RSS

Stress bij mij en dus bij m’n katten

21 Okt

Toen Ashmanti rond de jaarwisseling ging stressplassen en Idiopathische Cystitis bleek te hebben, heb ik met Liesbeth gepraat over hoe gevoelig sommige katten kunnen reageren op ons eigen gedrag. Natuurlijk had ik door de jaren heen geleerd dat ik moet proberen om rustig te blijven, zéker als ik moest spuitvoeren of meds moest geven. Je kunt in m’n 2e spuitvoer-video zien hoe ik dat in eerste instantie helemaal verkeerd doe. Ik zet op een gegeven moment bij 0.55 seconden Quast nogal flitsend op het aanrecht, met snelle bewegingen. Met het gevolg dat hij er direkt afspringt. Ik realiseerde me meteen dat ik het fout deed, en pakte hem weer op maar nu op een rustige manier. En dat werkte veel beter.

Ik heb hier al eerder verteld dat ik in een burnout-achtige situatie zit. Gisteren had ik een gesprek waarin wat gevoelige zaken aan de orde kwamen. Ik kwam daar vandaan met chaos in m’n kop, en was doodmoe. Op dat moment was er nog weinig aan de hand. Ik heb een uurtje geslapen, voelde me beter, en ’s nachts sliep ik uitstekend tot m’n verbazing. Vanochtend werd ik een beetje groggy wakker, ben gaan sporten en toen thuis gekomen ging het mis. Ik dacht tijdens het stofzuigen – toch al een rotklus – na over gisteren en zat opeens tegen het plafond. Quast zat te klieren, liep steeds op het gasstel terwijl ik soep probeerde te maken, en iedere keer duwde ik hem weg. Ik werd steeds kwaaier waardoor Quast steeds uitbundiger werd. Ashmanti kwam kijken, en begon op een gegeven moment te meppen naar Dakotah. Die krijst altijd direkt als een viswijf, dus het werd hier echt gezellig. Er ontstond een soort kettingreaktie, en we waren allemaal boos.

Uiteindelijk heb ik de katten de keuken uitgekregen: Quast zat verschanst op de schouw boven het gasstel, Ashmanti verzette geen stap meer, Dakotah zwabberde met haar wankele pootjes over het vinyl in haar pogingen me te ontwijken … … zie maar dat je me te pakken krijgt …. en toen was ook nog tot overmaat van ramp de glazenwasser bezig met de ramen….en dat vindt Quast heel eng altijd. Ik ben even tot 10 gaan tellen. Daarna ging het weer goed. Ze liggen nu op schoot en naast me.

Hoe goed je ook probeert om het te verbergen, katten hebben een gevoelige antenne. Als ik stil ben en niks meer zeg heeft dat nét zoveel effekt als wanneer ik loop te mopperen. Snelle bewegingen, lawaai maken als je dingen opruimt ipv ze zachtjes neer te zetten.. allemaal tekenen die opgevangen worden. Lang niet iedere kat is zo gevoelig als bv Ashmanti, maar toch …  Mensen die een kat met blaasproblemen hebben doen er goed aan om te kijken naar stressfaktoren in huis en vooral ook naar hun eigen gedrag. Ook al denk je dat je het kunt verbergen, ze vangen meer op dan je denkt.

Hulpmiddeltjes die hier uitstekend werken zijn Feliway (spray en/of verdamper) en Zylkene. Rescue Remedy kun je ook geven of misschien beter nog: zelf gaan gebruiken als je gestresst bent 😉

Advertenties
 
6 reacties

Geplaatst door op oktober 21, 2015 in Gezondheid katten, Streken van Quast

 

Tags: ,

6 Reacties op “Stress bij mij en dus bij m’n katten

  1. Maddy

    oktober 22, 2015 at 1:00 pm

    Dat was weer een even een eye-opener denk ik, dat jouw katten ontzettend goed jouw stemming oppikken en daar dus op reageren.
    Sterkte ermee!

     
    • margali

      oktober 22, 2015 at 2:06 pm

      In theorie wist ik dit best wel Maddy maar wat er gisteren gebeurde – die kettingreaktie – was echt zó overduidelijk dat ik toen besloot om er iets over te schrijven hier. Want vaak denken mensen – ik vroeger ook – dat het wel meevalt als je een beetje gewoon blijft doen. Maar katten zijn meesters in het lezen van je gedrag en je bewegingen, klank en volume van je stem …. het telt allemaal mee.
      Jij ook sterkte!

       
  2. marijke

    oktober 23, 2015 at 11:17 am

    Naar Marga dat het nog steeds niet beter gaat. We hebben het er wel vaker over gehad wat voor invloed je gedrag heeft op katten, ik weet het ook uit ervaring. Ik ben erg blij dat ik het besef en daardoor er iets aan kan doen. Ik ga in zo’n geval soms even zitten, beseffen hoe blij ik eigenlijk met ze ben en hoe lief ze zijn, zelfs als ze proberen het bloed onder mijn nagels vandaan te halen (en geloof mij Jes is daar een kei in). Bij mij valt dan vaak alles op zijn plek en word ik rustiger, in ieder geval naar hen toe. En dan even flink knuffelen. 🙂
    Het lost mijn problemen niet op maar mijn gedrag naar hun gaat dan beter en neemt veel spanning weg.

     
  3. margali

    oktober 23, 2015 at 11:42 am

    Hi Marijke,
    aan het “beter gaan” wordt hard gewerkt maar ja, dat geeft dan soms reakties. En ik ben nog maar net begonnen 😉 Als ik nu in zo’n situatie ben heb ik eigenlijk geen zin om me in te houden. Dat zal heus wel veranderen op den duur. Eergisteren zijn er dus 2 kommen gesneuveld. Niet gegooid maar laten vallen in m’n ongeduld. Misschien moet ik hier een bokszak installeren. Kan natuurlijk ook een kussen pakken 😀 is goedkoper……
    Jes is volgens mij zó met jou verbonden dat hij ook snel – als een barometer – reageert op jouw gevoel. Hij is een coon tenslotte. Net als Ben heel gevoelig.
    Hoofdzaak is dat katten overduidelijk veel meer oppikken dan men denkt en dat ik dit nu maar eens aan de orde wilde stellen hier.

     
  4. marijke

    oktober 23, 2015 at 12:44 pm

    Misschien ben ik inderdaad wat verder, en een grote oorzaak is bij mij weg (mijn werk). Ik herkende gewoon jouw frustratie naar de katten, had ik heel erg met Jes en dat kan ik nu loslaten en echt naar ze kijken en van ze genieten en er vaak om lachen terwijl ik er vroeger kwaad om werd als Jes weer eens aan het klieren was.
    Hoop dat het bij jou ook komt.

     
    • margali

      oktober 23, 2015 at 12:53 pm

      Dank je! Klopt dat jij al een stuk verder bent, en dat gelukkig bij jou een grote bron weg is nu. Maar ik weet ook dat jij er lang voor geknokt hebt, en dat het bij mij ook lang gaat duren. Voorlopig ben ik een jaar onder de pannen 😉 en ik denk dat het wel gaat lukken op den duur. De katten zijn voor mij eigenlijk nooit de oorzaak voor ergernis, niet echt …. zelfs als Quast een stuk worst jat … maar als ze merken dat ik niet goed ga dan reageren ze dat af. En dan zie je die kettingreaktie waar ik het over had. Knuffels voor Jes en Quaar …

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: