RSS

Tagarchief: robbert

Poes Robbert in nood

Vannacht hoorde ik in de binnentuin van de overkant een kat mauwen/roepen. Niet echt een noodkreet, meer iets van “ik wil naar binnen”…..  vervelend met die kou maar ik moet dat loslaten want ik kan immers niks beginnen op 2-hoog. Vanochtend hoorde ik hem nog steeds. Getverderrie. Maar het was nog steeds donker dus ik ben eerst naar de gym gegaan. Thuisgekomen hoorde ik niks, ging ontbijtje eten en jawel …. daar hoorde ik hem weer. Bril opgezet en op m’n balkon gaan kijken. Schuin aan de overkant zag ik een witte kat, en ja hoor: zo te zien met zwarte wenkbrauwen en zwarte staart. Het leek op Robbert die 2 straten hierachter woont … had zich blijkbaar ergens binnengedrongen en was in de binnentuin verzeild. Tja, daar kon ze niet uit.

Ik heb snel mand en phone gepakt, Marion van de SAZ (Sticht. Amsterdamse Zwerfkatten) geappt of Robbert vermist werd. Kreeg meteen antwoord: nog niks van bekend. Intussen bij m’n benedenburen aangebeld die gelukkig thuis waren. Door hun tuin kon ik in de binnentuin komen, Robbert kwam al aanrennen toen ik haar riep. Hekken klimmen gaat haar niet goed af had ik al gezien, en mij ook niet, dus zij ging op haar achterpoten staan waardoor ik haar in haar nekvel kon grijpen. Kat in het bakkie. Keurig thuis afgeleverd want ik weet haar adres. Zie eerder bericht

Liepen alle vermissingen maar zo goed af: eigenaar had geloof ik niet eens in de gaten dat ze weg was, zoontje nam haar in ontvangst en was gelukkig wel blij haar te zien.

Advertenties
 
7 reacties

Geplaatst door op december 15, 2018 in Katten

 

Tags:

Update Poesje op straat

Marion, vrijwiller bij de SAZ, is werkelijk onbetaalbaar. Loopt de hele dag door de buurt met water en voer, kent alle plekjes, weet waar de vangkooien staan. Ze vertelde me net dat Poesje een adres heeft. Ze is ook “geholpen” maar is helaas niet in huis te houden en breekt steeds uit. Wordt heel vaak door een medewerker van de kinderboerderij in de buurt, waar Poesje ook vaak komt, weer naar huis gebracht 😀

Kortom: ik ben opgelucht, heb al een paar mensen in de buurt verteld dat ze een thuis heeft, en hoop nu maar dat het verder goed met haar gaat.

 
3 reacties

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld

 

Tags:

Poesje op straat

Gisterochtend kwamen Jan en ik al vroeg thuis van onze strandwandeling. In een zijstraat parkeerde we de auto, en ik zag een klein wit poesje langs de huizen lopen, miauwend, zoekend of ze ergens naar binnen kon. Mijn hart slaat dan altijd over: een kat los in de binnentuinen is 1 ding, maar een kat los op straat, hier in deze buurt in Amsterdam, moet je niet doen. Ik ben toch maar doorgelopen want ze had een halsbandje om, en was niet broodmager. Toch voelde ik dat het niet goed zat.tn_20180730_101728Ik heb het met moeite gisteren uit m’n hoofd gezet, maar vanochtend ben ik gaan kijken en warempel, ze was nu vlak om de hoek in de straat achter de mijne. Op het trottoir met een leeg Sheba-tinnetje dat ze blijkbaar van iemand gekregen had. Dekseltje lag er naast, alles brandschoon. Poesje is ontzettend lief en sociaal, heeft halsbandje om, maar ziet er groezelig uit met een wondje aan haar oor. Ik heb met 4 verschillende mensen gesproken die allemaal het poesje hebben zien lopen op straat, zeggen dat er soms door iemand wel iets te eten wordt neergezet, maar ze is van niemand wordt gezegd. Een oudere meneer kon me in gebrekkig nederlands vertellen dat dit zo al een langere tijd gebeurt.

Ik ben met de SAZ gaan bellen wat te doen. Heb afgesproken dat ik dagelijks op een vaste plek en tijd voer en water ga geven. Ik kan haar helaas niet naar een dierenarts brengen om te zien of ze een chip heeft, de dierenambulance komt alleen als het om een gewond of ziek dier gaat, maar de SAZ gaat me helpen gelukkig. Ze sturen een vrijwilliger langs om even te praten.

Nadat ik gebeld had ben ik terug gegaan, en de dame lag te spelen op de stoep met vliegjes. Ze kwam onmiddellijk aanrennen, ik hoefde niet eens met een blik met brokjes te rammelen (maar heb dat toch gedaan om haar te wennen aan het geluid zodat ik haar kan roepen). Ik heb haar een tinnetje natvoer gegeven dat vlot naar binnen ging, helemaal op. Bak water en brokjes neergezet aan de overkant tussen de struiken: ze moet dan wel oversteken maar dat doet ze denk ik toch al … en anders vegen de straatvegers het weg…

 

Inmiddels is Marion van de SAZ hier geweest. Heerlijk wat snel. Het blijkt werkelijk razend druk te zijn, overal zwerfkatten, kittens en een groeiend aantal katten met AIDS. Ik vertelde dat in 2005 de SAZ mij geholpen heeft met Missy, en dat ik de SAZ een geweldige stichting vind. We zijn samen weer naar de voerplek gegaan maar poesje was er niet meer. Lag ongetwijfeld ergens in de schaduw uit te buiken 😉 We hebben heel lang gekletst hier, kattenverhalen te over natuurlijk, en morgen gaan we samen opnieuw voeren. Hopelijk krijgen we poesje te pakken zodat Marion bij de dierenarts kan laten nakijken of poesje misschien een chip heeft. Wordt vervolgd.

 

 
3 reacties

Geplaatst door op juli 30, 2018 in Buitenwereld, Katten

 

Tags: