RSS

Hoe geheimzinnig ….

17 Jun

De afgelopen tijd had ik het druk: enorm veel afspraken, controles, tests voor mezelf en voor de katten, heel toevallig kwam alles tegelijk. Of toch niet zo toevallig? Ik ben langzamerhand zover gevorderd in m’n herstel dat ik weer een beetje om me heen kan kijken, uit die glazen “bubble” kom waar ik me vanwege die fikse burn-out in teruggetrokken had. Na anderhalf jaar is er weer wat ruimte ontstaan. Het is kwetsbaar en ik moet alert zijn: heel makkelijk verval ik in oud gedrag. Het is spannend, maar vreet soms ook energie.

Daardoorheen liep als een rode draad de zorg om Dakotah. Hoe lang ik ook al katten heb, hoe vaak ik met zieke katten te maken had, altijd weer is het zó moeilijk om te moeten erkennen dat uiteindelijk de kat bepaalt … Ik dacht dat ik zover was dat ik had geaccepteerd dat ze geen dieetvoer meer kreeg, dat ik haar nu zelf zou laten aangeven wat er eventueel nodig was. Maar de afgelopen week kwam er opeens een soort golf van verdriet in me naar boven waar ik niet aan wou. Met m’n hoofd kan ik alles prachtig op een rijtje zetten, onder controle houden, maar oh als m’n gevoel doorbreekt … ik was verloren.

Dankzij m’n manueel therapeut – iemand die me al jaren kent en ook feilloos aan m’n lijf ziet hoe ik omga met spanning – kwam er opeens meer connectie tussen m’n kop en m’n gevoel (tja hoe zeg je zoiets …). En hoe vreemd, opeens doet Dakotah dingen die ze al een paar maanden niet meer gedaan heeft. Ze kwam 2 nachten geleden weer aan het voeteneind van m’n bed slapen, ze heeft gisteren en vanmiddag bij me op schoot gelegen: eerst met Quast uiteraard, maar toen die wegsprong bleef ze heerlijk liggen.

Hoe het nu met haar gaat? Ze eet Whiskas en Sheba, met kip & pompoen voor een beetje laxatie want ze heeft geen spuitpoep meer maar neigt nu meer naar constipatie. Ze eet goed, totdat ze een bepaald voer zat is en dan moet ik iets anders verzinnen. Lukt nog steeds. Ze krijgt in 1 capsule – dus 1x slikken – haar Prednoral, een middel tegen misselijkheid en een pijnstiller als ik denk dat dat kan helpen. Vraag me niet hoe ik dat bepaal: dat is bij een kat bijna onmogelijk. Maar als ik dat geef is ze duidelijk meer ontspannen. Verder ligt ze en slaapt ze. Ze is totaal niet aktief, ligt uren op dezelfde plek, speelt allang niet meer, is momenteel best genoeglijk en is nog steeds stapelverliefd op Quast. Heeft ze kwaliteit van leven? ik vind dat moeilijk. Ze is 7 jaar maar loopt en gedraagt zich als een kat van 20. Zolang ze zo hangt aan Quast, en heerlijk eet als het voer haar bevalt, gaan we maar door op deze weg.

 
8 reacties

Geplaatst door op juni 17, 2016 in Dakotah

 

8 Reacties op “Hoe geheimzinnig ….

  1. Maddy

    juni 19, 2016 at 4:26 pm

    Heerlijk Marga, dat je herstel gelukkig zo gevorderd is, dat er weer energie en ruimte om weer een beetje om je heen te kunnen kijken!
    Steeds met kleine stapjes vooruit, al zal je ook wel regelmatig pas op de plaats moeten maken.

    Wat een zorgen hou je om Dakotah, zo moeilijk in te schatten hoeveel kwaliteit van leven ze heeft, zeker omdat iedere kat verschillend is, de ene kat is nu eenmaal actiever dan de andere, maar zolang ze nog geniet van haar eten en van Quast zal het voor haar voldoende zijn en jou kennende hou je haar haarscherp in de smiezen.

     
  2. Yvone den Boer

    juni 19, 2016 at 6:32 pm

    Ik keek al steeds hier en was een beetje ongerust om jullie,fijn dat je het nu even hebt uitgelegd wat er precies speelt bij jullie!
    Ik kan me zó goed voorstellen dat alles om Dakotah heen ook erg veel invloed heeft op jou,ik ken dat gevoel.
    Maar zoals je het nu doet lijkt het redelijk goed te gaan,inderdaad,zolang ze eet en dol is op Quast,dús gevoel toont,gaat het “goed”,ik hoop met heel mijn hart dat het zo nog een hele tijd door mag gaan voor jullie,sterkte met alles Marga!

     
  3. dirk

    juni 21, 2016 at 8:01 pm

    Marga, Als Dakotah geen kwaliteit van leven meer heeft ben jij de eerste (okay, de tweede, na Quast) aan wie ze dat duidelijk maakt. En jij en ik hebben meer dan genoeg (met) katten meegemaakt om precies te weten wat ik bedoel.
    Maar het blijft een kat, poes – nog erger – om precies te zijn, dus pas op dat ze je niet gaat manipuleren. “Dat heb ik gisteren al gegeten, IK WIL iets anders en ik weet niet wat maar dat ga JIJ voor MIJ uitproberen”.

     
    • margali

      juni 21, 2016 at 8:17 pm

      Ik weet het Dirk, het is alleen ontzettend moeilijk om te bepalen of ze niet eet omdat ze misselijk is of pijn heeft, of dat ze inderdaad probeert me te manipuleren. In het bericht hierboven schreef ik dan ook: “Gister overdag was het huilen met de pet, en uiteindelijk besloot ik: “dan eet je maar niet … ik weet het niet meer”. Vanochtend had ze honger en ging het goed. Maar dat zegt helemaal niks over vanavond ….” Het is ontzettend wisselend. Ze kan van iets onbenulligs in het voer opeens last hebben. Het enige dat ik kan vaststellen is dat haar poep momenteel prima is. Zolang dat zo is durf ik iets meer, en krijgt ze dan maar een keer te weinig eten. Ik ben niet meer – zoals vroeger – bereid om tot het uiterste te gaan. Ik wil zelf ook nog (een klein beetje) deel van leven hebben

       
  4. margali

    juni 21, 2016 at 8:27 pm

    PS: ik lees dat laatste zinnetje van jouw bericht nog eens goed over en inderdaad …. soms lijkt dat precies wat ze me duidelijk wil maken. Sinds kort ga ik daar dus minder in mee, dwz soms – als bv de rest van haar gedrag die dag prima is – en dan eet ze maar slecht of niet.

     
    • dirk

      juni 22, 2016 at 7:26 am

      Dakotah is absoluut een alpha kat. Zou je op het eerste gezicht niet zeggen want je denkt in eerste instantie aan “leiders” die hun positie duidelijk maken met fysiek “geweld”. Maar ik heb er meerdere gezien (overigens altijd poezen) die zonder ook maar ooit een pootje te verheffen de baas waren en door zowel collega’s als personeel gerespecteerd werden. En dus hun zin kregen.

       
      • dirk

        juni 22, 2016 at 7:38 am

        PS Met dat laatste is absoluut niets mis. Zolang jij maar net iets meer “de baas” bent.

         
      • margali

        juni 22, 2016 at 7:45 am

        Volgens mij klopt jouw inschatting helemaal. Ze is de kleinste, fysiek de zwakste, maar mentaal is ze de allersterkste. Heb ik altijd al zo gevoeld. Daarom vind ik het ook zo moeilijk dat ze alleen maar ligt te liggen. Kijk je naar Ashmanti dan is die – helemaal nu z’n hoektanden ook er uit zijn – véél aktiever en speelser.
        Ik ben sinds een aantal dagen – dus al voordat jij gisteravond berichtte – wat meer m’n poot strak aan het houden met eten. Er was 1 dag – ik was toen zelf erg moe – dat ik 4x iets anders opentrok en pas de 4e optie vond genade bij de dame. En toen dacht ik : “dat is de laatste keer geweest”….. Ik kijk wel eerst hoe ze doet, als ze beroerd is zie ik dat vaak wel. De afgelopen week is ze dus iets afgevallen.

         

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: