RSS

Hoe het ging

19 Nov

Dank voor de vele lieve reakties.
Ik was zo ontzettend moe, dat ik nu pas kan reageren. Iedereen die mij privé mailde: ik probeer jullie later te berichten.

Het is heel goed gegaan vanochtend.
Ben laten inslapen was niet moeilijk. Het was een heel vanzelfsprekende en natuurlijke stap, niet een einde maar een overgang, op weg naar een leven zonder Ben’s lijfelijke aanwezigheid, maar met zijn energie aanwezig in mij. Zoals iemand vanmiddag in een reaktie zei: “Pas toen jij klaar was om hem los te laten, kon hij jou loslaten en konden jullie de hechte relatie voortzetten op een heel ander niveau” en zo is het ook.

Gisteren – toen we die plas vol bloed zagen en de beslissing namen om hem in te slapen – kwam er een soort serene rust over me. Alsof ik opeens weer samen met Ben was, op één golflengte. Los van die gedachte om hem in leven te houden…ik keek naar hem en wist dat dit niet meer te herstellen was, en dus was het tijd.

Ik ben door Jan opgehaald met zijn taxi, en hij voelde goed aan dat ik Ben bij me op schoot wou houden. Hij wou niks hebben voor de rit, en zorgde dat ik later weer opgehaald werd door Fred, de man die mij het eerste jaar dagelijks naar Houten bracht. Zo had ik dierbare en vertrouwde mensen die me vergezelden. Vanavond belde trouwens Sietse de chauffeur ook nog op om te vragen hoe het ging. De mannen zijn lief …..

Liesbeth stond al klaar. De eerste spuit deed heel langzaam z’n werk, terwijl Liesbeth en ik als vanzelf elkaar bij de onderarmen vastpakten en zo een dichte cirkel om Ben heen vormden. We hielden elkaar goed vast en hebben zo een half uur zitten kletsen. Ben raakt langzaam weg, heel rustig en zonder angst of stress. Liesbeth vroeg of ik er klaar voor was, en zette de laatste spuit. Hij was heel snel weg. We hebben gehuild met z’n tweetjes, en ik heb haar verteld hoezeer ik haar waardeer, en hoe hard ze gewerkt heeft om Ben in leven te houden.

Thuisgekomen heb ik mam aan de eettafel gezet, en Ben in z’n mandje voor haar neergezet. En zo hebben we koffie gedronken.
tn_dscn49381

tn_dscn4953
En vervolgens heb ik hem op de grond gezet zodat ook Joris en Coco hem konden zien. Ze keken even en vonden het toen welletjes, en niet interessant. Vanmiddag heb ik Ben naar het crematorium gebracht, en vrijdag haal ik hem weer op.

Het is nog heel erg wennen: ik voel Ben’s aanwezigheid, maar in de praktijk heb ik nu opeens veel minder te doen. En oh wat is het stil in huis ….vreemd terwijl er “slechts” één kat minder is……

 
7 reacties

Geplaatst door op november 19, 2008 in Afscheid & rouw

 

7 Reacties op “Hoe het ging

  1. Nienke

    november 19, 2008 at 10:55 pm

    Marga,
    gelukkig kun je met een “goed gevoel” terugkijken naar vanmorgen, fijn dat zoveel mensen je steunden.
    Ik ben alweer aan het janken bij het zien van je foto’s, maar Benneke ligt er vredig bij.
    Ben: goede reis kanjer!
    liefs Nienke

     
  2. Naomi

    november 20, 2008 at 5:56 am

    O, die stilte in huis…. zo herkenbaar. Ik vond het zo ontzettend leeg in huis, de eerste dagen na de dood van onze Tom (begint nu iets minder te worden). Ben ligt er prachtig bij. Wat een fijne dood heb je hem gegund. En wat een enorm fijne, meelevende dierenarts heb jij…. Ook fijn dat je hem vrijdag al op kunt halen. Dan is hij weer waar hij hoort, bij jou. Maar ik ben er van overtuigd dat hij nu ook al op een bepaalde manier bij je is…

     
  3. Mieke

    november 20, 2008 at 3:49 pm

    Lieve Marga,
    Heel veel sterkte; het is allemaal zo herkenbaar; het lostlaten, de beslissing die jij, als mens kunt nemen voor een dierbaar poezenbeest; terwijl het al heel lang in je achterhoofd zat moest het er nu van komen. En nu blijft die leegte over, de andere poezen hadden al afscheid genomen, dat zag ik hier met Ti en Osiris ook gebeuren en die zijn er dan ook helemaal klaar mee; wij niet, wij moeten weer wennen aan die rust die er plotseling is.
    Wat een geweldige “mannen”heb jij om je heen.
    Lieve Marga en moeder van Marga, ik denk aan jullie.
    Groetjes Mieke.

     
  4. Nadine

    november 20, 2008 at 11:45 pm

    Lieve marga,

    Wanneer we de beslissing moeten nemen onze geliefde huisgenoten te laten gaan, doen we dat voor hen, met liefde in ons hart…
    Maar wat zal het stil en leeg aanvoelen in huis en wat zul je nog lang de neiging hebben om voor hem te gaan zorgen midden in de nacht….

    Heel veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies. Benneke was een meer dan bijzonder mannetje. Ook ik zal het missen….

    Goede reis Ben…

    Liefs,
    Nadine.

     
  5. Marielle

    november 21, 2008 at 6:37 am

    Een moeilijke, maar juiste keuze, Marga. Ik brand vanavond een extra kaarsje voor Ben.

    Liefs,
    Marielle

     
  6. Maddy

    maart 5, 2015 at 6:54 am

    Lieve Marga, na aanleiding van je berichtje over het overlijden van Geoffrey, heb ik op de link geklikt van jouw Benneke en ben ik daar eens gaan lezen.
    Wat een liefde voor die mooie man spettert er uit je verhalen en wat een lieve wijze man is jouw Benneke geweest. Een heel bijzonder mannetje is dat geweest en die is denkelijk niet voor niets in jouw leven geweest. Door jouw ervaringen met Ben, heb je later heel veel katten kunnen helpen.
    Mijn reacties hierop is helemaal niet relevant meer, maar ik wilde het toch graag even kwijt.

     
    • margali

      maart 5, 2015 at 7:27 am

      Wat een lieve reaktie Maddy. Dank je wel.
      Ik heb het nu zelf ook weer gelezen en ja, wat was dat een bijzondere gebeurtenis. Ik weet het nog zo goed. Klopt dat ik heel veel geleerd heb van en door Ben. Voor mijn gevoel leeft hij ook voort in mij en is hij niet weg….

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: