RSS

Ben is weer thuis

21 Nov

1403634_188x186

Hij staat op tafel, in z’n simpele witte urntje. Met een takje van z’n klimboom op het deksel: dat had hij vlak voor ons vertrek naar Liesbeth nog losgetrokken en lag op de grond.

Het gaat hier wel goed geloof ik. De katten zijn misschien wat onwennig, Joris zoekt me erg op, maar Coco gaat geloof ik normaal haar gang. Mam heeft vaak momenten dat ze volschiet: ze mist Ben veel meer dan ze voor mogelijk had gehouden. En ik ? …. ik heb rust van binnen. Geen twijfel, geen vragen, alleen maar het overheersende gevoel dat het goed was zo.

Het is ongelooflijk hoeveel Ben heeft losgemaakt in mensen. Ik had dat nooit kunnen denken. Zoveel reakties, zoveel mensen die hem bijna als een symbool van hoop zagen. Het maakt het fysieke gemis makkelijker te verwerken. Als ik behoefte heb om met hem te kroelen dan heb ik hier 2 dankbare plaatsvervangers rondlopen…..heerlijk die aaibare velletjes.

Neeltje, dank je wel voor de regenboog-foto van Ben.

Advertenties
 
6 reacties

Geplaatst door op november 21, 2008 in Afscheid & rouw

 

6 Reacties op “Ben is weer thuis

  1. marijke

    november 22, 2008 at 8:43 am

    Fijn om hem weer thuis te hebben, ik had dat met Sas toen ook. Zo te lezen kan je het allemaal een plaats geven. Toch sterkte de komende tijd en kroel maar lekker met Joris en Coco.

     
  2. Dirk

    november 22, 2008 at 2:09 pm

    “The moon will rise, the sun will set but I won’t forget”
    Het went, maar het gaat nooit over. Zelfs niet als er een andere kat op je pad komt (en geloof me, dat gaat gebeuren) waarvan je direct weet dat hij/zij en jij bij elkaar horen. Soms zou ik bijna denken dat Candy die lieve kleine Binti naar me heeft gestuurd….

    Wat Ben voor mij zo speciaal maakte is dat hij er eigenlijk voor heeft gezorgd dat Candy een mooie oude dag heeft gekregen. Zonder Benneke was jij niet zo goed op de hoogte geweest van de medische kant, had je mij niet DE tip kunnen geven (“Kijk hier eens naar, ik begrijp het niet helemaal maar het zou kunnen lijken op wat er bij jouw katten aan de hand is”), had ik niet uit kunnen zoeken dat het volgens mij om haemobartonella moest gaan, had ik Amanda (onze “Liesbeth”) niet zo duidelijk uit kunnen leggen wat er volgens mij speelde. had zij niet een andere dierenarts gebeld dat die mij direct de antibiotica mee moest geven die ik wilde geven en hadden we Candy niet kunnen redden.

    Liefs,
    Dirk

     
  3. Nadine

    november 22, 2008 at 5:46 pm

    Wat Ben voor mij zo bijzonder maakte was vooral de manier waarop jij over hem schreef, Marga. Altijd zo vol liefde, zo goed weergevend wat een bijzondere kater het was. Al ken ik hem alleen van het Net, hij is digitaal toch m’n hart binnen geslopen…

    Fijn dat Joris en Coco je helpen, er is geen betere troost dan een zacht knorrend katje…

    Liefs Nadine.

     
  4. Nienke

    november 24, 2008 at 7:12 pm

    Bewondering hoe je er mee om gaat Marga!
    Jullie band blijft bestaan.
    Kun je een beetje slapen nu Ben niet meer om eten komt vragen, of schrik je steeds wakker omdat je denkt dat je hem hoort?
    gr. Nienke

     
  5. Annemarie

    november 27, 2008 at 10:38 pm

    Beste Marga,

    Wat een lieverdje is Ben in dat mooie gekleurde lijstje, maar wat een pijn, ik voel met je mee, maar het is vast goed. Zo’n lieve schat blijft altijd bij je, jullie weten allebei hoeveel je voor hem hebt gedaan en wat hij voor jou heeft betekend.
    Nog steeds petje af voor jou en je zorg voor al je dierbaren, al kun je nu langzamerhand hopelijk misschien normale nachten maken. Ik herken veel in wat je schrijft over de zorg voor je moeder en de poezen die voor alles gaan, maar jij gaat daarin wel heel erg ver! Vergeet jezelf niet!
    Veel sterkte en nogmaals dank voor je nuttige tips en adviezen op je weblog over onze lieve blaas- en nierpatientjes.

    Groetjes, Annemarie

     
  6. Linda

    december 29, 2008 at 11:12 pm

    Jammer dat het toch gebeurd is.
    Ik weet het nog met mijn katten, was ook weer blij ze thuis te hebben in 2 urnen.
    Alweer 2 jaar geleden en mis ze nog steeds hoor.
    Sterkte ermee.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: