Ik heb even een weekje nodig gehad om bij te komen van alle emoties, maar mijn afscheid was in één woord geweldig. Op weg naar Houten nog gezellig en als vanouds met Jan de chauffeur gekletst, ik werd nog speciaal opgebeld door andere chauffeur Sietse om gedag te zeggen, en keurig op tijd werd ik door Jan afgeleverd. Hij bleef standbye omdat ik geen idee had hoe laat ik weer terug zou gaan.
Na aankomst gewoon aan het werk: laatste klussen afgemaakt, bureau leeggeruimd, spullen ingeleverd, en rond half 11 voelde ik opeens dat mensen zich rond mijn bureau verzamelden. Maria heeft een schitterende foto-reportage voor me gemaakt van het hele gebeuren, er werd veel gelachen en ook gehuild….. Luc, mijn chef sprak heel aardige woorden, en ik heb zelfs iets teruggezegd na afloop. Ze hebben me verwend met allerlei cadeaus….ik wist niet wat ik zag. Geen moment bij stilgestaan.
Wat hebben ze zich uitgesloofd om mij écht dierbare dingen te geven als herinnering. Hier wat foto’s die voor zich spreken denk ik. Een schitterende handgeschilderde vaas, en een kattenschilderij, beide gemaakt door mensen met een verstandelijke beperking. Een mok met de foto’s van mijn direkte collega’s met daarop de noodkreet “wie moet nu de bagger uitzoeken?” …. ahhh, wat dierbaar. En wat zal ik ze missen. Ze deden me uitgeleide met een hele groep, en hielpen Jan om de cadeaus in te laden. Op de terugweg nog naar een concert gekeken, heerlijke muziek, zoals ik wel vaker door de mannen getrakteerd werd na afloop van m’n werk. En ook Jan had nog een schitterend boeket bloemen voor me. Kortom: het was geweldig, ik ben verwend, ik heb er van genoten, en heb er een heel mooie herinnering aan.
Ohhh, wat geweldig Marga
Je verdient het meis!!
Liefs Nadine.
Wat een mooi afscheid ! En wat een mooie cadeaus. Die vaas en dat schilderij, prachtig !
En, gaat het nu een beetje met je ? Heb je het er erg moeilijk mee, of juist niet ? Of nu nog niet…? Hopelijk kan je wat genieten van je extra vrije tijd en heb je het niet meteen te vol gepland
Liefs,
Katja
Tussen die stoere kater links en de hooghartige dame rechts zie ik toch echt een klein katje op het schilderij
Gelukkig is het “maar” kunst en is het niet noodzakelijker wijze een exacte kopie van de werkelijkheid. Maar toch vind ik het een weergave van Joris en Coco…..
En wat betreft zo’n kleintje; (ja, ik weet het… maar….) over een tijdje neem ik Georgia Rae in huis.
Liefs,
Dirk
Wat een geweldig afscheid Marga en wat een mooie kado’s. Hoop dat je een beetje bijkomt en je leven weer op een nieuwe rails krijgt.