Vlak voor Kerstmis, op 21 december, overleed de moeder van Jan na een kort maar heftig ziekbed. Thuis, in bijzijn van haar partner en kinderen. Nelly had mij indertijd al snel verwelkomd als “haar schoondochter” en ik kon goed met haar opschieten. Dus opnieuw een verlies. Vooral voor haar partner van 85, en voor Jan en z’n zus. We hebben de kerst samen doorgebracht, ik had voor 8 man gekookt, en na een bedrukt begin werd het uiteindelijk nog best gezellig. De crematie de volgende dag was prachtig, en precies zoals Nelly het wenste.
En nu gaan we dus beginnen aan een nieuw jaar, tot mijn vreugde mét Coco die er nog steeds is, en die na misschien wel 2 maanden helpen met de spuit nu weer bijna helemaal zelfstandig eet. Vraag me niet wat er veranderd is, maar opeens begon ze te eten. Natuurlijk dacht ik meteen “oh jee, als ze nu maar geen schildklierprobleem heeft” ….. het is ook nóóit goed zou ze tegen me zeggen
Ik ben opnieuw zoekende naar hoe ik m’n leven een beetje inhoud kan geven. M’n fitness en zwemprogramma loopt nog steeds uitstekend, ik probeer zoveel mogelijk te bewegen, en ook weer wat af te vallen. Het vrijwilligerswerk bij Buurtzorg komt niet echt van de grond na de eerste mooie “klus”…. Er was een terminaal zieke mevrouw die in de straat achter mij woont, en die graag bezoek van mij zou krijgen, maar voordat dat kon gebeuren werd ze opgenomen in het ziekenhuis en kwam ze niet meer terug. Voor de partner van Nelly heb ik afgelopen week wat zaken kunnen regelen mbt huishoudelijke hulp en overzetten van de traplift op zijn naam, maar dat is maar een klein klusje.
Er ligt echter een gigantische klus waar ik al tijden aan zat te denken: ik heb hier enorm veel fotoboeken liggen, met antieke familiefoto’s (je moet dan denken aan over-overgrootouders etc), foto’s van mijn jeugd en schooltijd, en die zou ik willen scannen, opslaan en misschien in een fotoboek verwerken. Ik weet nog niet wat ik er precies mee wil, maar om te beginnen moet ik stapels foto’s voorzichtig uit die albums lospeuteren, scannen, opslaan, en commentaar (vooral van m’n moeder over wie nou wie is) erbij vermelden. En dan krijg je bijvoorbeeld dit:
Mijn grootouders met mijn moeder
De grootmoeder van mijn grootvader
Geen idee hoe lang ik hiermee bezig zal zijn, volgens mij is het een 10-jaren-plan.