RSS

Dweilen!

03 Aug

Zucht …. Coco is opnieuw ziek geworden. Zondag begon ze slecht te eten, maar dat flikt ze vaker en dan geef ik daar Jan de schuld van ;). Zodra hij z’n hielen gelicht heeft haalt Madame altijd wel de schade in. Dit keer niet, en het was gewoon wachten op een haarbal of iets anders. Dat iets anders kwam in de vroege uren van maandagochtend: terwijl ik haar “ontbijt” in de keuken stond te maken ging ze op de bak, ik hoorde een gehuil en knallende winden en spuitgeluiden. Voordat ik het wist kwam ze vanuit de poezenkamer op me af rennen “maak me schoon!!” …maar toen zat alles al onder. Haar staart had ze als verfkwast gebruikt, muren keukenkastjes deuren vloer mijn benen alles onder de poep … . Sinds dat moment ben ik aan het dweilen en wassen, en spuitvoeren want ze weigert zelf te eten. Ik krijg van mensen het advies om haar gewoon te laten vasten, maar dat is voor Coco niet de oplossing. Ze heeft colitis en een nierprobleem, en die darmen en de rest van haar systeem moet met kleine beetjes voer aan de praat gehouden worden. Vandaag meen ik voor het eerst een kentering te zien (zie je als het goed is meestal op de 3e dag) en de frequentie van iedere 3 uur diarree (dag en nacht!) wordt nu veel beter. Dus afgelopen nacht hebben we allebei voor het eerst sinds zondagavond goed geslapen. Ik probeer het zonder Liesbeth te redden en heb goede hoop dat Coco’s dieetvoer haar weer in het goede spoor krijgt.

Voor m’n pols was al dat dweilen en poetsen niet echt goed. Ik loop met een drukverband omdat er een grote verdikking te zien was van vocht en een verdikte pees (?). Het wordt wel beter maar ik blijf een raar polsje houden. Ach, als hij het maar doet. Maandag heb ik gezwommen voor het eerst, en dat was lekker. Als straf kon ik thuis meteen weer gaan dweilen, dus ik ben verder maar thuis gebleven …. geen strand voor mij met dat mooie weer, dat nu helaas al weer verdwenen is.

Verder heb ik vorige week een stap gezet. Ik was het doelloze gevoel van de laatste tijd helemaal zat en heb contact gelegd met de Stichting Buurtzorg, die mij indertijd zo geweldig heeft geholpen met de verzorging van mijn moeder. Ze werken uitsluitend in mijn eigen buurt, in een klein team, en ik heb me aangeboden als vrijwilliger voor kleine klusjes. Bijvoorbeeld een wandelingetje maken met iemand die anders de deur niet uitkomt, of mee een boodschapje doen e.d. Er werd positief op gereageerd omdat ze inderdaad als hulpverleners tegen heel veel rottigheid aanlopen. Maar het moet eerst in het team besproken worden en in deze vakantietijd is dat niet voltallig. Ik wacht dus af.

 
3 reacties

Geplaatst door op augustus 3, 2011 in Gezondheid, Gezondheid katten

 

3 Reacties op “Dweilen!

  1. Nienke

    augustus 3, 2011 at 9:04 pm

    ach, arme Coco (en arme jij) 😦
    Heel goed dat je wat vrijwilligerswerk wilt doen, ik zou het wel rustig aan doen om te kijken of je lichaam het trekt hoor, anders is het voor beide partijen een teleurstelling!

     
  2. Mieke

    augustus 3, 2011 at 9:39 pm

    Dag lieve Marga,
    wat een zieke poes al niet teweegbrengt. ik ben al een 5 jaar actief in het maatjesproject en zie mijn maatje om de week (behalve als zij het te druk heeft!) we gaan altijd even in de duinen wandelen en dan kopje koffie drinken en hebben het over de dagelijkse dingen, zij heeft 3 kleinkindertjes en ik 4 sinds vorige week donderdag, inderdaad Noortje is thuis geboren (ze kwam te snel) een ienie mienie mensje van 6 pond. En dan doe je weer teveel he, herkenbaar? m’n gebroken rib is nog erg gevoelig, enkel, knie en arm/elleboog zijn ook nog niet wat het moet zijn m’n arm gebruik ik gewoon teveel, Wat zijn we toch een stel kneuzen. Ik ben een wandkleedje aan het afmaken, boxkleed en boxtas en speelkleed zijn al klaar! begrijp je? rustig zitten kan ik niet zo goed.
    marga, sterkte met Coco, ik hoop dat ze niet te vaak van die artistieke buien heeft, het is meestal niet zo’n succes.
    groetjes Mieke

     
    • margali

      augustus 4, 2011 at 11:18 am

      Lieve Mieke, gefeliciteerd met je kleinkind! en wat een lichtgewichtje is het geworden ….bbrrr 6 pond is iets meer dan de helft van mijn Coco … wat moet dat een klein hummeltje zijn. Ik hoop dat ze snel en voorspoedig groot mag groeien. En dat jij als oma al een speeluitzet klaar hebt snap ik helemaal …bezige bij dat je bent. Die gebroken rib zal je nog best lang parten spelen. Kon je er maar even een steunverbandje omheen leggen 🙂

      Het is wel goed dat ik hier lees om het rustig aan te doen met vrijwilligerswerk. Mieke ik wist dat jij een maatje hebt, maar naast je baan en je eigen gezondheid en je huishouden en kinderen/kleinkinderen heb je volgens mij al heel veel om handen dus 1x per 2 weken is dan mooi. Voor mij is dat denk ik te weinig, maar Nienke heeft gelijk: het allerbelangrijkste is om goed van tevoren m’n grens af te bakenen omdat ik anders risico loop dat ik iemand die op mij als vrijwilliger gaat rekenen in de kou laat staan en dat is het laatste dat ik wil. Darom ga ik ook niet op eigen houtje op zoek (want ik hoef maar om me heen te kijken en kan zo al 3 oudjes aanwijzen die aandacht nodig hebben) maar wil ik het onder de vleugels van een organisatie doen. Is beter voor mij.

      Coco en ik hebben afgelopen nacht goed geslapen, en om 6 uur vanochtend deed ze haar eerste grote boodschap in 24 uur …. en dat zag er redelijk uit. Eten weigert ze nog steeds ….

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: