderen met spuitvoeren en zet je regelmatig kleine lekkere hapjes neer om hem zelf te laten eten. Meestal geef ik eerst de gelegenheid om zelf te eten, en als dat niet gebeurt pak ik de spuit.

Hoeveel: ik gebruik altijd Hill’s a/d aangelengd met wat water. Een kat die verder niets eet zou 3/4 tot 1 blik a/d per dag moeten hebben. Ik gaf Coco geen a/d omdat ze nierpatiënt was en colitis had. Ik maakte haar vrij grove dieetvoer fijn door het met de achterkant van een theelepel door een stalen theezeefje te drukken. Daarmee werd het nét zo fijn als de a/d en kon het prima in de spuit zonder te verstoppen.  Ik gebruik spuiten van 10 ml, en gaf maximaal 4 spuiten per sessie.

Hoe lang: Ik zie ook vaak de vraag hoe lang je moet spuitvoeren. Dat is opnieuw afhankelijk van wat er met je kat aan de hand is. In overleg met je dierenarts kun je op een gegeven moment eerst proberen om je kat zelf te laten eten, en daarna – als dat niet of slecht lukt – zelf bijvoeren. Maar probeer dan eens wat minder te geven, en serveer de hapjes waar je kat dol op is. Op die manier kun je proberen je kat over de streep te trekken en langzaam af te bouwen. Hier is geen handleiding voor, het verschilt per kat, en je moet ook goed kijken naar het gedrag van je kat en de ruimte geven voor eigen initiatief.

Ik heb bij 2 katten heel langdurig moeten spuitvoeren. Bij Coco heb ik in totaal ongeveer 10 maanden met de spuit gevoerd omdat ze persé een bepaald dieetvoer moest eten en dat weigerde. Had ik haar iets anders gegeven dan was haar colitis gaan opspelen en was ze doodziek geworden. Met de spuit ging het echter uitstekend en heeft ze nog zo’n 10 maanden kwalitatief goed leven gehad. M’n kater Benneke heb ik 4 jaar lang 3 keer per dag bijgevoerd met spuiten natvoer. Hij at wel droogvoer maar niet voldoende, en moest vanwege nier- en blaasstenen veel vocht hebben. Omdat ik geen onderhuids infuus wilde gaan geven probeerde ik per spuit voldoende vocht binnen te krijgen en dat is 4 jaar lang goed gelukt.

Mocht je nog vragen hebben kun je mailen naar info@margali.com

 

24 Reacties op “Spuitvoeren (“dwangvoeren”)

  1. kimberley pex

    februari 13, 2014 at 6:38 pm

    Vorige week was mijn kater opeens heel ziek. Hij was al iets vermagerd, maar dit was opeens op leven na dood. Dierenarts ; de nieren . Alles geprobeerd. Water infuus , antibiotica, vitaminen. Voor t weekend moest hij opgeknapt zijn. Helaas , hij at niet. Dwangvoeding dus. Hij raakte na 5 dagen totaal in paniek met die dwangvoeding. En hij at nog steeds niet uit zichzelf. Hij ligt nu al dagen heel rustig te wachten op de laatste reis. Hij drinkt af en toe water en dat was t. Hij kijkt me nog aan , vol liefde. Tommie is mijn lieve ,wonderbaarlijke hartsvriend.’n Prachtige zwarte kater. Het is goed lijkt hij wel te zeggen. Ik bid nu dat hij vredig mag inslapen. Dat ik hieraan onderdoor ga,en kapot van verdriet dat maakt niks uit. Mijn lieve vriend heeft ’n waardig sterfbed. Al mijn katten kregen ’n spuitje als ze erg ziek waren, maar Tom lijkt nu te zeggen, laat me maar rustig afscheid nemen. Hij krijgt van mij alle tijd, m’n lieveling. Tom heeft mij enorm gesteund in al die jaren met m’n erfelijke colitis. Hij waakte over me. De band met ’n kat kan héél byzonder en liefdevol zijn. Zo intens. Dierenliefde is onvoorwaardelijk.

     
  2. margali

    februari 13, 2014 at 7:06 pm

    Kimberley, ik ga je een mail sturen.
    Heel veel sterkte alvast van hieruit.

     
  3. kimberley pex

    februari 28, 2014 at 7:19 am

    Dank je Margali. Zoals je weet is mijn Tommie nu Boven. t Was ’n vreselijk einde . Drie narcosespuiten en 3 doodsspuiten, z’n hartje bleef kloppen. ’n Half uur !!! Ik zakte door de grond. Gisteren heb ik mijn oude dierenarts weer gebeld, hij paste ’n andere supersnelle techniek toe bij euthanesie.Als de kat erg verzwakt is is de bloeddoorstroming ook slecht, en dan gaat t gif heel traag naar hart en hersenen. Ik hoor dit nu vaker van andere mensen. Op vrijdag 14 2 2014 gaf Tommie aan dat t niet meer ging. Ik sta versteld van de kracht van katten, zo dapper, zo sterk. Ik weet nu van m’n oude dierenarts dat Tom na de 2e narcosespuit niks meer heeft meegekregen. Dat is voor mijn nu iets van kleine verlichting. Ik ben ziek van verdriet, Bij de huisarts geweest. Maag,hoge bloeddruk, afvallen ,en intens verdriet . Intens tot op ’t merg verdriet. Tom was byzonder, hij heeft me door die ellendige jaren dat ik thuis lag heengesleept, met onmensenlijke darmpijnen, en 24 operaties. Tom met z’n humor, z’n liefde, mijn prachtige zwarte man. De huisarts–’n lieve vrouw– vertelde me dat er mensen zijn die zelfs geen rouw hebben bij ’t verleis van ’n gezinslid ! En er zijn mensen die intens dubbel rouwen om ’n huisdier/levensgezel/maatje. Ja, allemaal verschillend. De band met Tommie was super. Als n arts hier was of de ambulance broeders, rende hij eromheen ; “wat doen jullie met m’n vrouwtje?” Als de verpleging m’n stoma verzorgde(was ontstoken en deed erg pijn) vloog hij de thuisverpleging bijna aan. Iedere dag keek hij me verleifd aan. Soms met witte stippen op z’n hele snuit, van de room, “kijk, vind je dit niet leuk?” hij maakte me aan t lachen. Tom was uniek. Ik kan nu ook denken; God , dank U , dat deze prachtvriend in mijn leven is geweest. Ik schaam me niet. Mijn hart is gebroken, en ik ben ziek van verdriet,maar de pijn zal slijten. Het doet me ontzettend goed dat op internet heel veel lieve mensen staan die ook zo iets byzonders hebben meegemaakt , ’n supervriendje. Die prachtige zuivere onvoorwaardelijke dierenliefde.

     
  4. margali

    februari 28, 2014 at 7:59 am

    Beste Kim, ik ben blij dat ik je een klein beetje kon helpen. En gelukkig ben je zelf ook informatie gaan vragen over wat er rond het inslapen van Tommie is gebeurd. Voorop staat dat Tommie zich echt heel beroerd voelde, maar doorging omdat hij zo’n sterk hart had. Omdat je zoveel van hem hield heb je hem los kunnen laten en kunnen bevrijden van heel veel ellende. Ik hoop dat over een tijdje dát gevoel gaat overheersen. Rouwen kost tijd en is voor ieder mens weer anders. Tommie is nu vrij, en voor altijd in je hart. Een heel goede vriend van mij zegt altijd: “mijn tranen gaan als diamanten met je mee op je reis …..”

     
  5. Trudie Beverloo

    november 17, 2014 at 3:20 pm

    Mijn kat Sushi is een oost aziatische korthaar, die ruim een jaar geleden gediagnostiseerd is als nierpatiëntje. Ze weeg ruim drie kg. Ze eet haar dieetvoeding graag en tot verleden week woensdag ging alles goed. Toen bleek ze bronchitis te hebben en heeft gedurende 6 dagen dmv. een dagelijkse injectie anti-biotica gekregen. Sinds vrijdag eet ze niet meer. Wat ik ook probeer, ze eet niet. Wel drinkt ze voldoende water. Medicatie inbrengen is een ramp, want ze spuugt alles uit. Vandaag begonnen met dwangvoeren en dat betekent dwang, want ze verzet zich aan alle kanten. Ik ben nog niet ten einde raad, maar dat scheelt niet veel. Heeft iemand tips?

     
  6. Trudie Beverloo

    november 17, 2014 at 3:22 pm

    Sushi is ruim 13 jaar……

     
  7. Trudie Beverloo

    november 17, 2014 at 3:44 pm

    Dank je wel.

     
  8. margreet

    mei 24, 2015 at 11:56 am

    Ik moet Doenja mijn 4 jarige poes sinds gisteren dwangvoeren. Ze kwakkelt al een week of 3 met een verkoudheid en nu zijn haar longen niet schoon. Om dat ze alles er uit spuugt sinds gisteren, krijgt ze medicijnen tegen de misselijkheid. Het dwangvoeren eist nu al zijn tol bij haar maar ook bij mij. Ze schudt zo hevig dat het voer er weer uit druppelt, vaster voer spuugt ze terug en ze gaat steeds meer tegenstribbelen, ze zit onder het voer. Ik heb nu de ha gebeld voor een eetlust opwekker, ik hoop dat dat helpt. Gisteren heeft ze een andere kuur gekregen , eer die aanslaat is het overmorgen.

     
    • margali

      mei 24, 2015 at 1:14 pm

      Dag Margreet, heel veel sterkte en ik hoop dat Doenja goed gaat reageren op de eetlustopwekker. Mocht het niet lukken laat het dan nog even weten? Ik krijg altijd een melding van reakties hier dus ik hou het in de gaten. Hou je taai!

       
  9. margreet

    mei 24, 2015 at 3:37 pm

    Nu na een uur na inname nog geen trek…ze lust alleen koolvis als natvoer. Verder eet ze duch van mr fshkibble normaliter

     
  10. ebelien

    oktober 11, 2015 at 10:13 am

    Mijn kat heeft een alvleesklier ontsteking sinds ruim een week. Ik geeft haar Dwangvoeding. Dat staat ze redelijk toe. Nu knapt ze zienderogen op. Heeft u enig idee hoe lang het kan duren voor een kat weer normaal eet? Ze heeft s ochtends duidelijk honger en staat bij de bak, alleen eet ze geen brokjes. Ze heeft overigens dieetvoer voor eiwit allergie.
    Dit dieetvoer krijgt ze al 8 jaar.

     
    • margali

      oktober 11, 2015 at 12:00 pm

      Ebelien ik stuur je later vandaag/vanavond een email.

       
  11. Mieke

    december 18, 2015 at 8:10 pm

    Goededag,

    Ik heb wat problemen met mijn oudere ragdoll kat van 10 jaar oud.

    Zaterdag was hij aan de waterige poep weer en overgeven toen zijn we weer na de dierenarts geweest twee weken hiervoor zelfde verhaal. Is op giardia getest maar hier kwam niks uit..

    Nu heb ik panacur en weer antibiotica mee gekregen maar echter heeft hij twee dagen geleden 4 keer overgegeven en weinig gegeten daarom heb ik water en wat blik voer gedwongen gegeven

    Gisteren weer weinig tot niet eten en drinken dus weer dwangmatig gevoerd wel heef hij gepoept en geplast en niet overgegeven

    Vandaag weer weinig tot niet gegeten en gedronken moet ik nu nog steeds dwangvoeren of wat is wijs

    Poep is wel beter als eerst!

     
    • margali

      december 18, 2015 at 8:20 pm

      Mieke ik ga je zo dadelijk privé een email sturen.

       
  12. Janneke

    januari 19, 2016 at 10:12 pm

    Hallo,

    Onze poes is 17 jaar en sinds vorige week woensdag ziek en wil niet meer eten of drinken.
    Afgelopen maandag is ze bij de DA geweest en deze constateerde een knobbeltje bij de schildklier en via bloedtest kwamen er afwijkende waarden aan het licht van de lever, de nieren en de schildklier.
    Ze kreeg een infuus omdat ze was uitgedroogd maar de arts weigerde een injectie met eetlustopwekkend middel te geven vanwege haar schildklierprobleem.
    Nu denk ik erover om toch maar over te gaan op dwangvoeding maar ik zie er zo tegenop.
    Twee jaar geleden had ze t zelfde probleem en toen gaf de arts wel na t infuus een eetlustopwekkend middel en kwam alles weer goed, waarom dan nu niet he,

     
  13. Yvonne

    mei 16, 2016 at 9:41 am

    Hallo,Mijn kat Gijs was een paar dagen geleden doodziek,Hij lag alleen maar op de grond en at en dronk niet.Met spoed naar de dierenarts gebracht en uit bloedonderzoek dachten ze dat hij diabetes had.ze hebben hem aan het infuus gedaan en daar gehouden.De volgende dag werd ik gebeld dat uit meerdere onderzoeken bleek dat hij een ontstoken alvleesklier had en iets opknapte en dat ik hem de dag erna zou mogen halen.Maar diezelfde dag nog werd ik weer gebeld eind van de middag dat Gijs achteruit ging en bleef braken ondanks medicijnen.Hij kreeg toen wel dwangvoeding en zat nog steeds aan het infuus.Dus nog een dag langer blijven😒De volgende dag(gisteren)ben ik weer gebeld en hij knapte nog steeds niet op.Toen heb ik besloten om hem naar huis te halen want ik vond drie dagen en nachten alleen in een hok lang zat!Ik heb medicijnen en zakjes dwangvoeding meegekregen .Toen hij net thuis kwam ging hij meteen drinken maar dat was helaas van korter duur.De dwangvoeding spuugt hij uit en hij is echt zielig.Ik heb met de dierenarts afgesproken om het thuis twee dagen te proberen en als het dan nog niet beter gaat gunnen wij Gijs een waardig afscheid.Maar ik vind het super moeilijk allemaal maar je hoeft een kat toch niet zo lang te laten lijden?Hij is 12 jaar en we zijn stapelgek op hem!!!Nu hebben we ook zijn broertje nog thuis en daar is twee weken geleden een hele grote levertumor geconstateerd waar niks meer aan te doen is maar hij eet nog graag kleine beetjes lekkere zachte voeding en komt nog steeds bij me kroelen en bij me op schoot zitten en hij is ook bog erg levendig maar ook daar moeten wij op een gegeven moment de beslissing overmaken!!Maar nu Gijs thuis is wil Boris ook opeens niet meer eten,Is dat nou toeval of…….Ik word hier allemaal erg onzeker van,Maar ben blij dat ik mijn verhaal hier even kwijt kan.Alvast bedankt.

     
    • margali

      mei 16, 2016 at 9:44 am

      Hi Yvonne, wat een vreselijk verhaal meid. Ik ga je privé een email sturen. Sterkte!

       
  14. natascha

    november 18, 2016 at 10:57 pm

    Hallo. Sinds twee weken is onze kater van 7 jaar ziek. Volgens de da is het zijn alvleesklier. Hij eet totaal niks meer en slaapt heel veel. Af en toe paar slokjes water. Medicijnen hebben we ook en twee dagen geleden een injectie voor misselijkheid of opwekker. Maar het helpt niet. Vandaag een spuit gehaald om te gaan dwangvoeren. Nu net voor het eerst geprobeerd. 15 ml. Hebben jullie een idee hoe vaak ik dit per dag moet doen. Het is trouwens een heel gevecht met hem. Hij is helaas doof geboren dus kan hem ook niet geruststellen. De da heeft vanavond gezegd dat ze bang is al die in het weekend niet zelf gaat eten het beter is om hem maandag in te laten slapen. Dit wil ik echt niet,maar is dat egoïstisch van mij. Ik wil hem helemaal nog nog niet kwijt en kan die nog enigszins opknappen. Is er iemand die mij kan helpen.

     
  15. Ans

    maart 2, 2017 at 3:18 pm

    goedendag, bovenstaande verhalen gelezen, lijken iets op de problemen die ik met mijn kater van net 18 jaar ervaar. Maar er komt nog een ander probleem bij namelijk dementie. Dat is al een jaar of 3 bezig en het verergert natuurlijk. Hij komt daardoor al jaren niet meer buiten.

    De laatste tijd at hij zeer weinig, dronk veel. Hij had een half jaar geleden al eerder problemen met eten gehad en dat werd waarschijnlijk veroorzaakt door misselijkheid waarom hij bijna niet at. Hij kreeg iets tegen de misselijkheid dat nauwelijks hielp.

    Vorige week is ie 2 dagen opgenomen geweest. Hij was sterk vermagerd. 3,8 kg. was mijn beer van een kater. Bleek bij test dat 1 nier minder werkt.

    Hij heeft van alles gehad, infuus, dwangvoeren, medicijnen en toen ik hem ophaalde had hij een paar brokjes gegeten. Dus ik was opgetogen. De volgende dag op een paar brokjes na, speciaal voor nieren, niets gegeten.

    Ik wilde de winst die de dagen daarvoor waren behaald niet te niet doen dus ik heb hem 6 dagen dwanggevoerd. De eerste dag 5x om de 3 uur. De dagen daarna telkens 1 x minder maar ik kreeg wel meer naar binnen per voeding. Zo’n 15 ml. Ik hoopte dat hij in die dagen honger zou krijgen en uit zichzelf zou gaan eten. De hele dag door voer aangeboden, op diverse plekken in huis,maar hij at alleen als ik er bij bleef staan, hem steeds aantikte, bordje verzette, etc.

    Ik kwam tot de conclusie dat zijn dementie een grote rol speelt bij het niet eten. Hij “vergeet” gewoon te eten en het nierprobleem verergert het. Hij loopt de hele dag, en dat doet hij al heel lang, te schreeuwen. Vraagt aandacht zodra ik me ook maar even beweeg.

    Ik weet het echt niet meer. Weer gaan dwangvoere? hij is, ook weer waarschijnlijk door de dementie, vrij rustig bij het dwangvoeren. Maar de dementie maakt het ons erg moeilijk.. Ik heb dat hele proces bij mijn Jack Russell ook gehad tot ik hem echt op zijn 16e moest laten inslapen omdat hij steeds angstiger werd en de wereld niet meer herkende. Ik weet het echt niet meer. Weer gaan bijvoeren dus dwangvoeren? Dan ziet het er naar uit dat ik dat de rest van zijn leven moet doen. Maar het gedrag dat door de dementie wordt veroorzaakt… daar wordt steeds moeilijker om mee om te gaan.
    Laten inslapen? Bij een praktisch gezonde kat? Mijn dieren zijn mijn kinderen.Zijn naam is Dotje, hij is zo ongeloof lief.

     
    • margali

      maart 2, 2017 at 4:12 pm

      Beste Ans, dank je wel voor je bericht. Ik ga je straks een antwoord sturen per email. Ik doe dat liever niet op dit blog. Tot straks.

       
      • Ans

        april 26, 2017 at 8:54 am

        Marga, ik wil je ook nog even via je blog bedanken voor al je steun. Helaas moest ik na 2 maanden zorgen (voor) alsnog het besluit nemen om Dotje in te laten slapen. Je medeleven heeft me erg goed gedaan. Ik denk telkens zijn stem nog te horen, het moet slijten, maar mijn 2 hondjes en ik missen hem erg. groetjes Ans

         
  16. margali

    april 26, 2017 at 9:45 am

    Wat lief dat je dit hier neer zet. Dank je wel. Het is jammer dat ik eigenlijk weinig kon zeggen … je deed alles wat nodig was voor Dotje. Hij heeft nu rust en kijkt op jullie “neer” vanaf waar hij dan ook is. In ieder geval in je hart. Heel veel sterkte Ans.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: