RSS

Ik ben er nog hoor

10 Okt

Maar ik heb wel even wat akkefietjes achter de rug, vandaar de stilte hier: de wekenlang durende kiespijn, de getrokken kies, en nu al weer een aantal dagen een zware verkoudheid. Ik hoest m’n longen uit m’n lijf, maar het gaat weer de goeie kant op.

Ook ben ik nu eindelijk klaar met het project “contactlenzen en brillen” …. wát een gedoe. Ik heb nu: 1 paar varifocale lenzen, 1 paar gewone lenzen voor op de fiets (want om een of andere reden heb ik dan last van de wind (?) en zie ik weinig met de varifocale lenzen). Daarnaast nog een gewone bril voor als ik even geen lenzen wil dragen, 2 computerbrillen, en een leesbril … Ik hou het nu verder voor gezien: perfekt wordt het nooit meer. Misschien moet ik blij zijn dat ik op mijn leeftijd nog lenzen kan dragen.

Met de katjes gaat het nu best goed. Quast is erg op mij gericht, wil steeds kroelen ook als ik geen tijd heb. Ashmanti is speels maar nog steeds een beetje op zichzelf zoals altijd. Soms zie ik toch dat ze samen ergens mee bezig zijn😉 En oh wat is het leven nu simpel geworden met 2 gezonde katten. Ik geniet er iedere dag van want ik weet hoe het kan verkeren. Dakotah is nog altijd in m’n hart en m’n gedachten.

En tot slot ben ik begonnen aan een immens projekt. Het houtwerk van mijn voor- en achterkamer en slaapkamer moet geschilderd worden. Dertig jaar geleden heb ik dat zelf gedaan met Hema-verf, toen uitstekende kwaliteit. Maar nu moet er echt iets gaan gebeuren: veel blutsen en krassen, niet in de laatste plaats veroorzaakt door de rollator van mijn moeder toen ze hier woonde, maar natuurlijk ook door mijn eigen slordigheid. Ik heb de neiging om meteen een spijker in het hout te slaan als ik ergens iets wil ophangen😉

Het leek me bijna onmogelijk dat ik het nog zou kunnen, maar ik ben gewoon begonnen. Verf op waterbasis in praktisch dezelfde kleur maakt het zoveel makkelijker: minder stank, kwasten zijn snel gereinigd, en ik kan het daardoor met kleine gedeelten doen. Een kast, een kamerdeur …. overal paneeldeuren, en deurposten met gootjes. Een enorme klus, maar de zitkamer is nu klaar. Ik heb geen haast, pas het aan mijn conditie aan. Het is niet te betalen om dat te laten doen, maar dat ik het zelf nog kan vind ik toch wel een enorme kick. Heerlijk om zo bezig te zijn!

 
4 reacties

Geplaatst door op oktober 10, 2016 in Buitenwereld

 

4 Reacties op “Ik ben er nog hoor

  1. Maddy

    oktober 17, 2016 at 7:37 pm

    Knap hoor dat je nog lenzen draagt, je hoort vaak dat ogen droger worden, naarmate je ouder wordt.
    Jeetje, wat een klus waar je aan begonnen bent, maar je kunt dat verven gelukkig wel in etappes doen.

    Fijn dat het met de katjes goed gaat!

     
    • margali

      oktober 18, 2016 at 8:07 am

      Ik heb ook erg last van droge ogen hoor Maddy. Moet steeds druppeltjes gebruiken. Daarom zullen dit wel m’n laatste lenzen zijn denk ik. Maar ja: gemak wil ook wat….. geen beslagen brillenglazen of regendruppels er op want daar heb ik de pest aan.

       
  2. miekeblo

    oktober 26, 2016 at 9:05 am

    Je bent super Marga!

     
    • margali

      oktober 26, 2016 at 10:15 pm

      @Mieke: en hoe gaat het met jouw schilderen??😉😉

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: