RSS

Capriolen van Quast deel 2

23 Sep

daar hoefde ik niet lang op te wachten.

Advertenties
 
3 reacties

Geplaatst door op september 23, 2012 in Streken van Quast

 

3 Reacties op “Capriolen van Quast deel 2

  1. Marielle

    september 24, 2012 at 3:47 pm

    O jij bent toegeeflijk:-) Als onze rode Spike (ja, het zit hem in de kleur) zulke capriolen uithaalt is mijn reactie “je bent er ook zelf ingekomen, zoek nu maar ook zelf de uitweg”. Die is nu 7 jaar oud en haalt nog steeds dit soort streken uit. Grappig.

     
    • Dirk

      september 24, 2012 at 7:15 pm

      Of hij probeert gewoon z’n naam eer aan te doen 🙂
      Dat rood zijn heeft er echt niks mee te maken, het y-chromosoompje wel. Hoewel niet iedere op tijd gecastreerde kater zo is. Maar ik heb hier een zwarte Turkse Van (dus 90% wit) ex-kater rondlopen die, als hij met een schroevendraaier uit de pootjes zou kunnen, alles zou kunnen demonteren. Gewoon om even te zien hoe het in elkaar zit.
      Het is maar goed dat Spike, Quast en mijn Rizgar de straat niet op kunnen….
      Katers halen kattenkwaad uit en poezen kunnen kattig zijn. En als het er op aan komt, als je er eentje moet vangen, zijn het de dames die het lastigste zijn. Wat mij betreft allemaal evolutionair te verklaren.
      Wel eens The Lion King gezien? Of nog beter African Cats? Er zit nog een heleboel “wild” gedrag in onze huisdiertjes. En als je dat inziet waardeer je het alleen maar meer als ze je “vertellen” dat ze je best wel aardig vinden. Zelfs al maken ze dingen stuk.

       
      • margali

        september 24, 2012 at 9:45 pm

        Wat ik zo leuk vind is dat ik nu 2 katten heb die ik voor het gemak maar “katse katten” noem. Quast is een echte “mensen”kat zoals ik ook altijd gewend was van m’n vorige drietal. Dakotah en Ashmanti zijn katse katten, ze hebben hun hele leven in een groep katten gewoond, natuurlijk ook met mensen om zich heen want ze zijn heel sociaal en leuk. Maar het zijn geen knuffelaars of schootkatten, hoewel Ashmanti vooral “overloopt” van aanhankelijkheid, zo erg dat hij soms behoorlijk bezitterig is en altijd jaloers, en als een hondje achter me aan loopt. Hij weet niet hoe hij met m’n hand moet omgaan als ik hem aai, en zodra hij zachtjes begint te kauwen op m’n vingers of z’n nagels in m’n vel slaat dan laat ik m’n hand even slap hangen en trek hem langzaam terug, en laat hem met rust. Ik hoop dat ik dat zo goed doe, want ik merk wel dat als ik doorga dat hij feller wordt. Dus ik laat het niet zover komen. Ik speel veel met hem, en gek genoeg laat hij zich wel weer goed hanteren bij het oogjes schoonmaken of pilletje geven (toen hij pas hier was). Dat gaat weer heel makkelijk. Dingen stukmaken doen ze nauwelijks, jatten doen ze wel …. 😀

         

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: