Dakotah heeft ook een nat oogje

Afgelopen vrijdagavond zag ik dat Dakotah een nat linkeroogje had. Lekker vlak voor het Pinksterweekend. Ik zag een beetje wit tussen het vocht, een beetje knijpen af en toe. Heb het afgewacht en het is naar mijn gevoel wat verbeterd, ik zie alleen helder traanvocht, maar als ze een tijd geslapen heeft zit dat oog wel dichtgeplakt. Je kunt een beetje korrelige opgedroogd rand langs haar wimpers voelen. Ze krijgt het zelf makkelijk weer open maar toch. Hopelijk belt Liesbeth me vanavond even of ik nog moet afwachten of dat ik tóch maar met Fucithalmic aan de slag moet.

Alsof ze het gehoord hebben …. Herman belt  nu net op dat Liesbeth wil dat ik met de Fucithalmic ga starten. Kijken of dat gaat lukken met dat kleine ding. Met Quast ging het goed, maar op een of andere manier heb ik grote moeite met kleine katjes zoals Dakotah … krijg ik geen greep op. Zo dadelijk meteen maar een eerste poging doen.

Eerste dosis zalf zit er in. Geen probleem, maar ze wist duidelijk niet wat haar gebeurde Zal morgen wel anders zijn. Het is voor het eerst sinds haar gebitsproblemen dat ik haar weer iets moet geven. Ze vertrouwt me nu véél meer … na het zalven was ze nu heel relaxed. Quast kwam belangstellend kijken wat ik met  ”zijn” zalf deed. Meneer is weer op volle toeren, z’n fatlip is wat minder fat, wel zitten er 2 nieuwe kleinere pukkeltjes op dus het is nog niet uitgewoed. Maar geen zweren gelukkig.

Quast zou graag mijn broodje uit dat kleine oventje jatten… je zag die kop zoeken en draaien of er nou echt geen manier te vinden was om dat voor elkaar te krijgen.

Gisteren heb ik ook nog afspraken gemaakt over de renovatie van een stuk van mijn keuken. Het oude nog originele aanrechtblad moet vernieuwd worden, met nieuwe keukenkastjes eronder want ik werk nu met kastjes die geen achterwand hebben en de buitenmuur is koud. De kastjes worden door een meubelmaker gemaakt met dezelfde profieltjes als de oude kastdeurtjes. Ik krijg een mooi gegoten blad van beton-ciré in ongeveer dezelfde kleur als mijn houten blad van het gasstel. Verder gaat alles geschilderd worden. Na ongeveer 15 jaar mag dat wel. Over 3 weken – mogelijk al eerder – gaat Mano beginnen. Ik zal ongeveer 2-3 weken zonder keuken zitten …. kreun. Hoe moet ik aan de katten vertellen dat we hun  privé-kambeurten straks even ergens anders gaan geven….en waar haal ik de energie vandaan om alles leeg te halen. Zal het maar weer in fasen doen.

 

Hoezo ik mag niet op het gasstel?

Dan ga ik er toch boven zitten? en schiet nou eens op met dat eten !

 

“Fat lip” is fatter

Het gaat hier lekker: Quast en ik zijn een wedstrijd aan het doen. Wie heeft de heftigste allergische reactie ….. en ik win glansrijk Gisteravond kreeg ik spierpijn van het niezen en zat constant met een zakdoek onder m’n neus. Quast daarentegen is eigenlijk al áf van de ontstoken ogen. Alleen z’n “fat lip” is gisteren dikker geworden, met een klein pukkeltje daar bovenop. Liesbeth was zo lief om ondanks het weekend nog te mailen om me te vertellen hoe ik hiermee om moet gaan. Ze had foto’s van me gekregen, en zegt over de fat lip van Quast het volgende:

Een fat lip hoort bij het “eosinophilic granuloma complex”, een
verzamelvat van wat rare allergische (denken we) reacties. Meestal
reageert het in eerste instantie goed op corticosteroiden of zelfs (maar
we snappen niet hoe) antibiotica. Gebruik je deze therapieën wat vaker,
dan reageert het minder goed op dezelfde therapie. Cyclosporinen zijn
dan je uitweg.

Zo lang ‘t ‘m niet tot last is (hij eet goed, er ontstaat geen zweertje,
het wordt niet “huge”) dan kun je ‘t lekker op z’n eigen beloop laten.
Zodra ‘t z’n functioneren belemmert, moet je er wat aan doen.
Behandeling is niet zonder risico’s, corticosteroiden kunnen natuurlijk
suikerziekte veroorzaken bij gevoelige katten.

In principe kun je dus beter behandeling laten tot je ‘t moet doen.

Je theorie dat zijn ogen misschien allergisch aan het reageren zijn kan
dus goed kloppen, gezien z’n dikke lip!
Vertel Quast maar dat hij beter naar gecertificeerde plastische
chirurgen toe kan gaan als hij vollere lippen wil hebben, niet naar van
die onkundige siliconenspuiters. Resultaat is beter.

 

Puinhoop

Vanochtend werd ik wakker met 2 ontstoken ogen ( ja ja óók ik zit nu te knijpen ) dus ik heb met moeite bij Quast in 2 ogen z’n oogzalf gekregen. Vervolgens heb ik bij m’n huisarts een flesje druppels voor mezelf gehaald en zit ik nu met een pijnstiller en een allergiepil op de bank. Zal straks wel in slaap vallen denk ik, maar dat kan ik goed gebruiken want ik slaap slecht ‘s nachts. Ik zag wél dat Quast een “fat lip” heeft. net als vorig jaar. Heeft te maken met het Eosinofiel granuloom op z’n lip dat Liesbeth constateerde toen ze hem vorig jaar voor het eerst zag. Dat was toen genezen, maar zo te zien komt het nu weer terug. Zal denk ik/hoop ik seizoensgebonden zijn en over een aantal weken weer weg zijn. Ik doe er in ieder geval even niks aan

Ik zei gisteren al dat ik zorg had en dat Dirk mij dat even had doen vergeten. Het is hier namelijk toch een beetje een puinhoop: ik ben uitgeput, m’n allergie is sinds vannacht superaktief, m’n artroseknie gooit de laatste tijd m’n lijf compleet uit het lood waardoor m’n rug steeds op slot gaat. Alles behandelbaar met meds en therapie maar het kost tijd.

Het moeilijkste: ik heb zorg over m’n broer en ben al een paar maanden aan het proberen om wat zaken voor hem te regelen. Dat betekent dat ik regelmatig naar hem toe moet, een half uur fietsen naar zijn huis en dan een aantal slopende uren daar zijn. Emotioneel en fysiek erg zwaar. Ik heb nu de handdoek in de ring gegooid en m’n jongste broer gevraagd of hij me kan helpen, en die schat staat weer direkt voor me klaar, net als indertijd bij m’n moeder. Volgende week komt hij me ophalen en gaan we samen met zijn auto naar onze broer. Dat scheelt mij veel inspanning en bovendien scheelt het zoveel als je het samen kunt doen.

 

Héérlijk gegeten!

Vandaag kwam Dirk op bezoek. Hij kwam eindelijk persoonlijk kennis maken met de katten, m’n computers even opschonen, en bovendien wou hij zijn favoriete gerecht voor me koken. Hij heeft uitgebreid met de katten gesproken, en Quast en Ashmanti hebben hem hevig geïnteresseerd besnuffeld (Dirk heeft ook katten ). Hij heeft nu zelf kunnen zien hoe Dakotah met haar achterlijf af en toe moeite heeft, iets wat je niet op video’s vastgelegd krijgt.

En toen heeft hij me laten zien hoe je “grote garnalen in zoet-zuur saus” klaar maakt. Leuk om dat zo samen te doen. Ik wist wel dat hij kon koken, maar het was werkelijk een eersteklas maaltijd die ik voorgeschoteld kreeg. Ongelooflijk lekker, en ik weet nu (hopelijk) hoe het moet. Zo’n maaltijd krijg je in een luxe restaurant, dus ik voelde me – zittend op m’n balkonnetje – werkelijk helemaal “uit”….

Dirk, het was hartstikke gezellig, ik heb genoten, en je hebt me even m’n zorgen doen vergeten. Dank je wel!

 

Twee ontstoken ogen

Quast vond 1 ontstoken oog niet voldoende blijkbaar. Het leek even een paar dagen goed te gaan maar vanmiddag ontdekte ik dat hij met z’n andere oog een beetje zat te knijpen en beide ogen zagen er niet goed uit. Dat bezorgde me stress want ik zit krap in m’n tijd deze week. Morgenochtend heb ik een belangrijke afspraak en ‘s middags moet ik weer naar m’n broer toe, donderdag is Hemelvaartsdag, dus gelukkig kon ik vanavond nog bij Liesbeth terecht. Jan liet alles vallen en scheurde in de avondspits in minder dan 30 minuten vanuit Almere naar Amsterdam om ons naar Liesbeth te brengen. Quasteman heeft nu 2 ontstoken ogen dus ik mag weer aan de slag met de Fucithalmic. Blijkbaar is het een hardnekkig virus, of het is een ander virus …. kan me niet schelen, het is gewoon vervelend voor dat mannetje.

We hebben nog wel genoten van het mooie weer. De nieuwe kussentjes werden enthousiast goedgekeurd:

 

Wat een heerlijke dag

Even geen zorgen: Quast is klaar met z’n zalfkuur en nu moet z’n oog weer OK zijn, de andere katjes doen het ook prima, en we konden vanmiddag heerlijk in de zon liggen. Lekker uit de wind, genietend van de nieuwe plantjes die na 1 week nog steeds ongemoeid zijn gelaten. Quast heeft wel even sip gekeken toen ik z’n heideplantjes weggooide, maar heeft geen wraak genomen (waarschijnlijk omdat hij zich niet lekker voelde). En nu zijn de katjes eraan gewend en zit ik er weer fleurig bij.