Vanochtend toch maar een afspraak gemaakt met dierenarts Joost. Liesbeth was op vakantie, en collega Joost had in juni Coco’s gebit behandeld omdat dat zijn specialité is. Toen ik Coco in de auto zette pakte ik de invalidenparkeerkaart uit m’n tas om hem aan mijn bestuurderskant tegen het raam te plakken. Moest echter om de auto heenlopend een fiets uit de weg zetten….dus stopte die kaart in m’n jaszak. Dacht nog “goed diep wegduwen anders verlies je hem” …. en na 10 minuten rijden ontdekte ik dat ik een lege jaszak had en geen kaart achter het raam… Rechtsomkeer gemaakt en teruggescheurd, maar tevergeefs: kaart lag er natuurlijk niet meer. Daar is iemand heel blij mee….ondanks dat mijn kentekennr. erop staat.
Was ondanks alles toch op tijd op de afspraak: Coco’s gebit is prima, keelontsteking ook niet echt te zien. Omdat ze wel meer drinkt, en een klein beetje was afgevallen, toch maar een bloedtest gedaan. Uitslag was slechter dan die van juni: crea was toen 167 (normaalwaarde bovengrens 164) en was nu 212. Ureum was gestegen van 11.7 (norm.11.9) naar 15.2 maar liefst…. Van ureum kan ze misselijk zijn, maar dat verklaart dan niet waarom ze wél haar blikvoer eet … Heb Hill’s k/d meegenomen, plus ketofen pijnstiller. Kijken of dat nog wat uitmaakt.
Ze moet dus eigenlijk op nierdieet. Maarrrrrr ze heeft chronische colitis en staat daarvoor al ruim 12 jaar op het enige dieet dat haar klachtenvrij houdt (hill’s r/d). Ik ga nu toch heel voorzichtig proberen of ze omgezet kan worden, want die achteruitgang gaat mij veel te hard. Ze is nu ook echt een probleemkatje net als Joris….colitis, nieren, staar, artrose.
Ik vertrok gek genoeg geen spier toen ik die uitslag zag. Zo van “OK …dat wordt dus weer een nierklantje” en verder had ik eerlijk gezegd ook geen tijd om er moeilijk over te doen. Mam zat alleen thuis in d’r pyama, want ik was er niet om haar te helpen met aankleden. Ze is nog zwak na haar ziekte.
Thuisgekomen mam lunch gegeven, Coco een ketofen in d’r keelgat gemikt, en toen naar het politiebureau om aangifte van verlies van de parkeerkaart te doen. Na een uur weer thuis begon Coco me de oren van de kop te eten. Die ketofen werkt dus wel.
Mam was door alle commotie een beetje in de war geraakt. Ik vertelde haar vanmiddag dat ik als verrassing een haring voor haar had voor vanavond, gezellig bij het tv-kijken. Maar toen ik het avondeten op tafel zette (hutspot met gehaktbal) was ze teleurgesteld dat die haring niet in de hutspot zat….. 
Over 2 weken is het een jaar geleden dat Benneke stierf. Coco’s nierwaarden zijn praktisch gelijk aan de zijne ….
Ik ben moe.
Verdorie Marga, wat een teleurstelling
Ik wou dat ik iets opbeurends te zeggen had, maar kan alleen maar de wens en hoop doorgeven dat ik hoop dat de waarden toch snel gaan zakken als je haar overzet, én dat het nieuwe dieet goed gaat….
Heel veel sterkte en een dikke troostknuf!
Liefs Nadine.
Wat een toestanden allemaal weer!
Ik hoop dat je snel een nieuwe kaart hebt en dat het met Coco meevalt om op ander eten over te gaan. Je wet dat mijn grote Noor ook verdacht werd van collitis maar het uiteindelijk heel goed deed op vanalles als er maar geen “rood” (lams of rund) vlees aan te pas kwam.
Een beetje Ketofen kan wonderen doen want je hebt helemaal gelijk dat katten keihard kunnen zijn en een een groot deel van pijn af kunnen doen met “wil ik niet!” maar andere kant kunnen ze ook heel kleinzerig zijn.
Hutspot met haring… Lijkt me ook wel even schrikken als mam dat verwacht. Maar aan de andere kant: stel je doet het in onderdelen; haring met wat kleine gekookte aardappelblokjes, nog kleinere wortelblokjes en halve uiringetjes waarbij je de worteltjes en uitjes kookt in witte wijn om ze wat zurig te maken. Op kamertemperatuur geserveerd lijkt het me niet echt verkeerd
Liefs,
Dirk
PS: voor de andere lezers van jouw log.
Sinds 3 weken heb ik een paar kittens in “opvang” (je raadt het al ze gaan blijven). Eigenlijk veel te jong – maar ik weet dat mijn groep niet moeilijk doet tegen kittens – bij mij gekomen want ze waren net 8 weken. Eerst eentje maar toen het snel bergafwaarts ging met haar zusje kwam 2 dagen later de tweede. Ik heb de dametjes Ayla en Aisha genoemd. Dit keer geen moederende andere poezen maar een vriendinnetje van 7 maanden. Georgia Rae vindt het geweldig! Met z’n 3-en spelen, slapen en stoeien. Van Georgia hebben ze gezien dat je brokjes kan eten (en ik dus helemaal voorbereid op langzaam laten leren dat je dat ook kan eten…).
Ayla en Aisha groeien als kool!
Dirk bedankt voor het haring-recept
En ik zal in een nieuwe post even die schitterende foto van jouw dames plaatsen.
Da’s echt schrikken dat Coco’s nierwaarden zo achteruit zijn gegaan…hopelijk verdraagt ze het nierdieet ! Snuitje heeft ook tot ze aan het nierdieet moest altijd een dieet wegens colitis gehad (in haar geval wel een hypoallergeen dieet), maar gelukkig bleek ze niet allergisch of overgevoelig voor het nierdieet (in haar geval Royal Canin en nu ook Trovet brokjes). Misschien ook een kwestie van op latere leeftijd minder gevoelige darmen ??? Zij krijgt trouwens ook al jaren een tabletje fortekor, wat ze als een snoepje opeet
Sterkte met Coco (en met de rest van de problemen ook natuurlijk).