Zo gezellig!

Gisteren kreeg ik onverwachts Ellen (van Missy) op bezoek. Ze had zin in een treinritje, en vroeg of ze een “bakkie kon komen doen”. Omdat mam haar ook ontzettend graag mag, was het meteen reden voor een feestje: er moest gebak komen. Dat is nl traditie: de eerste keer dat ik met mam  bij Ellen thuis op bezoek kwam had ze van die heerlijke Bossche Bollen, waar mevrouw Missy zich breeduit aan vergreep (zie foto), en sindsdien worden onze ontmoetingen opgesierd door iets lekkers.

We konden nog buiten op het balkon zitten hoewel het vrij fris was. Heerlijk om eens ontspannen thuis te kletsen met een vriendin.

Het begint langzamerhand een beetje te wennen dat ik een ander leven heb. Ik krijg ook steeds meer contact met mensen in het sportcentrum, en merk wel hoe belangrijk het is om daar tijd voor uit te trekken. Omdat m’n leven hier erg gestruktureerd is vanwege de toenemende zorg voor mam, moet ik mijn eigen aktiviteiten goed zien in te passen, en dat lukt prima maar vereist wel planning. Als ik ruim de tijd wil nemen voor fitnees bijvoorbeeld, plus de eventuele bijkomende gesprekjes en voorbijvliegende grappen, dan moet ik de boodschappen dus niet aanluitend doen want dan red ik het niet om op tijd thuis te komen om mam te helpen met opstaan en aankleden. Het lukt me steeds beter om kleine dingetjes voor mezelf te doen. Maar het is en blijft oefenen ….

Uitslag

Liesbeth belde vanavond: de schildkliertest was maar 2 punten hoger dan die van maart jl, en nog steeds harstikke normaal binnen de referentiewaarden. Dat is dus niet de oorzaak voor het gewichtsverlies. Het lab zou het bloed nog een aantal dagen bewaren, voor het geval Liesbeth nog op een heldere gedachte zou komen. Maar ze gaf toe dat ze op dit moment geen idee had.

En toen opeens wist ik het, ging er een lampje branden: eind mei had ik Joris (na overleg met Liesbeth) op een andere natvoer-dieet gezet. Hij gebruikte al zo’n 12 jaar een blaasgruisdieet, nat en droog. En het natvoer had ik vervangen door Hill’s m/d voor diabetes. Z’n droogvoer is nog steeds een blaasgruisdieet. Diabetes en overgewicht gaan vaak samen, en een van de eigenschappen van m/d is dat een kat ervan afvalt…. en dat het dieet een gunstige invloed heeft op de diabetes. Liesbeth en ik hebben dus besloten dat dit de oorzaak van de verandering is: vandaar die prachtige glucose van 10 in plaats van die eeuwige 13 die we maar niet lager kregen…. en vandaar het gewichtsverlies van 150 gram. Niet dat Joris dat nodig heeft …. hij is prima op gewicht. Kortom: het gaat juist hartstikke goed met heer Joris dankzij het nieuwe dieet!

en Missy …

…. die schijnt zich al weer een beetje hersteld te hebben: ze loopt nog hard weg voor Ellen, maar ze laat zich toch ook wel weer aanhalen. Eten en drinken gaat weer goed gelukkig. Ze heeft blijkbaar een goed geheugen, die dame, want als Ellen aan komt lopen en Missy zit ergens waar ze niet direkt weg kan komen dan krijgt ze ogen zo groot als schoteltjes ze vertrouwt Ellen nog voor geen cent….

Joris weigert knock-out te gaan

Joris was afgevallen. En hij slaapt erg veel. En hij eet erg goed, beetje heel goed. Da’s dus foute boel, en tijd voor een bloedtest.

We dachten slim te zijn en vanochtend bij Joris weer bloed af te nemen uit z’n achterpoot, waar hij de laatste paar keer uit een klein vat net voldoende bloed gaf voor een glucose-test. Dit keer moesten we meer bloed hebben voor alweer een schildkliertest. Helaas lukte het niet, en dus moest hij weer platgespoten worden. Normaliter gaat hij binnen 5 minuten z´n hele ontbijt eruit kotsen en is dan buiten westen. Maar nee: hij bleef rechtop zitten, af en toe een beetje slikken maar niet kotsen, en hij bleef Liesbeth vuil aankijken….zo van “blijf van me af”. Dus nog wat bijgespoten, en eindelijk na een half uur kwam z’n ontbijt en ging hij liggen….maar hij bleef wakker. Toch gelukt om bloed af te nemen, ondanks gegrom. Hij kon toch niet veel meer…

Z’n glucose is schitterend. Dat is dus niet de reden voor het afvallen. Morgen uitslag van de schildkliertest. Meneer ligt nu z’n roes uit te slapen, vervelend genoeg met z’n ogen open….dus af en toe sluit ik ze maar even voor hem….

en boos …..

blijft Missy, en ze blaast ook ….. Ellen ligt dus nog steeds uit de gratie.

Missy is boos!……

…. op Ellen die het gewaagd heeft om haar naar die rottige dierenarts te brengen waar niet één maar wel twéé grote kiezen getrokken zijn. De rest zag er goed uit gelukkig. Toen Ellen haar kwam halen en haar uit de bench wou tillen mocht dat pertinent niet….dat mocht de assistente wél … en thuisgekomen is de dame Missy onder de tafel gaan liggen en keurt Ellen geen blik meer waardig. Kijk, ik ben een watje, en zou dan proberen om haar een beetje te troosten. Ellen is spijkerhard en laat Missy rustig in haar sop gaarkoken….ze komt wel weer boven water in haar eigen tempo.

Ellen bedankt voor je goeie zorgen. Je zult dit wel niet lezen, maar ik ben erg blij dat die kleine dame bij jou zo goed verzorgd wordt. Er lopen  nu weer zoveel katten in de tuin hierachter, en zelfs 3 kittens van ca 4-5 maanden heb ik gezien…geen idee of ze van iemand zijn of dat ze zwerven. Ze zijn niet bang van mensen, want ze spelen met kinderen.

Missy de pineut ….

Vanochtend kreeg ik telefoon van Ellen: morgenochtend gaat Missy onder het mes. Ze heeft stomatitis, en er gaan een aantal tanden en kiezen getrokken worden. Hoeveel weet ze nog niet. Arm poeske … maar ze mag niet klagen want tot nu toe is ze hartstikke gezond gebleven. Ze is in juli 2005 bij Ellen in huis gekomen (voor mensen die niet weten dat ik een katje heb dat niet bij mij woont is hier het Weblog van Missy) en dit is de eerste keer dat er iets mis is. Ze kreeg tegelijk met Coco gebitsproblemen : Missy kreeg stomatitis en Coco bleek FORL te hebben. Solidariteit op afstand….

Ook Joris gaat trouwens weer eens niet goed: gisteravond ontdekte ik dat hij in 17 dagen 200 gram is afgevallen, terwijl hij iedere dag precies hetzelfde eet. Koppel daaraan veel slapen, toch wel drinken, en 2 tot 3 keer per etmaal een héél grote plas (duidt erop dat hij erg lui en slaperig is, en z’n plas ophoudt) en er is voldoende reden om te denken dat misschien zijn glucose weer uit balans is, of dat z’n schildklier opspeelt. Dus dinsdag om 8.45 uur afgesproken met Liesbeth voor een bloedtest. Ik hoop dat we uit z’n achterpoot (er zit daar een klein vat) voldoende bloed kunnen halen voor de T4 test voor z’n schildklierfunktie, want anders zal hij weer platgespoten moeten worden. Kátten!!

Zeldzame foto van Joris en Coco samen op de bank ….

Ineke DeBoer “2008 Metro Transit Driver of the Year”

We zijn zó trots! Zusje Ineke is gisteren buschauffeur van het jaar 2008 geworden.

Vanochtend kreeg ik een mailtje van haar met een link naar een YouTube filmpje van de huldiging. Ze krijgt o.a. een ring, een jaar lang haar eigen persoonlijke bus, een eigen parkeerplaats voor de deur op haar werk, ze gaat naar allerlei officiele functies, en mag daardoor minder werken. Er stond ook al een mooi artikel in de krant Seattle Post-Intelligencer met een korte achtergrondschets van mijn zussie!! Ik ben echt ontzettend blij voor haar, want ze verdient het.

En deze affiche – leuke tekst Ien!! - komt in alle bussen in Seattle te hangen…..ben benieuwd hoe dat voelt om een jaar lang steeds jezelf te zien

Shake!

Moet je ook eens proberen: je neemt een volle fles Olmenhorst appel- of perensap, draait met veel moeite de dop los, maar zet dan de fles even weg omdat er gebeld wordt, en als je terugkomt ga je gewoon weer verder alsof je niet weggeweest bent …. je pakt de fles en doet wat je altijd doet: goed flink schudden met die fles! Ooops …. vergeten dat de dop er nog steeds los op zit. Resultaat: plakkerige muren, aanrecht en keukenkastjes, blote voeten die vastplakken aan de zolen van je slippers, die weer vastplakken aan de vloer, kleren waar je maar één ding mee kunt doen, nl in de wasmachine stoppen. En dat alles terwijl je lekker op je balkon in een beetje zon wilt zitten. ggrrrrrrrrr

Geboren: Matisse Ineke Prescott

Tweede dochtertje van mijn amerikaanse neef Clint en zijn vrouw Meagan. Zusje Kennedy vindt het allemaal heel spannend.