RSS

Ik ben pisgiftig!

Als Amsterdammer moet ik me dagelijks op de fiets een weg banen door een jungle van  medeweggebruikers. De fietspaden zijn vaak levensgevaarlijk en overbevolkt, vooral door mensen die tijdens het fietsen rustig zitten te appen of te bellen en dus totaal niet letten op wat er om hen heen gebeurt. De wandeling die Jan en ik maken op het strand van Wijk aan Zee is daarom altijd een verademing: even los van drukte, gevaar, opletten op alles om je heen. Genieten van het geluid van de golven, de ruimte, de meeuwen. Zo hoor het er uit te zien:

 

Gisteren was het strand vergeven van grote groepen fietsers op mountainbikes. Ze reden keihard, je kon geen halve meter van je pad afwijken zonder eerst heel goed over je schouder te kijken want voor je het wist werd je ingehaald door een kolonne fietsen. Ik hield m’n hart van voor de honden die nu gewoon mogen loslopen en rennen …. herhaaldelijk zag ik bijna botsingen. Weg rust ….

De laatste weken was het al merkbaar drukker met fietsers maar gisteren spande de kroon. Toen we terugliepen over de best wel steile opgang naar boven naar de parkeerplaats kwam het bijna tot een uitbarsting. Een grote groep kwam keihard aanfietsen, moest afremmen vanwege een slagboom zodat er maar 1 persoon tegelijk doorheen kon, de mannen sprongen vervolgens weer op de fiets en vlogen naar beneden terwijl wij ons net naar boven worstelden. Pas op! riepen ze ook nog … punt 1 is het een voetpad, punt 2 mogen ze voetgangers niet in gevaar brengen. ASO’s zijn het …. Mensen in groepen …. ik haat het: opeens verdwijnt elk individueel besef van verantwoordelijkheid (ervan uitgaande dat er onder die mannen misschien wel een paar met verantwoordelijkheidsgevoel zaten) en komt er een soort anonieme massa op je af waar je door geplet wordt als je niet oppast … Jan had er bijna  eentje van z’n fiets getrapt, ik liep pal achter hem met m’n armen wijd uit elkaar, terrein claimend.

Ik weet niet wat er met de wereld om me heen aan de hand is, maar de agressie neemt hand over hand toe, en het ergste is dat ik merk dat ik zelf ook daardoor feller word. BAH !

Advertenties
 
6 reacties

Geplaatst door op januari 8, 2018 in Buitenwereld

 

Goedgekeurd door Ashmanti

Deze baas heeft de klimbomen goedgekeurd. De grootste boom is nog hoger dan de vorige, dus als ik nu een kat moet hebben die zich terugtrekt op dat bovenste plateau dan heb ik een probleem. Grote trap er bij … Sunny vindt hem ook fijn hoewel je dat aan de foto niet zou zeggen. En Quast zie ik er nog niet echt in liggen …. die ligt liever bij mij 😀

 
1 reactie

Geplaatst door op januari 2, 2018 in Algemeen

 

Tags:

Gelukkig nieuw jaar!

Ik hoop dat jullie de jaarwisseling goed doorgekomen zijn. Hier hebben we flinke last gehad van keiharde explosies van illegale vuurwerkbommen. Alles bij elkaar zeker een stuk of 15. Ashmanti was overdag erg panisch, heeft al weken 2x daags een Zylkene gehad (correcte dosering voor zijn lichaamsgewicht).maar dat leek gisteren niet meer voldoende. Rond 18.00 uur heb ik hem nog een Telizen er bij gegeven en ziedaar …. dat was de magische combinatie blijkbaar. Hij heeft heel rustig in z’n hok gelegen, kwam zelfs even vragen om eten later op de avond. En nu vanochtend niks meer aan de hand. Twee dagen geleden zat hij zelfs nog te stressplassen, gelukkig stopte het vanzelf.

Kortom: we zijn er goed doorheen gekomen, Jan heeft heel veel gitaar gespeeld en dat vind ik heerlijk als ik bv in de keuken bezig ben. Gezellige dagen met lekker maar eenvoudig eten, katjes helemaal OK, mijn kiespijn helemaal weg …. ik begin 2018 uitstekend.

Voor iedereen die hier leest: ik wens jullie een goed en vooral gezond 2018!

 
4 reacties

Geplaatst door op januari 1, 2018 in Algemeen

 

Nieuwe klimbomen

Gisteren werden de nieuwe CatPalace bomen bezorgd. Ik kijk er met gemengde gevoelens naar. De (ruim 20 jaar) oude bomen waren stabieler …. als een huis …. en het tapijt was heel sterk en onzichtbaar bevestigd. Deze nieuwe bomen hebben tapijt waarvan ik me afvraag hoe sterk het is. Natuurlijk zitten er overal nog losse draadjes tapijt bij de randen. Maar die randen zie je dus duidelijk zitten, niet verzonken. De 2 bovenste plateaus van de grote boom zitten vast genoeg voor de katten, maar niet zo vast als in de vorige boom. Ik zal moeten oppassen als ik de boom even wil omtrekken of verplaatsen. En de kids kunnen er niet meer op zitten zoals ze vroeger deden. Ik heb er zélf wel op gezeten …. 😀

Bovendien was de kleine boom blijkbaar in een plas beland – merkte ik achteraf – en dus staat hij nog op klossen, nu praktisch droog gelukkig. De bladeren zien er mooi uit, maar zijn niet meer zoals de oude “demontabel”. Als er nu iets afbreekt is het stuk. Maar de blaadjes zijn prachtig bevestigd en maken het tot een pronkstuk voor de huiskamer zoals dat zo mooi heet. Afwachten maar …. “vroegah was alles beter”… ?

 
2 reacties

Geplaatst door op december 31, 2017 in Katten

 

Tags: ,

Kerstcadeautjes

Inmiddels zijn we een paar dagen verder maar ik moest eerst even bekomen van alles. We hebben een leuke kerst gehad. Een week vooraf kwamen de kids om te spelen en Eva om alvast schoon te maken want “oh oh, wat liggen er weer veel kattenharen”!! Ja Eva, als ik jou niet had werd het hier een beestenbende 😀

Op 2e kerstdag had ik een huis vol met familie. Ik had lekker maar wel makkelijk gekookt en het eten was een groot succes. Quast was de hele middag en avond aan het entertainen …. hij ging van schoot naar schoot. Sunny daarentegen hield lang afstand maar kwam later toch ook voorzichtig kijken. Ashmanti geloofde het wel.

Voor mij was het een memorabele dag: zodra het bezoek koffie met iets lekkers kreeg en ik een hap nam van een met creme gevuld mini-gebakje voelde ik iets hards in m’n mond. Ja hoor …. mijn kies was voor meer dan de helft afgebroken. Die rottige achterste kies waar ik al 6 maanden niet mee kon kauwen en waar niks aan te ontdekken viel. Van schrik durfde ik nauwelijks nog te eten. De volgende dag bleek de tandarts de hele week vrij te hebben, maar per ongeluk nam hij de telefoon op en ik mocht meteen komen. Hij was heel blij dat ik het afgebroken stuk had bewaard: het was een inlay/halve kroon, helemaal intact, die nu weer stevig op m’n kies zit. Probleem opgelost! Gisteren nog fikse napijn maar vanochtend voor het eerst in 6 maanden weer pijnvrij gegeten … echt een heerlijk kerstcadeautje.

En als het goed is komen er deze week nog 2 nieuwe CatPalace klimbomen, precies dezelfde modellen als er nu al ruim 20 jaar staan. Ik hoop dat het gaat lukken, dan ben ik eindelijk van de uitvallende bladeren af want die vallen nu bij bosjes naar beneden …. en de tunnels zijn helemaal kaal gekrabd.

 

 
1 reactie

Geplaatst door op december 28, 2017 in Algemeen, Jacob-Eva, Katten

 

Brrrrr ….

Ik zit hier op de bank met een electrisch kussen en 4 lagen fleecedeken. De cv staat te stampen maar ik blijf koud. Even wat afleiding zoeken dus 😉

De afgelopen 2 dagen ben ik lopend naar de gym gegaan en op de terugweg langs AH voor wat boodschapjes. Vandaag was het beter om te fietsen want de trottoirs zijn hier spekglad. En ik moest een half uur fietsen naar de tandarts. Heb al maanden pijn bij het kauwen  op precies dezelfde plek waar ik een jaar geleden ook pijn had en waar een wortel gebroken bleek. Inmiddels staat er een brug op en was ik een half jaar pijnvrij. Helaas …. weer pijn. De tandarts heeft wat bijgeslepen en alles opnieuw gecheckt, en nu maar weer afwachten. Kletsnat geregend en steenkoud kwam ik thuis. Geen katjes die op schoot willen … ze liggen allemaal opgerold boven de verwarming of tegen elkaar aan.

Ander probleem dat ik heb is m’n rug, al sinds begin augustus. Hernia-achtige verschijnselen, maar het is geen hernia …. naast manuele therapie ben ik nu ook met acupunctuur begonnen. Het doet nog niks voor de pijn, maar wel ben ik – behalve nu dan 😅 – veel warmer dan daarvoor. De beste manier om de pijn op te heffen is de gym. Ik begin met 15 minuten op de loopband en dan zakt het. Kwestie van geduld hebben denk ik: op een gegeven moment gaat de boel in die ruggegraat wel weer settelen. Artrose is een fijn iets … als je lang genoeg wacht is het zodanig versleten dat het geen pijn meer doet.

Gek genoeg zeg ik nog steeds dat het goed gaat hier. Mentaal ben ik veel beter hoewel ik moet toegeven dat ik wel baal van de pijn. Het lijkt gewoonweg niet te mogen. Kwestie dus van leren om nu tevreden te zijn mét de pijn. Ik heb de lichtgordijnen hangen met wat nep guirlandes. Sunny doet z’n best maar krijgt het er niet af.

20171206_163002

Lastig om te bloggen op m’n tablet. Ik hoop dat de foto’s lukken. Hier nog een vrij unieke foto van 3 skatjes op schoot:

20171102_213149

 
4 reacties

Geplaatst door op december 13, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny

 

Het gaat goed hier

Eindelijk voel ik me – in het 3e jaar therapie – stukken beter en kan ik met een soort nieuw gevoel naar alles om me heen kijken. Dat is voor mij uniek en ik ben er dankbaar voor. En ook trots …. want het is keihard werken geweest.

Ik heb de laatste kamers van m’n huis geschilderd, en de antieke deurknoppen opgeknapt. Ze waren flink beschadigd en het hout was grijs uitgebeten. Likje antracietkleurige matte verf doet wonderen plus een beetje goudverf op het koper. Wat mij betreft ben ik nu wel klaar (@ Mieke: hoe ver ben jij al? 😉 😉 )

tn_DSC04074

Het heeft alles bij elkaar anderhalf jaar geduurd geloof ik, met een lange onderbreking vanwege de komst van Sunny.

Met de katjes gaat het prima. Ik heb Ashmanti sinds vorige week op de Zylkene staan want er waren een paar vuurwerkbommen afgegaan en hij was weer panisch. Na een hele dag onder het bed heb ik hem er onder uit gevist met behulp van deze snoepjes van Animonda (met dank aan Amitsa en haar verzorgers 😀 : de katten zijn er dol op, en de dierenwinkel heeft ze nu op de toonbank staan).

tn_DSC04072

Langzamerhand begint het hier te stabiliseren. Sunny is volwassener aan het worden, maar z’n energie is nog steeds enorm, en ik moet iedere dag nog met hem spelen. Anders gaat hij “zieken”…. Quast houdt zich prima staande: fikse worstelpartijen soms maar hij wint het nu meestal en gaat even later lekker relaxed wat spelen of bij mij knuffelen. Het zal voorlopig nog wel met ups en downs gaan, maar ik heb er vertrouwen in. Sunny is een schatje met heel veel pit. Quast is ontzettend lief maar heeft door Sunny meer zelfvertrouwen gekregen.

 
6 reacties

Geplaatst door op december 2, 2017 in Gezondheid, Katten, Sunny