RSS

Ben me rotgeschrokken.

24 Dec

Dakotah kreeg het opeens op haar heupen. Normaal gesproken ligt ze de hele dag op dezelfde plek maar nu had ze opeens de kriebels en begon vrolijk en lekker te rennen. Ashmanti kreeg een lel van haar dus die begon ook te rennen. Uiteindelijk gaf hij het op maar Dakotah was nog niet klaar …. ze vloog omhoog in de blauwe boom, keek eerst of ze dwars door de ruit zou kunnen en besloot toen om over te springen naar de witte boom. M’n hart stond stil ,,,, ik kon vanaf de bank niet zien hoe ze terecht kwam, dus ik vloog overeind. Triomfantelijk zat ze me aan te kijken vanaf het plateau:

tn_CIMG6149

Die rechterboom is wat lager gelukkig, maar toch …. ik heb dat de katers nooit zien doen. En dat voor een katje met een omvallende achterhand die soms urine verliest … Dit bevestigt wel voor mij onze aanpak van “wachten tot het schip strandt” en niet gaan proberen om van alles uit de kast te trekken om de oorzaak te achterhalen van Dakotah’s probleem. Ik krijg soms tranen in m’n ogen van haar, maar dan moet ik me dus vasthouden aan dit soort momenten. En daarom zet ik het hier neer.

Advertenties
 
5 reacties

Geplaatst door op december 24, 2014 in Gezondheid katten

 

5 Reacties op “Ben me rotgeschrokken.

  1. Maddy

    december 24, 2014 at 5:42 pm

    Haha, wat een onverwachte dondersteen! Kijk ze prinsheerlijk liggen daar!

     
  2. margali

    december 24, 2014 at 7:01 pm

    Ja Maddy ze keek heel eigenwijs. Ik denk dat de afstand tussen die 2 bomen zeker anderhalve meter is. Ashmanti en ook Quast (gek genoeg) zie ik dat nooit doen. Volgens mij is Quast beter in hoogspringen dan in verspringen 😀 Benneke …. dat was een kampioen-springer….

     
  3. marijke

    december 24, 2014 at 10:58 pm

    Ja, zat ik aan te denken, Ben deed dat toch ook? Maar ze geeft dus echt zelf aan hoe ze er aan toe is, daar zou ik mij maar aan vast houden.

     
    • margali

      december 25, 2014 at 7:20 am

      Klopt Marijke, heb je goed onthouden 😉 Ben was zo groot, die kon die afstand makkelijk hebben. Voor zo’n klein meiske als Dakotah is het zo wie zo al een afstand, maar ze kán het ….

       
  4. Yvonne den Boer

    december 25, 2014 at 9:44 am

    Dapper ding is het toch ook hé,maar ik kan me voorstellen dat jij even met ingehouden adem zat hoor!
    Ja,die Coon’s zijn super lenig!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: