RSS

Wat een schitterende grot!

Jacob en Eva kwamen voor het eerst sinds de vakantie weer spelen. In een sneltreinvaart werd een heel programma afgewerkt. Vervolgens viel er opeens een stilte:  “ik weet niet wat we nu gaan doen”… zei Jacob. Dus ik kwam met een plan: we gaan een grot bouwen voor de poesjes. De foto’s spreken voor zich. Er kwam ook feestverlichting in, en Eva kwam met rietjes aanzetten maar de ranja hebben we maar in de fles gelaten ;) Tot slot werden de katers opgesloten in de mand, met behulp van héél veel brokjes uiteraard (en een “kontje” van mij want ze voelden nattigheid), en daarna moesten de kids helpen met opruimen van de enorme bende. Alleen duurde dat zó lang dat Eva maar ging fietsen op de hometrainer (want ze was moe). En nu zitten we allemaal uit te rusten ….

tn_CIMG5823 tn_CIMG5825 tn_CIMG5828 tn_CIMG5829 tn_CIMG5831

 
5 reacties

Geplaatst door op augustus 26, 2014 in Jacob-Eva, Katten

 

Arm duifje – dank aan Dierenambulance Amsterdam!

tn_CIMG5814

Gistermiddag zagen Jan en ik in mijn straat tussen de fietsen een ineengedoken jonge duif zitten. “oh die is ziek” zeiden we tegen elkaar. Maar ja, zieke en manke duiven zie je doorlopend. Dus toch maar doorgelopen: Jan zonder moeite want die komt uit een boerenfamilie en heeft meer een houding van “tja, dat is de natuur” en ik met meer moeite. Als ik alleen geweest was had ik een mand gehaald en geprobeerd hem te vangen. Maar ja …. ik ken Jan, en we hadden trek in soep. Eenmaal binnen zei ik een kwartier later: “ik hoop dat je het niet erg vindt, maar ik ga de dierenambulance bellen of ze nog steeds duiven ophalen, en dan ga ik hem vangen” …. Jan met een grijns: “ik vroeg me al af hoe lang je dit ging volhouden” ….

Samen naar buiten met een kattenmand, en we zagen van ver al dat de duif inmiddels op het fietspad zat, en doodstil bleef zitten als er fietsen of brommers langs vlogen. Dus ging ik vlak langs de geparkeerde auto’s langzaam richting duif, terwijl Jan het verkeer in de gaten hield en hem afleidde. Ik kon hem vrij gemakkelijk te pakken krijgen, vlak achter z’n vleugels want hij probeerde toch nog weg te komen. De mand met duifje op de overloop gezet, en buurkinderen Jacob en Eva keken gefascineerd toe. Hebben ze meteen geleerd dat je zieke dieren moet helpen, en dat er een heuse ziekenwagen is voor dieren. Een uurtje later werd de duif al opgehaald. We konden zien dat hij geprobeerd had te drinken uit het bakje water dat ik in de mand had gezet, maar z’n snavel zat op een of andere manier dicht, daarom was hij ook zo broodmager en verzwakt.

Ik heb de Dierenambulance Amsterdam uiteraard een extra bedrag gestuurd voor het ophalen. Donateur ben ik al jaren. Deze mensen doen zulk goed werk, en vechten voor hun voortbestaan nu de gemeente Amsterdam de subsidiekraan bijna dichtgedraaid heeft en de donaties sterk teruggelopen zijn. Het kan toch niet zo zijn dat er in een grote stad als Amsterdam geen Dierenambulance zou zijn!

Update van vanochtend:

Beste Marga,
Bedankt voor je hulp met het duifje! Toch altijd weer fijn dat mensen zich om dieren, en zelfs duifjes, bekommeren.
Ik heb even gekeken in ons systeem en zie dat het duifje naar vogelopvang de Toevlucht is gebracht. Dat is een goed teken, want zou het naar de dierenarts gebracht zijn, dan is het meestal voor euthanasie.
Hoe het nu verder gaat met het duifje bij de Toevlucht is helaas niet na te vragen. Er zitten daar heel veel vogels en na een periode van acclimatisatie, worden de vogels per soort bij elkaar in een groot hok gezet voor herstel.
Nogmaals bedankt voor je hulp en natuurlijk voor de gift. We zijn op dit moment met diverse projecten bezig om het voortbestaan van de Dierenambulance te waarborgen, en voor alle hulp en giften zijn we dan ook bijzonder dankbaar.
Met vriendelijke groet,
 
10 reacties

Geplaatst door op augustus 25, 2014 in Buitenwereld, Jacob-Eva

 

Weinig te zeggen

maar ik heb wel wat foto’s ….

tn_CIMG5792
op schoot is fijn, maar nóg fijner als hij ergens onder verstopt ligt

tn_CIMG5796
we hebben geen brokjes meer ….komt er nog wat van?

tn_CIMG5801
geen commentaar …..

tn_CIMG5807
Dakotah wil op schoot bij Quast maar Ashmanti heeft haar plek ingepikt

 
6 reacties

Geplaatst door op augustus 23, 2014 in Katten

 

Lieve Catootje, rust zacht ….

Catootje van Helen RIP aug.2014

Dit weekend kreeg ik bericht van Helen dat haar nierkatje Catootje op zaterdag 16 augustus ingeslapen was, 1 jaar en 9 maanden nadat door de dierenarts ernstig nierfalen werd geconstateerd. Catootje heeft dankzij de goede en intensieve zorgen van Helen en Reinhard nog een overwegend goede tijd gehad, en heerlijk van deze zomermaanden kunnen genieten. Ze kwam zelfs 2 keer met een muis aanzetten, iets dat ze nog nooit gedaan had.

Toen Cato werd opgenomen had ze een Creatine van 523 en Ureum van 47, na de spoeling was de Creatine 336 en het Ureum 17. Er werd besloten om Cato niet meer de stress van dierenartsbezoeken aan te doen, geen tests meer te doen en haar lekker te vertroetelen. Dat ging prima tot een week voor haar overlijden.
Op 30 november 2012 nam ik hier afscheid van Krukje, een ander bijzonder katje van Helen en Reinhard. Jullie huis is leeg, jullie hart doet pijn. Opnieuw moet ik jullie heel veel sterkte wensen.
 
3 reacties

Geplaatst door op augustus 19, 2014 in Afscheid & rouw, Gezondheid katten, Katten

 

Tags: ,

Mamaatje …..

Vandaag zou ze jarig geweest zijn. Hier zie je haar als meisje van 18, samen met m’n vader.

A0010

Gisteravond was er toevallig (?) een avondvullende documentaire op tv over Queen en Freddy Mercury, een favoriet van mam. Het mooie en opzwepende nummer “Somebody to Love” hebben we dan ook op haar crematie laten horen, naast een aantal tango’s van Malando, en Janis Joplin met “Get it while you can”. Mam had een heel gevarieerde en eigen smaak voor een dame van 83 :D

 
11 reacties

Geplaatst door op augustus 17, 2014 in Afscheid & rouw, Vroeger

 

Vlooien ….

Nou ja …. vanavond zag ik 1 vlo toen Dakotah op schoot even anders ging liggen. Klereding nog net tussen m’n nagels te pakken gekregen en verzopen. Gelukkig had ik Stronghold in huis, dus de voerkast ging open, de medicijndoos kwam tevoorschijn (katten dachten “ha! eten, alweer?”) en toen ik daarmee naar de keuken liep kwam alles achter me aan. Deur dicht, eerst een sidderende Dakotah uit haar lijden verlost en meteen een pipet gegeven, en toen Quast. Die begon al wantrouwend te worden, en ik kon me herinneren dat hij recht omhoog springt dus ik greep hem in een hoekje van de keuken zodat hij inderdaad alleen omhoog kon. Het is me gelukt, maar oh wat is die gozer bliksemsnel. Daarmee vergeleken is Ashmanti een eitje. Meteen ook een stuk vlooienband in stukjes in de stofzuigerzak gedaan, en morgen even achter Milbemax aan …

Jammer dat het is gebeurd, maar met dit weer is het natuurlijk geen wonder. Als troost heb ik een heeeeeeeleboel brokjes over de vloer gegooid zodat ze alle leed vergeten waren en lekker konden gaan grazen …

Update: om 10 uur hebben ze nog normaal gegeten, en een half uur later begon Quast te kotsen …. alles er uit, en daarna nog een aantal keren. De Stronghold zal het niet zijn, hij heeft ook niks kunnen oplikken. Waarschijnlijk toch teveel brokjes gegeten?? Ben de rest van de avond bezig geweest met opruimen en dweilen. Arme Quast is niet lekker.

Volgende dag: rustige nacht, even na 4 uur moest hij weer kotsen (water). Ik bedacht me dat z’n maag wel heel erg leeg moest zijn en gaf hem 5 grote t/d brokken. Die moet hij wel fijn kauwen ….bleven erin. Net z’n ontbijt op en ik hoor/zie nog niks…..aan z’n eetlust mankeert niks dus het zal wel loslopen ;)

 
10 reacties

Geplaatst door op augustus 14, 2014 in Gezondheid katten

 

Dit is een vergissing!

Ashmanti is zo maar bij Quast in de boom gaan liggen. Ik weet dat Quast er het eerst lag, meestal eist Ashmanti een plek op in plaats van er lekker bij te kruipen …

tn_CIMG5787

 
5 reacties

Geplaatst door op augustus 13, 2014 in Katten

 
 
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.