RSS

Min en plus

11 Dec

Gisteren kwam ik huilend op m’n werk. Wat Nederland mankeerde weet ik niet, maar van Amsterdam A10 tot Houten was voor het grootste gedeelte een lange file. Op de heenweg deden we (Sietse en ik) er een uur en 45 minuten over. Ik zit weliswaar in een superwagen maar ik kan niet effe de benen strekken: daar is een extra hoge en verlengde versie voor nodig die Mercedes-Benz nog niet heeft uitgevonden. Ik verkrampte dus helemaal, en wist niet meer hoe ik moest zitten van de pijn.  Gevolg een spontane uitbarsting zodra ik m’n bureau zag.

Terug waren we Houten nog niet uit of opnieuw: vast!  En opnieuw tranen.  Sietse had al een dvd voor me aan gezet van een concert van Lionel Ritchie, maar dat kon m’n tranen niet voorkomen. En opeens verscheen er een grote hand voor m’n neus met een keurig papieren zakdoekje …..  “méér kan ik niet doen”  klonk het een beetje hulpeloos…

Vandaag een betere dag. Thuis redelijk gewerkt, en vanmiddag getraind, weliswaar op een laag pitje, maar ik wás er in ieder geval, en heb alle apparaten netjes afgewerkt. Ik probeer m’n Tramadol-gebruik een beetje te beperken, maar dat valt op het ogenblik niet mee.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op december 11, 2008 in Algemeen

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: