RSS

Dierentolken: gesprek met Ben

Ben

Hallo Marga,

Zoals beloofd stuur ik je hierbij het verslag naar aanleiding van ons gesprek met Ben. Ik geloof dat we beiden nog nooit zo’n lang gesprek met een dier gevoerd hebben. We moesten het eerst zelf even laten bezinken, en vervolgens hebben we de tijd genomen om zo goed mogelijk op papier te zetten wat Ben ons duidelijk wilde maken.


Voor het gemak heb ik de twee verhalen daarna samengevoegd tot één verslag. Omdat ik het verhaal van Ben al zo goed ken, verwachtte ik dat het voor mij moeilijk zou worden om met dit dier te communiceren. Maar niets was minder waar, nadat ik het contact gelegd had stroomden de woorden, beelden en gevoelens letterlijk zo mijn hoofd in. Een hele bijzondere evaring met een hele bijzonder kat! We hebben alles zoveel mogelijk opgeschreven zoals het bij ons door kwam. Ben zelf riep regelmatig: “Zeg dat maar niet tegen Marga, daar wordt ze ongerust van”. Hou er rekening mee dat ook dieren worden beïnvloed door hun gemoedstoestand van dat moment. Mai Mai heeft gisteren gesproken met een duidelijk minder optimistische Ben dan ik vanochtend. Ik weet niet of het beter met hem ging vandaag dan gisteren, maar het was wel opvallend.

Ik maak heel makkelijk contact met Ben, het is alsof hij erop gewacht heeft. Maar ik moet hem écht tot kalmte manen, omdat er gelijk een stortvloed van gevoelens, woorden en beelden door mijn hoofd heen schieten. Ben begrijpt het direct en probeert verder te gaan in een tempo wat ik kan bijhouden. Af en toe vergeet hij het weer even en moet ik hem vragen het nog eens langzamer te vertellen. Ben is een hele wijze, maar ook gevoelige kat die veel meer doorziet, dan de meeste mensen kunnen vermoeden. Hij houdt echt zielsveel van jou, en ook van je moeder. Althans ik vermoed dat het je moeder is, omdat hij me een oudere vrouw laat zien.

 

Naar zijn zeggen heeft hij jou net zo hard nodig, als jij hem. “Marga begrijpt mij” zegt hij letterlijk. Ik vraag hem hoe dat komt, en hij zegt dat je als geen ander weet hoe het voelt te moeten leven met een lijf wat niet altijd meewerkt. Ik vraag hem of hij dat zwaar vindt. Ben zegt: “het is de kunst om de minder goede dagen samen door te komen, en van de goede dagen samen te genieten” Ik zeg Ben dat ik erg onder de indruk ben van zijn wijsheid. Hij begint zich na mijn opmerking gelijk ijverig te poetsen, verlegenheid?

 

Voorzichtig vraag ik hem, of hij zijn leven de moeite waard vindt in dat lijf wat niet altijd meewerkt. Daarop krijg ik geen antwoord, maar wel een blik alsof ik een domme vraag heb gesteld. Ik vraag hem hoe het lichamelijk met hem gaat momenteel. Ben ziet geen onoverkomelijke problemen, soms gaat het goed en soms gaat het minder. Hij doet er eigenlijk te luchtigjes over en daarom vraag ik toch nog maar even door. Dat kan je nou wel zeggen, maar waarom eet je nu dan niet? Ben geeft aarzelend toe dat hij zich misselijk voelt en af en toe pijn in zijn buik heeft. Ik vraag hem of hij weet wat er mis is, maar dat kan hij niet aangeven. Het gesprek valt stil, en Ben gaat ineens met zijn rug naar me toe zitten. Ik vraag hem of ik hem boos gemaakt heb, maar dat ontkent hij. Dan krijg ik onverwacht een heel betoog waarbij heel veel emoties voelbaar zijn en waaruit blijkt dat Ben goed over alles heeft nagedacht.

Ben samengevat:

Ik wil Marga niet ongerust maken maar er zijn dagen dat ik het spuugzat ben. Dan heb ik het gevoel dat mijn lijf op is. En ik heb sterk het gevoel dat Marga meer oppikt van de signalen die ik uitzend, dan ze denkt. Net zoals ik nu aan jou duidelijk kan maken wat ik bedoel. Als ze zich ervoor openstelt, zal ze me nog beter kunnen begrijpen en er naar kunnen handelen. Weet je wel dat Marga de enige reden is, dat ik hier überhaupt nog ben? Mijn tijd hier is eigenlijk al lang voorbij. Ik ben haar dan ook ontzettend dankbaar voor de goede verzorging. Ik weet echt niet hoe lang het nog gaat en eerlijk gezegd is het ook heel moeilijk om dit alles los te laten. Ziet Marga het niet als een nederlaag en kan ze wel zonder mij? Wat ik het liefste wil is vertroeteld worden en lekker een beetje rondscharrelen zoals altijd. En komt er een dag dat het écht niet meer gaat, en dan wil ik niet naar de dierenarts, maar dan rol ik me op en dan is het klaar.

Daar wordt een mens toch wel even stil van…..

We bedanken deze gevoelige, bijzondere en wijze kat voor het gesprek en sluiten af.

Ben zuigt als een spons alle emoties op in huis, zowel de vrolijke als de verdrietige. Gedurende het gesprek laat hij vaak vallen dat hij je niet verdrietig of bezorgd wil maken. Dat dat niet altijd lukt maakt hem weer heel verdrietig en bezorgd om jou.

Hij is écht heel bijzonder!



 

Lieve Mieke en Mai Mai,

Al lang geleden heb ik met Ben de afspraak gemaakt dat ik hem laat gaan als hij echt niet meer wil. Maar dat zal hij dan toch zelf moeten aangeven. Ik heb voor mijzelf en voor hem het standpunt “we voelen ons allemaal wel eens rot helaas, en dat is nog geen reden om er meteen uit te stappen” …. Ik hoef absoluut niet meer te weten wat hij mankeert …. die fase zijn we allang voorbij. Uiteraard ga je in die beginfase van ziekte zoeken naar een oorzaak omdat je denkt te kunnen behandelen en genezen. Hoewel we een beetje weten wat er aan de hand is, weten we niet waarom, en hoe ernstig het is. Het zij zo. Wat mij betreft is kanker, waar we deze afgelopen weken voor vreesden, bijvoorbeeld een reden om Ben zijn rust te geven. Geen chemo, geen ingrijpende behandelingen, en ook geen zinloos rekken van leven. Hij heeft namelijk genoeg gehad. En ik weet dat grenzen makkelijk verlegd worden als je eenmaal in een proces zit. Dat wil ik niet.
Ik hou zielsveel van Ben, maar zijn welzijn gaat voorop. Ik kan hem missen ja. Omdat ik zijn leven, en de kwaliteit daarvan, boven alles stel.

Ik ben voor zover je dat überhaupt kunt zijn, vrij “klaar” met de toestand van Ben. Ik stel hem – en mij – in staat om nog zoveel mogelijk te genieten van onze tijd samen. Ik móet van hem duidelijke signalen krijgen dat hij ermee moet stoppen. Ik zeg met opzet niet “wil stoppen” omdat hij en ik (en jij) weten dat de dingen kunnen veranderen. Een infuusje maakte onlangs een hemelsbreed verschil. Een paar uur later knuffelde hij zich suf met een kussentje. Hij móet zo’n beslissing dus écht duidelijk aangeven, en daarbij mag hij geen rekening met mij houden want daarmee maakt hij het me alleen maar moeilijker, en geeft hij verwarrende signalen af.

Hij is m’n liefie, m’n Benneke, maar oh ik respecteer hem zo. En ik ben hem ook heel dankbaar want hij heeft mij zo heel veel over het leven en over mezelf geleerd.
Het gaat nu weer vrij aardig met Ben. Hij eet lekker en iedere dag wat meer, af en toe drinkt hij, en grommen doet hij bijna niet. We mogen blijkbaar nog even doorgaan.

dank aan jullie Mieke en Mai Mai, en ook aan de mensen die ons soms al jaren een hart onder de riem steken, en meeleven.

groet
Marga

 

12 Reacties op “Dierentolken: gesprek met Ben

  1. Nadine

    juni 13, 2008 at 6:54 pm

    Ik ben er stil van Marga… Ik slik een brok weg en blijf verder stil.
    dikke knuffel voor jullie saampjes.

    Liefs Nadine.

     
  2. Nienke

    juni 13, 2008 at 10:08 pm

    *slik*
    Ben is een bijzondere kat, en jij bent zijn super-baasje, want er zouden er niet veel zijn die met zoveel liefde en geduld door blijven zetten. Jullie zijn een geweldig team!
    Dikke knuffel voor jou en je 3-tal !
    groetjes Nienke (die haar katten maar even rustig onder het bed laat liggen, die zijn zich kapot geschrokken van al het voetballawaai bij de buren, incl vuurwerk/rotjes en een hoop toeters 😦 )

     
  3. marijke

    juni 15, 2008 at 2:23 pm

    Marga tranen hier. Wat is het toch een bijzondere jongen en wat lief van Mai Mai en Mieke om contact met hem te zoeken zodat je toch wat meer weet. Je weet nu dat je van hem moet genieten zoveel je kan en dat zoals je voor hem zorgt goed is. Het blijft voor jou moeilijk om te bepalen wanneer het genoeg is, omdat net wat je aangaf een infuus weer een opleving geeft en hij weer speelt. Moeilijk, met een gewone zieke kat weet je waar je aan toe bent, maar met Ben?
    Knuffel voor die kanjer en ook voor jou.

     
  4. Marielou

    augustus 4, 2008 at 8:13 pm

    Marga, ik heb alles doorgelezen.
    Ik kan zo goed begrijpen dat je hem met rust wil laten, dat je hem wil laten genieten en mét hem wil genieten van de tijd die jullie krijgen. Het is waar: in het begin zoek je naar diagnoses en medikaties en oplossingen en je speurt heel internet af. Op een moment houdt dat op en ga je er, samen met je beestje, op een andere manier mee om. Rustiger, accepterender, dan kan je weer genieten van elkaar en de liefde die je voelt. Leven bij de dag, en elke goede dag is een geweldige dag.

     
  5. Ans

    september 10, 2009 at 3:19 pm

    lieve Marga

    Ik zit al een hele tijd je website te lezen, ook over de “gesprekken” met Ben, ben er stil van en krijg hier kippevel van,

    dikke kus voor jou lieve Marga

     
  6. Helen

    oktober 13, 2012 at 4:28 pm

    Hier wordt ik echt stil van.

     
  7. Marjolijn

    januari 7, 2013 at 7:21 pm

    Tsss Marga, kippenvel hier. Toen onze Matja zieker en zieker werd heeft er ook iemand die ik ken contact met Matja gehad. Zij heeft toen ook aangegeven, tot zover en dan geen onderzoekjes en behandelingen meer. En zo hebben we het ook gedaan.

     
  8. ellen

    februari 4, 2013 at 8:19 pm

    weet je marga, soms lees ik weleens alles terug en nu ik dit weer lees borrelen de tranen weer op. hij was zo bijzonder en zo lief.
    ellen

     
    • margali

      februari 4, 2013 at 8:26 pm

      Je bent een schat dat je me dit vertelt. Daar krijg ik weer tranen van. Niet van verdriet maar van ontroering. Hij was inderdaad bijzonder, en ik heb zoveel van hem geleerd. Quast lijkt vaak heel erg op Ben, en dat is heerlijk.

       
  9. Annet Roelofsen-de Graaf

    maart 19, 2015 at 9:25 am

    Lieve Marga
    Ik lees nu voor het eerst dat jij ook contact hebt gehad met een dierentolk. Ik had er altijd zo mijn twijfels over, maar nu ik dit ontroerende verslag lees over Ben, ben ik ervan overtuigd dat het geen hokus-pokus is.
    Gisteren heb ik een foto van Noa naar een dierentolk gestuurd. Ik mis haar zo verschrikkelijk en ik wil weten waar ze is. Of ze nog bij me in de buurt is. Of het goed met haar gaat.
    Ik kreeg vrij snel antwoord en ik moet nog een weekje wachten zodat Noa’s ziel wat meer rust zal hebben gevonden.
    Liefs, Annet

     
    • margali

      maart 19, 2015 at 9:50 am

      Heel veel sterkte Annet. Dit heeft tijd nodig. En wát er ook bestaat, Noa zal altijd in jouw hart voortleven. Dat is een zekerheid die je hebt zolang je leeft.

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: