RSS

Dipje

03 Dec

Zowel bij Dakotah als bij mij. Dakotah voelde zich de laatste anderhalve week uitstekend. Ze at goed, ik zag haar spelen, ze zat ’s ochtends bij de slaapkamerdeur te wachten om naar binnen te mogen. Paar dagen geleden werd ik argwanend want ze at écht heel goed, dus maar een plasje gecontroleerd. Gelukkig een goeie uitslag dus geen diabetes door de prednisolon. Maar ja, vandaag zit ze in een dipje. Nauwelijks harde brokjes willen eten, maar gelukkig nog wel haar natvoer. Ze wordt nu getroost en gewassen door Quast.  Ze heeft nu een jaar darmproblemen ….. arm kind.

IF

Zelf heb ik nog steeds last van m’n rug en rechterheup.Ben behoorlijk kreupel, slik flink pijnstillers. De nachten zijn een ramp want ik weet niet hoe ik moet liggen. Word steeds wakker en ga dan even m’n bed uit. Beetje linke soep want ik kan nauwelijks overeind komen en bij het lopen dreig ik door m’n been te zakken. Kijk het nog even aan en anders moet de rollator maar van zolder gehaald worden. Afgelopen nacht was ik zo uitgeput dat ik van 1 tot 5 als een blok heb geslapen. En dat had ik niet moeten doen, want zie dan nog maar eens uit je bed te komen …. alsof de spieren van m’n botten losgescheurd werden, brrrr. Toch moet ik gewoon doorgaan met bewegen en met sporten, en dan maar hopen dat het ooit weer gaat bedaren.

 
6 reacties

Geplaatst door op december 3, 2015 in Dakotah, Gezondheid

 

6 Reacties op “Dipje

  1. Maddy

    december 4, 2015 at 7:22 am

    Pffft, ik kan me een beetje voorstellen hoe pijnlijk dat is voor jou. Misschien is het toch wel verstandig om die rollator van zolder te (laten) halen, zodat je weer wat steviger loopt en kunt blijven bewegen.
    Sterkte voor jou en Dakotah!

     
    • margali

      december 4, 2015 at 10:03 am

      Ik dacht het gisteren al te zien, maar vanochtend was het duidelijk: haar ontlasting wordt een beetje vaster. Normaal gesproken zou je zeggen: da’s geweldig goed nieuws. Maar het lijkt wel – zou je bijna zeggen – alsof ze zich bij spuitpoep dan beter voelt en bij vaster wordende ontlasting wat minder. Natvoer gaat er nog steeds goed in, maar brokjes is moeizaam.

       
  2. Yvonne den Boer

    december 4, 2015 at 4:02 pm

    Arme Dakotah! Maar wat boft ze toch bij jou,die haar heel goed kan “lezen”,hopeljk komt ze er oit een keer van af.
    Komt die pijn nog steeds van die botsing met dat kind?Ik zou die rollator maar lekker klaar zetten voor de nacht,je weet maar nooit hoor,sterkte marga!

     
    • margali

      december 5, 2015 at 9:14 am

      Dank je Vonne. Ik denk dat die botsing zeker een faktor is, maar ook loop ik al tijden “verkeerd” doordat nu m’n linkerknie begint op te spelen. De rechterknie is 2x geopereerd, en blijkbaar vindt de linker dat-ie nu aan de beurt komt. Dat stel ik zo lang mogelijk uit hoor. Maar alles bij elkaar krijg je dan een toch al chronische bursitis in de heup die even “van de rel is”….
      De rollator staat nog steeds op zolder.

      Dakotah bleef vanochtend in haar mand op de ton liggen toen ik opstond. Dus duidelijk beroerd. Toch kwam ze uiteindelijk wel toen ze de bakjes hoorde. Ik heb voor de verandering van haar natvoer maar weer mousse gemaakt en dat is schoon op gegaan gelukkig. Daarna een paar keiharde knallen en spuitpoep op de bak. Dat zat haar dus dwars. Na het kammen (vindt ze heerlijk) heeft ze zelfs wat brokjes gegete3n. voor de zkerheid gisteravond toch nog Cerenia gegeven. Wie weet helpt het.

       
      • Yvonne den Boer

        december 5, 2015 at 5:58 pm

        Oké,dat ken ik,maanden met een gescheurde meniscus gelopen van de zomer,en toen dat over was vreselijke heup/rugpijn,maar gelukkig heb ik een super therapeut ,die heeft me weer aardig op de been gekregen,maar die rug is een crime hé!Maar ik kan me voorstellen dat je een operatie liefst wil uit stellen.
        En dat gevoel van Dakota ken ik ook,er moet eerst een “kurk”uit,dan lucht het op,maar zo dun is ook niet fijn natuurlijk,arm ding!

         
  3. margali

    december 5, 2015 at 6:58 pm

    Ja jij hebt ook zo je ervaringen 😦 Een goeie therapeut is zó belangrijk. Gelukkig heb ik net als jij iemand die me al zo’n 20 jaar kent. En tja, naast zelf blijven bewegen moet je ook een beetje mazzel hebben. ik hoop dat die knie het nog even uithoudt.
    Dakotah had vanavond eerst moeite met eten, waarschijnlijk omdat de Cerenia van gisteren uitgewerkt was. Want een uurtje na die pil ging het opeens een stuk beter.
    Fijn weekend Vonne, en sterkte met het gemis van Honey.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: