RSS

Quast is jaloers

13 Feb

Want Ashmanti ligt nog steeds op schoot en Dakotah is erbij gekropen. En Quast loopt nu met z’n ziel onder z’n arm, komt kijken of er plek is, springt geirriteerd weer weg, gaat heidedoppen vreten uit de bloembakken, gooit in de slaapkamer de telefoon ondersteboven, doet alsof hij kabels gaat doorbijten …. alles in de hoop dat ik opsta zodat die 2 witte rotkatten van schoot af moeten ….

tn_CIMG4854

 
6 reacties

Geplaatst door op februari 13, 2014 in Katten, Streken van Quast

 

6 Reacties op “Quast is jaloers

  1. Leyna

    februari 13, 2014 at 6:39 pm

    “Rooien en valen zijn donderstralen”
    Maar hoe saai zou het zijn zonder! 🙂

     
    • margali

      februari 13, 2014 at 11:48 pm

      Het zou hier een dooie bedoening zijn. Zie je dat beteuterde koppie: “dat is míjn plek toch?” ik moest me echt sterk houden. Maar ja hij moet leren dat Ashmanti ook op schoot mag. Dakotah kan met allebei liggen dus die boft 😉

       
  2. marijke

    februari 14, 2014 at 2:30 pm

    Ach gos, dat koppie, maar jij bent ook zo van niet ingrijpen. Hier heb ik het met grote Jes. Hij komt naast me zitten wil op zijn manier knuffelen en ik hem aaien en dan komt kleine Quarius er dwars doorheen, duwt hem weg en gaat op schoot liggen. Vind ik zielig voor Jes, maar grijp eigenlijk nooit in omdat ik het gevoel heb dat ze het zelf kunnen uitzoeken.

     
    • margali

      februari 14, 2014 at 4:00 pm

      Sneu hè? Quarius is duidelijk de meest fanatieke. Jes is een echte Maine Coon en accepteert het dan maar. En zo is blijkbaar de rolverdeling tussen die twee.
      Quast heeft altijd vrijuit op schoot kunnen liggen. Maar voor het eerst – na anderhalf jaar dat hij hier woont – komt Ashmanti ook op schoot. Heel bijzonder dus. En dat is voor Quassie effe wennen 😀 Daarom schreef ik ook “Veranderingen” want alle verhoudingen zijn opeens aan het verschuiven.

       
  3. marijke

    februari 14, 2014 at 11:56 pm

    Typisch die veranderingen, misschien omdat ze bijna even oud zijn en gelijk gekomen.

     
  4. Marjolijn Beukema, Sam, Bono en Nozem

    februari 17, 2014 at 7:39 pm

    Haha, en zo laten ze precies weten wat ze d’r van vinden. Stinknekkies zijn het zeg ik altijd. Zo prachtig om te lezen hoe het overal gaat. Tja, die dierenkoppies gaat veel meer in om dan wij ooit kunnen bedenken. En dat is zoooooo supermooi.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: