RSS

Dichtgeklapt ….

31 Mrt

Ken je dat gevoel? er gebeurde de afgelopen weken zoveel dat ik dichtklapte en niks meer op m’n blog kon zetten …

Het ging opeens weer niet goed met Coco. Ze trok zich terug, wou niks meer zelf eten, ook geen snoepjes of lekker hapjes van mijn bord. Duidelijk iets mis dus. Bij Liesbeth alles goed onderzocht: bekje zag er rustig uit behalve dan een paar lichte stomatitisplekjes, hartruis was nu niet te horen, geen koorts …tja, wat moet je daar nou mee. D’r is iets. Liesbeth had een helder idee want Coco’s blaas zat vol, dus een blaaspunctie gedaan en de urine onderzocht. Er werden een paar bacterien gevonden, mogelijk een blaas/nierbekkenontsteking, dus een ab-kuur in de vorm van een Conveniaspuit plus een vitamine B-12 spuit en we gingen weer richting huis. Afwachten maar weer. En warempel, we zijn inmiddels bijna 4 weken + nog een B-12 spuit verder en ze doet het weer geweldig. Zelf eten zit er niet meer in, want er moet nu ook nog Renalzin doorheen omdat de Ipakitine niet meer werkt en ook een calcium-verhoging veroorzaakte. Dus een andere binder om de fosfor te laten zakken. Maar ook al zat er niks in: ze wil gewoon haar dieet niet meer, en iets anders maakt haar strontziek. Letterlijk … 😉

En vervolgens werd op een woensdagochtend de partner van Jan z’n moeder gevonden, zittend op de bank in z’n badjas. Een hartaanval had een eind aan z’n leven gemaakt, een leven dat hij niet meer de moeite waard vond nu hij alleen was achtergebleven. Ik was een week daarvoor nog bij hem geweest, en had nog een fijn bezoek met hem. Ik heb me altijd erg welkom gevoeld bij hen, en werd als hun schoondochter beschouwd, iets dat ik best bijzonder vond. In 3 maanden tijd waren ze allebei weg ….

Zo zijn er nog wat emotionele en spannende zaken gebeurd de afgelopen tijd. Op zich gaat het wel goed met me, maar het hakte er blijkbaar wel in want de laatste weken geeft m’n rug heel grote problemen. Manueel therapeut Andries doet z’n uiterste best om me op de been te houden, en ik kan m’n trainingsprogramma nog doen, maar het kost moeite. Lekker liggen in de zon op m’n balkon hielp wel moet ik zeggen. Wat waren dat heerlijke dagen zeg. Ik heb er nog geen plantje staan, maar dat komt nog wel. Uiteindelijk moet het weer zo eruit gaan zien:

Advertenties
 
4 reacties

Geplaatst door op maart 31, 2012 in Afscheid & rouw, Gezondheid katten

 

4 Reacties op “Dichtgeklapt ….

  1. Marloes

    april 2, 2012 at 10:14 am

    Soms komt alles inderdaad tegelijk! Veel sterkte!

     
  2. Nienke

    april 2, 2012 at 7:19 pm

    Sterkte
    (even kort maar krachtig)

     
  3. Mieke

    april 3, 2012 at 3:19 pm

    Dag lieve Marga,
    Wat een heftige dagen heb je weer meegemaakt. Ja dat je lichaam dan gaat protesteren is niet zo vreemd toch? Maar wat fijn dat je nog een korte periode ” schoondochter” kon zijn, dat is wel een cadeautje en mooie herinneringen.
    Ik hoop nu dat de kou uit het noorden vooral in het Noorden blijft en dat we hier zo langzamerhand echt kunnen opwarmen, dan ziet je balkonnetje er straks ook weer als een plaatje uit.
    Groetjes en een bloemengroet
    van Mieke

     
  4. Nadine

    april 3, 2012 at 8:50 pm

    Wat krijg je toch steeds een hoop te verstouwen 😦
    Heel erg veel sterkte…

    Liefs Nadine

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: