RSS

Dat moet anders

21 Apr

Het was natuurlijk te verwachten dat ik op een gegeven moment keihard tegen mezelf op zou lopen. Toen de meest acute zorg en angst om mijn broer weer wegzakten en hij zich weer een beetje kon redden, viel ik behoorlijk in een gat. Ging een beetje fröbelen aan m’n balkon, plantjes in de bakken gedaan, beetje gekeken naar de website van een vriend die hij in het engels hadvertaald, beetje in de zon gezeten. En intussen kreeg ik een stijgend gevoel van onvrede en doelloosheid (“logisch Marga want je hebt wel een en ander achter de rug”) en zat ik dat gevoel steeds meer weg te snoepen, kreeg ik steeds minder energie, ging ik plichtmatig maar zonder veel plezier naar fitness, en zat maar een beetje te hangen. Weblog ….moest ik niet aan denken, website updaten ….geen fut…

Toen ontstond er enig gedoe over de moeizame pogingen van mijn werkgever om me te ontslaan: we weten dat ik echt niet meer terug kan en ik zit tenslotte toch al volledig in de WAO, dus ontslag is een logische afronding …..maar de regels zijn zo ingewikkeld, en mijn situatie blijkbaar zo uniek, dat ze niet weten hoe ze het moeten aanpakken en wegens te weinig informatie afgewezen werden door het UWV. Uiteindelijk zal het wel lukken, maar de manier waarop …. Ik merkte dat ik die confrontatie niet goed aankon, direkt weer stress voelde, en prompt die stress ging weg-eten. Ik ben sinds een jaar aangekomen in gewicht, en dat zit me niet lekker. Het is slecht voor m’n gewrichten, maar bovenal is het een teken dat ik niet goed omga met m’n neiging tot mateloosheid. Onvrede en stress wegsnoepen werkt heel even en is lekker, maar ik werd er tegelijkertijd zo boos en opstandig van.  Niet dat ik daar nou iets aan ging doen ….

En dus – bijna onvermijdelijk – kreeg ik fysieke problemen: terug naar het Jan van Breemen met een pijnlijke hand. Er is een echo van m’n duim gemaakt; d’r zit ergens een richel en een knobbel, en ik sta nu op de wachtlijst voor het Handenteam. Hopelijk kan ik een brace krijgen zodat ik m’n hand kan beschermen tijdens fietsen, fitness, boodschappen doen. Bovendien eens een bloedonderzoek laten doen omdat ik nogal wat pijnstillers slik. Bleek vitamine-D tekort te hebben en moet nu een supplement slikken en – het fijnste medische advies dat ik ooit kreeg – ik moet lekker in de zon gaan liggen 🙂 Maar ja … buiten staan bloeiende bomen, en als je verminderde weerstand hebt, en je hele leven allergie hebt gehad, dan loopt dat fout. Sinds 10 dagen zijn m’n ogen onststoken, heb ik sinusitis en hoest ik me soms een ongeluk. De ochtenden lig ik in bed, de middagen op het balkon in de zon. Het wordt maar heel langzaam beter, maar weet je wat: het heeft me wel gelegenheid gegeven om het over een andere boeg te gooien.

Ondanks dat ik ziek ben, ben ik een soort ontgiftende dieetkuur (het soep-dieet) van een week begonnen. Ik zit nu op dag 3 en na 7 dagen is het klaar en zou ik afgevallen moeten zijn. Ooit heb ik dat dieet al eens gedaan met goed gevolg. Of ik daadwerkelijk nu ga afvallen maakt me niet eens zoveel uit. Want ik merk na 3 dagen al dat ik opeens in staat ben om uit die (mede door mam) vastgeroeste snoepgewoonten te stappen. Ik ben me erg bewust van wat ik eet, en hoe het smaakt. Hopen dat ik het vast kan houden. Misschien is dit genoeg om me over die hobbel heen te helpen, want uiteindelijk is gewoon normaal eten natuurlijk de oplossing. Vroeger kon ik dat ….

Vandaag heb ik een soep-groente-fruitdag, en dit is m’n avondmaaltijd

Joris wordt zo vreselijk krakkemikkig …..ik hou m’n hart vast. Twee dagen geleden pakte ik hem voorzichtig op om hem in de keuken z’n insuline en pillen te geven. Hij begon vreselijk te krijsen en te spartelen. Ik stond op een plek waar ik hem niet neer kon zetten, en opeens zag ik bloed. Bleek later van mijn arm te zijn waar hij keihard in had gebeten. Uiteindelijk kon ik hem op de grond zetten, waar hij prompt een hoestbui kreeg, en toen al z’n eten weer uitkotste. Lekker zo vlak voor een spuit….. We warena lelbei compleet van de kook. Jemig wat ben ik geschrokken. Daarna is het gelukkig steeds goed gegaan.

Advertenties
 
2 reacties

Geplaatst door op april 21, 2010 in Algemeen

 

2 Reacties op “Dat moet anders

  1. Katja

    april 21, 2010 at 10:42 pm

    Goed hoor, dat het je lukt om een dieet te doen terwijl je ziek bent ! Of misschien juist doordat je ziek bent, maar dat maakt niet uit toch…
    Ach, die Joris, wat ziet hij er aandoenlijk uit, maar ook heel mooi !
    Het lijkt me erg lastig om je energie weer in jezelf te leren steken als je dat zo intensief in anderen hebt gedaan.

     
  2. marijke

    mei 9, 2010 at 1:56 pm

    Tijdje niet bij je gelezen.
    Logisch dat je zo’n terugval hebt gehad en leer daar maar eens goed mee om te gaan…
    Joris is echt een zorgenmannetje, je kan het zien.
    Sterkte met alles Marga.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: