RSS

Of toch wel?

10 Jul

Ben is z’n steen weer kwijt gelukkig. Wat is Tolfedine dan toch een uitkomst: hij reageerde onmiddellijk, en werd snel rustig. Nog een paar dagen slecht gegeten, maar vandaag gaat-ie weer als een trein.

Dinsdag hadden we huisbezoek van het CIZ om onze aanvraag voor een traplift te beoordelen. Mijn jongste broer Rob was ook gekomen, betrokken als hij is, en ook om te tonen dat mam een hechte familie om zich heen heeft. We kregen direct al slecht nieuws: de gemeente Amsterdam verstrekt slechts één traplift. Helaas wonen wij op 2-hoog, te bereiken via een trap naar de 1e verdieping, dan heb je de overloop + huisdeur van mijn benedenburen, en vervolgens de trap naar de 2e verdieping. Eén doorlopende traplift kan niet, het moeten er 2 worden…… dus moet mevrouw mijn moeder maar verhuizen naar een aanleunwoning (alsof die voor het oprapen ligt) of anders naar een verzorgingshuis. Heel vriendelijk maar heel gedecideerd werd het ons gezegd.

De opening kwam toen we zeiden dat we de 2e traplift zelf zouden betalen. Ik kon toen gaan uitleggen hoe wij hier leven, wat mam’s achtergrond is, en waarom ze indertijd bij mij is gekomen en niet in een verzorgingshuis. De rest van m’n huis werd geinspecteerd, want de gemeente investeert niet in 1 traplift als de rest van het huis niet aangepast is. De houding van de mevrouw was veranderd, en ze zei uiteindelijk dat wij alles prachtig voor elkaar hebben, dat mam’s leven hier niet verstoord mag worden, en dat ze haar best gaat doen voor die ene traplift.

Rob en ik hebben besloten dat die trapliften er komen, met of zonder hulp van de Gemeente. Daarmee wordt mijn huis ook geschikt voor mijzelf: als ik straks die trappen niet meer op kan hoef ik hier niet weg. Ik heb een heerlijke woonruimte, en woon hier al sinds 1986. Tegen de tijd dat ik hulp nodig heb, bestaat er geen Thuiszorg meer, en zijn verzorgingshuizen de laatste plek waar je wilt zijn. Dus een traplift hier verzekert ook mij van een goede woonruimte,  als ik ouder ben, en nog rottiger loop…… Ik wou dat ons trappenhuis zo mooi was als op deze foto, maar helaas. Dit lijkt me een mooi opklapbaar modelletje ….

Ik krijg langzamerhand toch alles aardig op de rails: mijn werk, mijn WAO, mijn huis, mijn conditie….. vandaag weer getraind in het Jan van Breemen. Ik word steeds blijer hiermee: prachtige accomodatie, geweldige begeleiding, en vooral: het heerlijke gevoel dat je weer gaat bewegen.

Advertenties
 
7 reacties

Geplaatst door op juli 10, 2008 in Algemeen

 

7 Reacties op “Of toch wel?

  1. Dicky

    juli 11, 2008 at 9:14 am

    Hoi Marga.

    Ik duim met jullie mee, dat het gerealiseerd kan worden.
    Ik hoop dat mams altijd bij jou kan blijven en dat het voor jullie te behappen blijft. Ook voor jou in de toekomst is zo’n lift de uitkomst.
    knuffel uit Drenthe

     
  2. marijke

    juli 11, 2008 at 9:18 am

    Fijn dat het nu beter allemaal gaat Marga, je hebt zoveel rottigheid achter de rug. Ik hoop dat die trapliften er gauw komen en inderdaad goed om vooruit te kijken.
    Ik heb ook heel bewust deze woning gekozen. Er wonen hier veel oude mensen die heel lang hier kunnen blijven wonen en die anders allang in een verzorgingshuis hadden gezeten.

     
  3. Nadine

    juli 11, 2008 at 7:33 pm

    Fijn dat de zon weer even voor je schijnt Marga!

    Heerlijk als die trapliften er komen, maar schandalig dat je zelf voor die tweede lift moet betalen :-S helaas moet het zo tegenwoordig he?
    Hoop toch dat het snel voor elkaar is! weer een zorg minder 😉

    Liefs Nadine.

     
  4. Maret

    juli 11, 2008 at 8:32 pm

    gelukkig, die steen is weer voorbij. Je zou onderhand een klein muurtje kunnen bouwen Marga!
    Een collega van mij heeft een gehandicapte dochter en sinds vorig jaar ook een traplift. Mooi op te klappen en draait onder in de gangkast weg, zodat je de ruimte in je gang houdt. Hoop dat je het allemaal voor elkaar krijgt, maar jou kennende komt dit helemaal goed 🙂 .

    Liefs,
    Maret

     
  5. Mieke

    juli 12, 2008 at 12:49 pm

    Hallo Marga,
    De instanties weten je wel bezig te houden!Nu maar hopen dat het ook lukt die traplift. Ik hoop dat diegenen die erover moeten beslissen eens even verder denkenen kijken dan hun neus lang is en in de gaten hebben dat het uiteindelijk voor 2 personen is.
    Ik ben wel blij je positieve berichtjes te lezen, ondanks dat Ben nog steeds een ‘zorgenpoes”is.
    Marga, ik mis mijn Oos en Ti nog altijd en diep in mijn hart zou ik er zo weer aan beginnen, maar het verstand he!
    Lieve groeten Mieke.

     
  6. Miranda

    juli 16, 2008 at 9:12 am

    Hoi Marga,
    Ik moest weer even bijlezen, want ik liep weer ietsje achter door zorgen voor mijn ouders. Maar dat loopt gelukkig weer. Ik ken de hele rompslomp van gemeentes, trapliften aanpassingen en ik wil je niet triest maken… maar mijn ervaring is dat het allemaal zo verschrikkelijk lang duurt…. Maar wie weet is de gemeente van jou sneller als die van mijn ouders. Prachtige foto trouwens van je drietal hier beneden! Heel herkenbaar! Groetjes Miranda

     
  7. sjaan

    juli 17, 2008 at 2:19 pm

    Hoi Marga

    Nu kom ik op deze manier eens binnen vallen,ik hoop dat het met de liften in orde komt.
    Het is tegenwoordig al zo moeilijk om iets voor elkaar te krijgen.
    Fijn dat Ben zijn steen weer kwijt is,ik weet daar alles van.
    Veel sterkte en groetjes van Sjaan.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: