RSS

Happy New Year!

01 Jan

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik zit hier op de bank en probeer wakker te blijven. Gelukkig hoef ik vandaag niks. Gisteren in de loop van de ochtend knalde hier al veel vuurwerk, en Quast  probeerde nieuwsgierig om achter de vitrages te kruipen om goed uitzicht te hebben. Uiteindelijk vond hij de beste plek: bovenop de kast, kijkend door het bovenraam:

kijken naar knallen

Toen Jan later binnenstapte waren de katten helemaal enthousiast: ‘hé!! ben je er nu al weer?” … en gingen prompt vlak voor z’n voeten liggen nog voordat hij z’n schoenen kon uittrekken. Moesten allemaal gekriebeld worden. We hebben een rustig avondje gehad, Dakotah kreeg een eerste les gitaarspelen;

gitaarles

en ik kreeg les in kaarten: een erg ingewikkelde versie van patience. We hadden niet vele te snoepen maar wel een grote bak Ben & Jerry met slagroom. Een goeie film gekeken met Denzel Washington (Flight) en het was middernacht voordat ik het wist. De katten vonden mijn eerder die dag gemaakte tent in de hal opeens niet meer interessant want onder mijn bed was het véél gezelliger. Ze waren eigenlijk totaal niet bang, zochten gewoon een donker en veilig plekje. Ik heb tot half 2 m’n ogen weten open te houden en toen was het op ……

Advertenties
 
7 reacties

Geplaatst door op januari 1, 2014 in Streken van Quast

 

7 Reacties op “Happy New Year!

  1. hanny en jaap harreman

    januari 1, 2014 at 9:57 pm

    haha marga, uiteraard een goed en gezond 2014 voor jou en jan en het beestenspul 🙂 dus jouw katten zijn ook stoer, Lucky hier ook, die was niet van de vensterbank af te slaan tenzij er achter in de tuin ook ineens vuurwerk werd gegooid dan vloog ze erop af. ik ben blij dat de beestjes niet bang waren, vorig jaar had ik de kat van mijn schoondochter op bezoek die was zo vreselijk bang, die kroop in mijn nek en lag de hele avond daar verstijfd te liggen. marga ik hoop dat het met je knie snel een stuk beter zal gaan zodat je je doel bereik en de helling naar het strand kunt nemen. wat is er met je oog want dat heb ik blijkbaar gemist. ik hoop niets ernstigs. liefs en knuffels voor allemaal

     
    • margali

      januari 2, 2014 at 7:59 am

      Hi Hanny, voor Jaap en jou natuurlijk ook nog de beste wensen. Wat fijn dat Lucky niet bang is van vuurwerk. Want dat moet je toch altijd maar afwachten, zo’n eerste keer.
      We hebben het gelukkig weer achter de rug, en nu maar weer proberen om een beetje in de oude routine terug te keren. Volgende week ga ik weer trainen na 2 weken “niks” doen. Mijn broer omschreef het wel goed: een simpele knieoperatie is voor mensen zoals ik nooit simpel omdat het meteen ingrijpt op allerlei andere pijnplekken. Dus herstel is veel gecompliceerder. Nou, daar ben ik inderdaad wel keihard tegenaan gelopen. Maar goed, ik heb de tijd, en nu wel weer geduld.
      M’n ogen zijn in de middag en avond te vermoeid om goed m’n lenzen te kunnen verdragen. Zal de leeftijd wel zijn 😀 Bovendien is ontdekt dat ik in 1 oog 20% gezichtsverlies heb vanwege staar. M’n zus in de USA is 5 jaar jonger en is net aan haar ogen geopereerd om dezelfde reden. Komt nu tot de ontdekking dat ze al tijden eigenlijk halfblind was, want opeens heeft de wereld weer kleur en scherpte gekregen. Ik wacht nu op een bril om te zien of dat een oplossing biedt, en anders wil ik doorverwezen worden want het is niet leuk om de hele avond een beetje wazig voor me uit te kijken.

       
  2. Marjolijn

    januari 2, 2014 at 9:52 am

    Hoi Marga,

    Een heel gelukkig en gezond 2014 wensen we jou, Jan en de poessies. Wat fijn dat ze niet bang waren. Is altijd zo zielig vind ik als ze zo angstig zijn en je kunt het ze niet uitleggen dat er écht niks aan de hand is.
    Hier ook een rustig Oudejaarsavond gehad met zijn tweetjes en met Sam, Bono en Nozem. Peter had storingdienst, dus we konden ook niks bijzonders doen. De dienst duurt een week, van vrijdagmorgen 07.30 tot de week er op vrijdagmorgen 07.30, 24 uur per dag. Gelukkig is Peter niet opgepiept, maar toch, je moet er rekening mee houden.
    Hier waren de honden ook niet bang, gelukkig. En Nozem, ja die is doof, dus hoort het niet meer. Dus dat ging ook helemaal goed. We hebben ‘m alleen niet naar buiten gelaten, vind ik toch een beetje eng. De ziel had wel ’s avonds weer een bloedneusje. Maar gelukkig heb ik de druppels nog die we vorige keer van de da kregen. Die mogen we gewoon gebruiken en hebben we dus ook gedaan. Ik schrik altijd wel weer een beetje als zijn neus weer begint te bloeden, omdat het met Matja ook zo ging, en ja die moesten we toen in laten slapen, acuut nierfalen. Was gisteren precies een jaar geleden. Heb er nog aan moeten denken en even bij haar grafje gestaan. Tsja, verdrietig. Maar we zeggen ook tegen elkaar, ze heeft zoveel overwonnen. Toen ze 6 of 7 jaar was, was ze zo ziek dat we dachten haar te verliezen. Maar met ups en downs is ze toch 16 jaar geworden. Wie had dat gedacht. En ik denk dat ze nu ergens daar bij mijn moeder is. Waren altijd twee handen op een buik.
    Oudejaarsdag zijn we ’s middag even bij onze buren geweest, oliebollen eten en Glühwein drinken. Is elk jaar traditie bij hen. Dan komen familie, vrienden, buurtjes allen bij hen. Zij maken de oliebollen en Glühwein en zo zitten we een poosje gezellig bij elkaar. Was leuk.
    En vanaf een uur of 19.00 waren we thuis met de beessies. Beetje hapje en drankje en tv kijken. Was heerlijk relaxed. Om middernacht ff naar buiten. Buurtjes gelukkig nieuwjaar wensen en ff buiten keuvelen. En dan weer terug naar de beessies. En zo rond half twee naar bed. Was een rustig maar gezellig avondje.

    Groetjessssss,
    Marjolijn (en natuurlijk Peter, Sam, Bono en Nozem)

     
    • margali

      januari 2, 2014 at 3:17 pm

      Hi Marjolijn, een jaar geleden stuurde je mij voor het eerst een email … je had toen net Matja moeten laten inslapen. Logisch dat je in deze dagen terugkijkt. Ik heb ook erg aan m’n moeder moeten denken. Ach ja, dierbare herinneringen. We gaan er maar weer een goed jaar van proberen te maken.
      groetjes ook aan Peter, en knuffels voor de beessies 😉

       
  3. Dirk

    januari 2, 2014 at 7:27 pm

    Weer twee prachtige foto’s Marga!
    Quast die precies doet wat ik van hem verwacht en Jan die niet denkt “Je gaat toch geen kras maken op m’n gitaar” maar de dame uitlegt hoe het werkt 🙂

     
    • margali

      januari 2, 2014 at 7:33 pm

      Het was zo leuk Dirk: Jan maakte met z’n hand wat bewegingen over de snaren en ze was helemaal niet bang voor het geluid (is dan best hard) en zat er met haar neus bovenop. De dame is echt heel nieuwsgierig. Denk maar aan deze video van Dakotah met de smartphone http://youtu.be/69xpi1zLvzk Jan is inderdaad echt niet kinderachtig en vindt het prachtig om haar dat soort dingen te laten zien. Met de phone ging ze toen echt aan de slag, de gitaar is nog een maatje te groot 😀

       
  4. Yvonne den Boer

    januari 6, 2014 at 9:36 am

    Dat was dus echt gezellig en knus bij jullie,mooi zo!
    Wat heerlijk dat Jan ook zo gek is met de katjes,dat is dubbel genieten dan.
    Wij vieren het altijd met onze vrienden die hier ook wonen,hun hond is de enige die bang is(ooit een rotje achter haar gatje gekregen)maar hier ,op twee hoog,had ook zij nergens last van(wel een pilletje gehad).
    Maar ook ik ben blij dat alles weer gewoon is hoor,ben ook altijd een beetje aan het denken aan alles wat was,zal wel aan de leeftijd liggen.
    En die Quast weer op de kast,gewéldig!
    Hij doet mij altijd zo aan Gentle* denken!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: